Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Eικονική χορωδία με 2.052 άτομα από 58 χώρες

Τη μεγαλύτερη εικονική χορωδία, υπό το όνομα Virtual Choir 2.0, δημιούργησε ο συνθέτης και μαέστρος Έρικ Γουίτακρ. Αποτελείται από 2.052 άτομα από 58 χώρες (τρία μάλιστα προέρχονται από την Ελλάδα), τα οποία τραγουδάνε ατομικά, αλλά έχουν συνενωθεί όλοι μαζί σε ένα βίντεο.



Ο Γουίτακρ κάλεσε πέρυσι κάθε ενδιαφερόμενο να κάνει μια προσωπική ηχογράφηση της χορωδιακής σύνθεσής του «Ύπνος» και να την «ανεβάσει» στο YouTube, με καταληκτική ημερομηνία τις 10 Ιανουαρίου 2011. Συνολικά 2.051 «χορωδοί» δημιούργησαν ο καθένας τη δική του ηχογράφηση του «Ύπνου», άλλος στο ρόλο του τενόρου, άλλος του μπάσου, της σοπράνο κοκ.
Οι συμμετέχοντες ήταν από οκτώ - εννέα ετών έως και μεγαλύτεροι των 70. Οι περισσότεροι έκαναν την ηχογράφηση σε κάποιο χώρο του σπιτιού τους, με συνέπεια η φωνή τους να συνοδεύεται από άλλους ήχους, όπως σκυλιά που γαυγίζουν, γονείς που βάζουν τις φωνές κλπ. Όπως είπε ο Γουίτακρ, σε πρώτη φάση οι συνδυασμένες φωνές τους ακούγονταν «σαν μια παρέα πιωμένων ζόμπι!», όμως, στη συνέχεια και μετά από την κατάλληλη ηχητική επεξεργασία, προέκυψε τελικά ένας μάλλον ευγενισμένος ήχος, όπως μπορεί κανείς να ακούσει στο τελικό βίντεο. Η χορωδία παρουσιάστηκε στη Νέα Υόρκη και ο δημιουργός της που είχε την πρωτότυπη ιδέα, φορούσε ένα μπλουζάκι που έγραφε «Φανατικοί της χορωδίας όλου του κόσμου Ενωθείτε!».

Είχε προηγηθεί, τον Μάρτιο του 2010, μια ανάλογη αλλά πολύ μικρότερης κλίμακας διαδικτυακή χορωδία, η Virtual Choir 1.0, η οποία είχε βασιστεί στη συμβολή 185 εθελοντών που τραγουδούσαν το «Lux Arumque» του Γουίτακρ και το σχετικό βίντεο στο YouTube έχουν παρακολουθήσει μέχρι σήμερα πάνω από 2 εκατ. φορές. O Γουίτακρ δέχεται ήδη εισηγήσεις για μια τρίτη ακόμα μεγαλύτερη χορωδία.


tvxs

Ελλιπής εφαρμογή της σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη

Ελλιπή εφαρμογή της σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη, διαπιστώνει ο Επίτροπος Τόμας Χάμαρμπεργκ, στην έκθεση απολογισμού των δραστηριοτήτων του για το 2010.

Οι διατάξεις της Σύμβασης και τα πρότυπα που έχουν εγκριθεί, για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη, εφαρμόζονται με πολύ αργούς ρυθμούς ή πλημμελώς, συμπεραίνει, ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τόμας Χάμαρμπεργκ, με βάση τα όσα αποκόμισε, από τις επισκέψεις του, σε κρατητήρια, φυλακές, κέντρα υποδοχής μεταναστών και προσφύγων, σ' όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες κατά το 2010.

Ανάμεσα στα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν, στον ευαίσθητο τομέα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η έκθεση εντοπίζει:

- Την μικρή πρόοδο που έχει επιτευχθεί, στους τομείς στέγασης, υγείας και απασχόλησης των Ρομά και την ανεπαίσθητη βελτίωση που σημειώθηκε, στην ένταξη τους στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

- Την ανησυχητική αύξηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στις ευρωπαϊκές χώρες, που επηρεάζουν την πολυπολιτισμικότητα και τις πολιτικές για την μετανάστευση και τους πρόσφυγες.

«Είναι πλέον καιρός, οι πολιτικοί ηγέτες, να αναγνωρίσουν δημοσίως το γεγονός αυτό και να δράσουν πιο αποφασιστικά για την καταπολέμηση των εγκλημάτων μίσους και διακρίσεων. Αν η πολυπολιτισμικότητα έχει αποτύχει, είναι διότι η επιλογή αυτή δεν έχει ποτέ ληφθεί σοβαρά υπόψη», επισημαίνει ο Επίτροπος.

- Τα κρούσματα φίμωσης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σ' ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες για την αποτροπή της κριτικής κατά των κυβερνητικών πράξεων.

- Την μεγάλη έκταση που λαμβάνει η ποινική ατιμωρησία εκείνων που διαπράττουν δολοφονίες και βίαιες πράξεις εναντίον ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοσιογράφων.

- Την αύξηση της ανισότητας στην Ευρώπη, εξαιτίας των μέτρων λιτότητας και περικοπών που λαμβάνονται από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και έχουν σοβαρές συνέπειες, στις περισσότερο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες.

«Το υψηλό ποσοστό ανεργίας θέτει υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία, η οποία μπορεί να απειλήσει την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα της κοινωνίας», καταλήγει ο Επίτροπος Χάμαρμπεργκ.

tvxs

Η δύναμη των λέξεων




Αυτή η μικρού μήκους ταινία δείχνει τη δύναμη των λέξεων να αλλάξει ριζικά το μήνυμά σας και το αποτέλεσμα σας επάνω στον κόσμο.

Filmed by www.redsnappa.com
Director Seth Gardner


active

Νεκρά δελφίνια στις δυτικές ακτές της Ρόδου



Προβληματισμένοι είναι οι επιστήμονες με το γεγονός ότι εκβράστηκαν τρία δελφίνια στις δυτικές ακτές της Ρόδου, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες για να διαπιστωθεί η αιτία του θανάτου τους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», αργά το μεσημέρι της Δευτέρας κάτοικοι της περιοχής Σορωνής, Καλαβαρδών και Καμείρου Σκάλας, εντόπισαν στην ακτή τρία νεκρά δελφίνια.

Αμέσως ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιες αρχές και επιτόπου έφθασε κλιμάκιο της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου (πρόκειται για σπάνιο είδος θηλαστικού που εποπτεύεται από το Δασαρχείο), καθώς επίσης και στελέχη του Υδροβιολογικού σταθμού της Ρόδου.


Από την πρώτη έρευνα που έγινε δεν διαπιστώθηκε ότι έφεραν κάποια τραύματα ή χτυπήματα τα δελφίνια, γεγονός που δημιουργεί ερωτηματικά για τους λόγους που βρέθηκαν νεκρά.

Το μικρότερο από τα θηλαστικά έφθανε σε μήκος τα 2 μέτρα, ενώ το βάρος τους υπολογίζεται σε περίπου 100 κιλά το καθένα.

Σε συνεργασία με την δημοτική ενότητα Καμείρου πάντως, άρχισε η διαδικασία υγειονομικής ταφής των δελφινιών, αφού προηγουμένως λήφθηκαν δείγματα για να γίνει σχετικός έλεγχος, που θα μπορούσε να φανερώσει τα αίτια θάνατου τους.

econews.gr

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Παρέμβαση στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρών

Κείμενο – παρέμβαση στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρών στις 6/4/2011

Η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών εδώ και αρκετά χρόνια προτείνει συγκεκριμένες πολιτικές και ενέργειες που θα κατοχυρώνουν και θα διευρύνουν τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων και παράλληλα θα βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσης αλλοδαπών και γηγενών. Για άλλη μια φορά τονίζουμε την ανάγκη δημιουργίας ενός κοινού και διεκδικητικού μετώπου πάλης που θα απαιτεί από την ελληνική Πολιτεία το σεβασμό στις ανάγκες διαβίωσης των μεταναστών και προσφύγων, την κάλυψη δηλαδή των στεγαστικών, επισιτιστικών, ιατρικών, εκπαιδευτικών και κοινωνικών αναγκών τους.

Για αυτό επισημαίνουμε ότι κάθε πρόταση που θεωρεί ότι το μεταναστευτικό θα λυθεί με την αύξηση των αστυνομικών ή κατασταλτικών μέτρων απλώς συντηρεί την κατάσταση που βιώνουμε στην Πάτρα Έλληνες και αλλοδαποί και δημιουργεί συνθήκες βίας, κοινωνικού εκφασισμού και ρατσισμού.

Ζητάμε από τις τοπικές αρχές να κινηθούν στην κατεύθυνση της δημιουργίας ανοικτών χώρων φιλοξενίας με οργανωμένες δομές σίτισης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και εκπαίδευσης για όλους τους άστεγους που διαβιούν σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς και τρώνε από τους κάδους των σκουπιδιών.

Ειδικά δε, για τους ανήλικους και τα θύματα βασανιστηρίων δεν υφίσταται καν θέμα πολιτικής βούλησης αλλά νομικής και ηθικής υποχρέωσης. Ο Δήμος έχει υποχρέωση να θέσει τα αρμόδια Υπουργεία προ των ευθυνών τους και να πιέσει την κυβέρνηση να άρει τη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ που εγκλωβίζει χιλιάδες πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Οι όποιες ανθρωπιστικού τύπου πρωτοβουλίες είναι αναγκαίες αλλά όχι ικανές ενέργειες για να δώσουν τη λύση που και οι ίδιοι οι πρόσφυγες επιθυμούν και η κοινωνία της Πάτρας έχει ανάγκη.

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ

Το debtocracy απαντά σε κριτικές και ερωτήσεις


Τι κοινό έχει ο Ισημερινός με την Ελλάδα αφού είχε μικρότερο δημόσιο χρέος;
Η οικονομία του Ισημερινού, όπως μετριέται με βάση το ΑΕΠ, είναι πολύ μικρότερη από της Ελλάδας. Σε αδρές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι αντιστοιχεί στο ένα έβδομο* . Γι’ αυτό το λόγο το απόλυτο ύψος του δημόσιου χρέους του Ισημερινού δεν μπορεί να συγκριθεί με της Ελλάδας. Κάλλιστα όμως μπορεί να συγκριθεί με το ΑΕΠ της χώρας και αυτή είναι η διεθνής και χρόνια πρακτική. Να εξετάζουμε και να συγκρίνουμε δηλαδή τα ποσοστά του δημόσιου χρέους επί του ΑΕΠ από χώρα σε χώρα. Με αυτό το κριτήριο το εξωτερικό δημόσιο χρέος του Ισημερινού το 2003 ήταν 14 δισ. δολ. Δεδομένου πως το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν εκείνη τη χρονιά ήταν 23 δισ. προκύπτει ένας λόγος της τάξης του 60% κι αναφερόμαστε μόνο στο εξωτερικό κι όχι το εσωτερικό (δηλαδή προς τους κατοίκους της χώρας) δημόσιο χρέος.
Ως αποτέλεσμα ο λόγος του δημόσιου χρέους του Ισημερινού με της Ελλάδας κινείται σε απολύτως συγκρίσιμα επίπεδα.

Από μια άλλη οπτική γωνία, το γεγονός ότι ο Ισημερινός κήρυξε στάση πληρωμών για ένα πολύ μικρότερο χρέος, όπως και η Αργεντινή (για 97 δισ. δολ.) καθιστούν ακόμη μεγαλύτερη την ανάγκη να πράξει το ίδιο και η Ελλάδα.

*= Η σχέση αυτή συνάγεται αν συγκρίνουμε το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα (49 δισ. δολ. ΗΠΑ στον Ισημερινό έναντι 347 δις. δολ. ΗΠΑ για την Ελλάδα το 2008) και το κατά κεφαλήν εισόδημα (3.640 δολ. ΗΠΑ για τον Ισημερινό και 28.650 ανά κάτοικο για την Ελλάδα) των δύο χωρών. 

Ο Ισημερινός είχε πετρέλαιο, μπορούσε επομένως να χρηματοδοτήσει την αποπληρωμή του χρέους, αντίθετα με την Ελλάδα. Η Ελλάδα που θα βρει τους πόρους;Ο Ισημερινός μπορεί να εξάγει πετρέλαιο αλλά δεν συγκαταλέγεται σε εκείνες τις χώρες που τα έσοδα από τις σχετικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν το συντριπτικά μεγάλο μέρος των δημόσιων εσόδων τους. Στον Ισημερινό τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου αντιπροσωπεύουν μόνο το 25% των δημοσίων εσόδων. Κατά συνέπεια δεν ήταν τα πετρελαϊκά έσοδα που καθόρισαν τους όρους αποπληρωμής ακόμη κι αυτού του σημαντικά μειωμένου χρέους.

Πολλές φορές στην ιστορία η δυνατότητα αποπληρωμής του δημόσιου, εξωτερικού χρέους καθορίσθηκε με βάση το συνολικό ύψος των εξαγωγών μιας χώρας. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για παράδειγμα το ποσοστό των εσόδων από τις γερμανικές εξαγωγές που δεσμευόταν για την αποπληρωμή του χρέους ήταν 3,5%. Αν εφαρμοζόταν και στην Ελλάδα (με τη συνολική αξία των εξαγωγών το 2010 να ανέρχεται στα 16 δις. ευρώ) η ίδια ρύθμιση που εφαρμόστηκε και για τη ναζιστική Γερμανία, η χώρα θα έπρεπε να πληρώνει για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους 0,56 δισ. ευρώ ετησίως!

Μπορεί να εφαρμοστεί η έννοια του απεχθούς χρέους σε δημοκρατικά καθεστώτα ή αφορά μόνο τριτοκοσμικά, δικτατορικά καθεστώτα;
Το ζητούμενο είναι να πάψει το δημόσιο χρέος να αντιμετωπίζεται ως θέσφατο και να τεθεί στη δημοκρατική συζήτηση. Τα παραδείγματα που αναφέρονται στο ντοκιμαντέρ (και άλλα πολλά που δε χώρεσαν) ενοποιούνται ως παραδείγματα μη νομιμοποιημένου χρέους. Τέτοιο είναι το χρέος των Ολυμπιακών Αγώνων, το χρέος που συνάφθηκε για την αγορά πολεμικού υλικού για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, εξοπλισμού της Ζίμενς, κοκ.

Εισερχόμενοι στην ουσία λοιπόν το ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση που ανέλαβε το χρέος είχε εκλεγεί ή όχι, αλλά αν το ίδιο το χρέος είχε την ουσιαστική έγκριση του λαού που ψήφισε την κυβέρνηση ή συνάφθηκε παρά και ενάντια στη θέλησή του. Αυτό κατά βάθος συνέβη στην Κούβα το 1898, στο Ιράκ επί Σαντάμ Χουσεΐν και στην Ελλάδα κατά κόρον τις τελευταίες δεκαετίες.

Και η ίδια η έννοια του απεχθούς χρέους άλλωστε δεν αποτελεί φετίχ. Στον Ισημερινό, το παράδειγμα του οποίου αναπτύσσουμε στο ντοκιμαντέρ, στο τελικό πόρισμα της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (κλικ εδώ) λίγες φορές χρησιμοποιείται η έννοια του «απεχθούς». Αντίθετα πιο συχνά χρησιμοποιείται η έννοια του «παράνομου», του «μη νομιμοποιημένου» και του «αντισυνταγματικού».

Μόνο η παγκόσμια κρίση και η δομή της ευρωζώνης ευθύνονται για το ελληνικό χρέος;
Το υπέρογκο δημόσιο χρέος στην Ελλάδα προκλήθηκε από τις εξής αιτίες, που παρατίθενται με σειρά σπουδαιότητας: τη θεσμοθετημένη απ’ όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις χαμηλή φορολογία του κεφαλαίου, τους υπέρογκους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, τις άμεσες κεφαλαιακές ενισχύσεις στο κεφάλαιο (προβληματικές τη δεκαετία του ’80, Ολυμπιακοί Αγώνες την δεκαετία του 2000, κ.α.) και τη διαφθορά.

Στο μακροοικονομικό επίπεδο όμως η κρίση υπερχρέωσης της Ελλάδας οφείλεται στο συστηματικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών λόγω της πτώσης της ανταγωνιστικότητας μέσα στην Ευρωζώνη. Το έλλειμμα καλύφθηκε από ροή δανειστικού κεφαλάιου από το εξωτερικό, δηλαδή τη Γερμανία, τη Γαλλία, κλπ. Ο φτηνός δανεισμός από την ΕΚΤ έδωσε επίσης τη δυνατότητα στις ελληνικές τράπεζες να διευρύνουν το δικό τους δανεισμό. Ακριβώς ίδιες είναι και οι αιτίες της υπερχρέωσης της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Το πρόβλημα χρέους δηλαδή αφορά ολόκληρη της περιφέρεια ως προς το κέντρο της ευρωζώνης. Εκεί οφείλεται και η κοινή μοίρα όλων αυτών των χωρών παρά τις επιμέρους διαφορές τους που είναι βεβαίως σημαντικές.

Αν κάνει παύση πληρωμών η Ελλάδα στο υπάρχον χρέος, πως θα δανειστεί από τις αγορές για να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες της; Δεν θα τιμωρηθεί με αποτέλεσμα να πεινάσουμε;Με την ακολουθούμενη πολιτική, η οποία αυξάνει αντί να μειώνει το χρέος, είμαστε ήδη εκτός αγορών και μάλλον εκεί θα μείνουμε για πολλά ακόμη χρόνια.

Γενικότερα μιλώντας, οι αγορές χρήματος δεν αποτελούν την μοναδική πηγή χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων ανεξάρτητων κρατών, δεδομένου ότι όλες οι χώρες είναι φυσιολογικό να δανείζονται και έχουν δημόσιο χρέος. Κάλλιστα μπορούν να βρουν τους επιπλέον πόρους από διμερή, διακρατικό δανεισμό ή τυπώνοντας επιπλέον χρήμα.

Είναι εξίσου σημαντικό ότι, ακόμα και με τα υπάρχοντα έσοδα η Ελλάδα θα μπορούσε να ικανοποιήσει η Ελλάδα τις ανάγκες της! Αρκεί μια ματιά στον τρέχοντα κρατικό προϋπολογισμό του 2011 απ’ όπου προέρχονται τα παρακάτω μεγέθη, σε δισ. ευρώ:


ΕΞΟΔΑ:Δισ. ευρώ
Αποδοχές και συντάξεις:19,8
Χρηματοδότηση ασφαλιστικών ταμείων:13,2
Δαπάνες υπ. Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης:7,3
Δαπάνες υπ. Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων:6,3
Δαπάνες υπ. Εθνικής Άμυνας:5
ΣΥΝΟΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ51,6
ΕΣΟΔΑ:
Τακτικά έσοδα από άμεσους φόρους:20,9
Τακτικά έσοδα από έμμεσους φόρους:32
ΣΥΝΟΛΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ:52,9


Με βάση τα παραπάνω (χωρίς να θιχτεί, για παράδειγμα, το προκλητικά χαμηλό ποσοστό φορολόγησης των ΑΕ, των τραπεζών, της εκκλησίας και των εφοπλιστών και χωρίς να υπολογίζονται οι απολήψεις από την ΕΕ) τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας φθάνουν και περισσεύουν για να καλύψουν τις κοινωνικά αναγκαίες δαπάνες! Υπό έναν όρο φυσικά: Να σταματήσει να πληρώνεται το δημόσιο χρέος, η εξυπηρέτηση του οποίου με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό θα απαιτήσει για φέτος 15,9 δισ. ευρώ - σχεδόν τριπλάσια χρήματα απ’ όσα θα δοθούν για την Παιδεία! Εξάλλου, αυτή η παύση της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους θα θέσει τις προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί η οικονομία, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να αυξηθούν τα εισοδήματα.

Το παράδειγμα της Ρωσίας και της Αργεντινής, που έκαναν στάση πληρωμών το 1998 και το 2001 αντίστοιχα, δείχνει επίσης ότι οι χώρες αυτές μετά από δύο χρόνια μπόρεσαν να βγουν ξανά στις διεθνείς αγορές. Το επιχείρημα δηλαδή της «τιμωρίας» όποιων χωρών κάνουν παύση πληρωμών δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει ξεκάθαρα ότι το κόστος σε αυξημένο επιτόκιο ή δυσκολία πρόσβασης σε δανεισμό είναι αμελητέο. Οι αγορές έχουν βραχεία μνήμη και κοιτάνε μπροστά.

Δεν θα καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα;Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ζωντανός νεκρός. Μάρτυρας είναι το γεγονός πως από τις κυβερνήσεις Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου έχει προικοδοτηθεί (υπό τη μορφή ρευστού ή εγγυήσεων) με 108 δις. ευρώ, όταν από την τρόικα πήραμε 110! Με βάση τις κεφαλαιακές ενισχύσεις που έχουν λάβει οι τράπεζες από τα χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων, προβάλει ως πέρα για νόμιμο το αίτημα της εθνικοποίησης τους. Να σημειωθεί ότι οι εγγυήσεις που δίνει το ελληνικό κράτιος στις τράπεζες δεν είναι παρά ένας ακόμη τρόπος για να διευρύνεται δυνάμει το δημόσιο χρέος. Ακριβώς με τον τρόπο αυτό κατέρρευσε η Ιρλανδία.
Το αίτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών δεν είναι μόνο νόμιμο, δηλαδή κοινωνικά δίκαιο, είναι και αναγκαίο, έτσι ώστε να πάψει η φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό που αποσταθεροποιεί την οικονομία. Παράλληλα θα προστατευτούν και οι καταθέσεις των εργαζομένων και άλλων.

Στο βαθμό που τα δημόσια έγγραφα τα οποία σχετίζονται με τις εκδόσεις ομολόγων είναι στα χέρια του κράτους, που θα τα βρείτε για να ελέγξετε τη νομιμότητα των σχετικών εκδόσεων;
Τα σχετικά έγγραφα (εγκύκλιοι, Circulars) πράγματι είναι δυσεύρετα με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολα προσβάσιμα στον δημοκρατικό έλεγχο. Πολλά από αυτά όμως τα έχουμε στα χέρια μας και στο ντοκιμαντέρ ο φακός εστιάζει σε ένα από αυτά.

Αρκεί μια ΕΛΕ για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους;
Όχι! Όπως εξηγούμε και στα τελευταία λεπτά του Debtocracy, στη δημιουργία της ΕΛΕ θα συμπυκνωθεί ένας αγώνας μακράς διάρκειας για να μην πληρωθεί το δημόσιο χρέος. Προϋπόθεση επομένως είναι να αναπτυχθεί αυτός ο αγώνας και το αίτημα να υποστηριχθεί από την ίδια την κοινωνία.

Η έρευνα της ΕΛΕ αφορά μόνο το μέρος που είναι αποτέλεσμα διαφθοράς; Έτσι δεν νομιμοποιείται το υπόλοιπο χρέος; Η πραγματικότητα είναι πως η διαφθορά αποτελεί μοχλό απονομιμοποίησης του χρέους στην λαϊκή συνείδηση και τη δικαιοσύνη. Στον Ισημερινό, πολιτικού χαρακτήρα χειρισμοί της κεντροαριστερής κυβέρνησης οδήγησαν στην διαγραφή πολύ μεγαλύτερου μέρους του χρέους από αυτό που κηρύχθηκε «παράνομο».

Ο λογιστικός έλεγχος μήπως αφορά μόνο τριτοκοσμικές χώρες, με δομή κατά βάση διμερούς διακρατικού κι όχι ομολογιακού δανεισμού, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και τον ανεπτυγμένο κόσμο;Η πραγματικότητα είναι πως στον Ισημερινό διαγράφηκε το 70% του ομολογιακού χρέους, που θεωρείται – και πράγματι είναι – το πιο δύσκολα ελέγξιμο, με τεχνικούς όρους. Φάνηκε ωστόσο ότι δεν είναι αδύνατο να ελεγχθεί. Επίσης μια ΕΛΕ για την Ελλάδα προφανώς δεν θα αποτελεί «καρμπόν» αυτής του Ισημερινού αλλά απλώς θα διδαχθεί από την συσσωρευμένη εμπειρία. Ακριβώς αυτό είναι το ζητούμενο στην περίπτωσή μας, όπως και στην Ιρλανδία και Πορτογαλία που πιθανώς θα ακολουθήσυν τα βήματά μας. Να πάρουμε την πλούσια εμπειρία των αναπτυσσομένων χωρών και να την προσαρμόσουμε στις συνθήκες της Ευρώπης που χειμάζεται από κρίση χρέους.

Μήπως χωρίς την πλήρη παραγραφή το πρόβλημα του δανεισμού αργά ή γρήγορα επανέρχεται, όπως συνέβη στην Αργεντινή;
Η πραγματικότητα είναι πως η πορεία του δημόσιου δανεισμού αποτελεί συνάρτηση της πορείας των κινημάτων που ασκούν πίεση στις κυβερνήσεις. Όπως δεν μπορεί να ευθύνεται η προγενέστερη μείωση των ωρών εργασίας για την υπάρχουσα ελαστικοποίηση έτσι δεν μπορεί να ευθύνεται και η διαγραφή μέρους του χρέους για την εκ νέου βύθιση στο χρέος, όπως έγινε στην Αργεντινή με την υποχώρηση του Αργεντινάζο.

Το παράδειγμα από την άλλη του Ισημερινού δείχνει το αντίθετο. Η ενσωμάτωση στο σύνταγμα της χώρας δύο σαφέστατων άρθρων που σχεδόν απαγορεύουν τον διεθνή δανεισμό δείχνει την δυνατότητα της κοινωνίας να επιβάλλει τους όρους της. Το ίδιο δε, με την ενσωμάτωση στο Σύνταγμα της χώρας άρθρων που στην πράξη απαγορεύουν τον διεθνή δανεισμό του κράτους, συνέβη και στη Βολιβία.

Μήπως ο στόχος δημιουργίας ΕΛΕ αναθέτει την επίλυση του προβλήματος σε ειδικούς χωρίς τη δυνατότητα λαϊκής παρέμβασης;Όπου δημιουργήθηκαν επιτροπές λογιστικού η παρέμβαση του λαϊκού στοιχείου ήταν άμεση. Οι ΕΛΕ σε όλο τον κόσμο αναδείχθηκαν σε προνομιακό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και ταξικής σύγκρουσης. Οι περισσότερες δεν κατάφεραν να φτάσουν τον τελικό σκοπό τους, όπως έγινε στις Φιλιππίνες, την Βραζιλία, κοκ. Το γεγονός ότι αυτές οι προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν δεν μειώνει τη σημασία τους ως μέσα αντιμετώπισης των σχεδίων αναδιάρθρωσης του χρέους προς όφελος των πιστωτών.

Το αίτημα για δημόσιο, λογιστικό έλεγχο δεν υπονομεύει το αίτημα της παύσης πληρωμών και διαγραφής του χρέους;
Στην πραγματικότητα το αίτημα τίθεται παράλληλα: Παύση πληρωμών μέχρι να ανοίξουν τα βιβλία του δημόσιου χρέους. Από κει και πέρα η λαϊκή πίεση στην κατεύθυνση της διαγραφής του χρέους και οι ευρύτεροι συσχετισμοί θα αποφασίσουν μέχρι που θα φτάσει το αίτημα.

Πως μπορώ να στηρίξω και εγώ την πρωτοβουλία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου στην Ελλάδα;Άμεσα μπορείτε να υπογράψετε την έκκληση για σχηματισμό ΕΛΕ την οποία έδωσε στη δημοσιότητα η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση ΕΛΕ στις 3 Μαρτίου 2011. Θα την βρείτε στη διεύθυνση www.elegr.gr
Από κει και πέρα πρέπει κατά τη γνώμη μας να φτιαχτούν σε κάθε γειτονιά, δήμο και χώρο εργασίας επιτροπές που να προωθούν το αίτημα «ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους».

Τελείωσε το Debtocracy; Ό,τι είδαμε είδαμε;Το Debtocracy αποτελεί απλώς τον βασικό κορμό του υλικού που θα δίνεται σταδιακά στη δημοσιότητα. Αρκετά ερωτήματα όπως αυτό για τις αντιδράσεις των αγορών και τις επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα παρουσιάζονται στο υπόλοιπο των συνεντεύξεων που θα δίνονται στη δημοσιότητα σε αυτό που αποκαλούμε «παράπλευρα ντοκιμαντέρ» από τη διεύθυνση www.debtocracy.gr και www.xreokratia.gr

Γιατί σταματήσατε να δέχεστε χρήματα για το Debtocracy;
Χάρη στη βοήθειά σας καταφέραμε να συγκεντρώσουμε όχι μόνο το βασικό κόστος παραγωγής, για το οποίο ζητήσαμε τη συμβολή σας, αλλά και το κόστος διανομής και προώθησης. Από εδώ και στο εξής όποιος θέλει να συνεισφέρει μπορεί να το κάνει μέσω Paypal για επόμενα ντοκιμαντέρ της ομάδας του Debtocracy. Αν για τεχνικούς ή άλλους λόγους δεν παρουσιάσουμε προσχέδιο επόμενου ντοκιμαντέρ μέσα σε έξι μήνες, δηλαδή ως το τέλος Οκτώβρη του 2011, τότε τα χρήματα θα επιστραφούν.

Λεωνίδας Βατικιώτης
Άρης Χατζηστεφάνου
Κατερίνα Κιτίδη

Περί Debtocracy - του Άρη Χατζηστεφάνου

Πίστευα ότι το συγκεκριμένο κείμενο θα γραφόταν ύστερα από μερικούς μήνες, όταν το Debtocracy θα είχε φτάσει μερικούς χιλιάδες θεατές και θα είχε κλείσει τον πρώτο κύκλο της ζωής του. Καθώς όμως το ντοκιμαντέρ άγγιξε από τις πρώτες ημέρες το μισό εκατομμύριο views, όλα έπρεπε να γίνουν ταχύτερα.

Μέσα σε λίγα 24ωρα το Debtocracy ενηλικιώθηκε και εγκατέλειψε το πατρικό του. Βρήκε το δικό του δρόμο σε εκατοντάδες χιλιάδες υπολογιστές σε όλη τη χώρα, «κάηκε» σε DVD και άρχισε ήδη να προβάλλεται σε εκδηλώσεις. Διασπάστηκε (ένεκα και των αριστερών καταβολών του) σε τρεις εκδόσεις torrent και έφθασε εκεί που ήθελαν να το καμαρώσουν και οι δημιουργοί του – σε ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών και πνευματικής δημιουργίας. Σύντομα μάλιστα θα κυκλοφορεί και στη μεγάλη οθόνη, καθώς αρκετές κινηματογραφικές αίθουσες του ζήτησαν να τις επισκεφθεί, ενώ θα μιλάει και τουλάχιστον τρεις ξένες γλώσσες.

Και οι γονείς του όμως δεν έκατσαν να σκάσουν για την αποχώρηση του μονάκριβου τέκνου τους –το αποχαιρέτησαν με ένα FAQ: Από σήμερα, όπως είχαμε υποσχεθεί, αρχίζουμε την ανάρτηση συμπληρωματικού υλικού στη διεύθυνση www.xreokratia.gr για όσους θέλουν να εμβαθύνουν σε θέματα που αφορούν το δημόσιο χρέος και την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Τα στοιχεία, οι αναλύσεις και οι υπόλοιπες συνεντεύξεις, που όπως είναι φυσικό δεν χωρούσαν σε ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας μιας ώρας και μερικών λεπτών, θα παρουσιάζονται στο site του Debtocracy με την ελπίδα αυτό να αποτελέσει κόμβο ενημέρωσης, και ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για την οικονομική και ηθική στήριξη που μας προσφέρατε, μαζί με τα χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.

Είχαμε διευκρινίσει ότι πρόκειται για ένα δημιούργημα με σαφή πολιτική τοποθέτηση που αρνείται το μύθο της λεγόμενης «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας. Τονίσαμε ότι η «άλλη άποψη» παρουσιάζεται καθημερινά από στρατιές αναλυτών στα κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης και ότι δεν θεωρούμε πως έπρεπε να της προσφέρουμε δικό μας χρόνο. Ως εκ τούτου, θεωρούσαμε ότι το Debtocracy όχι μόνο δεν έπρεπε να αρέσει σε όλους αλλά ήταν υποχρέωσή μας να μην αρέσει σε ορισμένους – διαφορετικά θα το πνίγαμε στην κούνια του.

Φυσικά, η κριτική που ασκήθηκε είναι περισσότερο από καλοδεχούμενη. Μιλώντας για «κριτική» δεν αναφέρομαι βέβαια στους ελάχιστους «επαγγελματίες» που έστελναν εκατοντάδες tweets στηρίζοντας κομματικούς μηχανισμούς και υπηρεσίες – αυτοί άλλωστε δεν κατάφεραν να επηρεάσουν την υγιέστατη συζήτηση που ακολούθησε. Αναφέρομαι στους νεοφιλελεύθερους απογόνους της σχολής του Σικάγο που αμφισβήτησαν, ως όφειλαν, τον πολιτικό του προσανατολισμό. Αναφέρομαι σε όσους ενοχλήθηκαν από την κριτική ματιά με την οποία αποδίδει ευθύνες στη λειτουργία της ευρωζώνης. Αναφέρομαι και σε αυτούς που δεν αμφισβήτησαν την ουσία των επιχειρημάτων του, αλλά θεώρησαν ότι δεν φτάνει αρκετά βαθιά στην ανάλυση του τρόπου λειτουργίας του οικονομικού συστήματος.

Προφανώς δεν με ενοχλούν ούτε οι προσωπικές επιθέσεις ούτε οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί εναντίον μου. Άλλωστε το «ρητορικό γιαούρτωμα», γνωστό και ως μπινελίκωμα, είναι χαρακτηριστικό ενός γνήσιου αντικομφορμισμού τον οποίο σέβομαι. Και αυτό παρά το γεγονός ότι - σε αντίθεση με το αληθινό γιαούρτωμα - συνήθως δεν παραπέμπει σε πολιτικό ακτιβισμό αλλά σε ένδεια επιχειρημάτων.

Υπάρχει όμως κάτι που κανένας από τους συντελεστές του Debtocracy δεν ανέχεται. Όλους αυτούς που αποκαλούν τους θεατές του ντοκιμαντέρ «λαουτζίκο». Όσους χαρακτηρίζουν «αφελείς» τους πολίτες που αρνήθηκαν έστω και για ένα βράδυ να παρακολουθήσουν τους εκατομμυριούχους τηλεπαρουσιαστές των νυχτερινών δελτίων ειδήσεων να μιλούν για τον «μοναδικό δρόμο» που είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει η κυβέρνηση.

Αν μάθαμε κάτι απ’ το Debtocracy είναι ότι οι μέρες της μηντιακής μας «αυθεντίας» είναι μετρημένες.

Πίστευα ότι το συγκεκριμένο κείμενο θα γραφόταν ύστερα από μερικούς μήνες, όταν το Debtocracy θα είχε φτάσει μερικούς χιλιάδες θεατές και θα είχε κλείσει τον πρώτο κύκλο της ζωής του. Καθώς όμως το ντοκιμαντέρ άγγιξε από τις πρώτες ημέρες το μισό εκατομμύριο views, όλα έπρεπε να γίνουν ταχύτερα.

Μέσα σε λίγα 24ωρα το Debtocracy ενηλικιώθηκε και εγκατέλειψε το πατρικό του. Βρήκε το δικό του δρόμο σε εκατοντάδες χιλιάδες υπολογιστές σε όλη τη χώρα, «κάηκε» σε DVD και άρχισε ήδη να προβάλλεται σε εκδηλώσεις. Διασπάστηκε (ένεκα και των αριστερών καταβολών του) σε τρεις εκδόσεις torrent και έφθασε εκεί που ήθελαν να το καμαρώσουν και οι δημιουργοί του – σε ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών και πνευματικής δημιουργίας. Σύντομα μάλιστα θα κυκλοφορεί και στη μεγάλη οθόνη, καθώς αρκετές κινηματογραφικές αίθουσες του ζήτησαν να τις επισκεφθεί, ενώ θα μιλάει και τουλάχιστον τρεις ξένες γλώσσες.

Και οι γονείς του όμως δεν έκατσαν να σκάσουν για την αποχώρηση του μονάκριβου τέκνου τους –το αποχαιρέτησαν με ένα FAQ: Από σήμερα, όπως είχαμε υποσχεθεί, αρχίζουμε την ανάρτηση συμπληρωματικού υλικού στη διεύθυνση www.xreokratia.gr για όσους θέλουν να εμβαθύνουν σε θέματα που αφορούν το δημόσιο χρέος και την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Τα στοιχεία, οι αναλύσεις και οι υπόλοιπες συνεντεύξεις, που όπως είναι φυσικό δεν χωρούσαν σε ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας μιας ώρας και μερικών λεπτών, θα παρουσιάζονται στο site του Debtocracy με την ελπίδα αυτό να αποτελέσει κόμβο ενημέρωσης, και ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης. 

Το να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για την οικονομική και ηθική στήριξη που μας προσφέρατε, μαζί με τα χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.

Είχαμε διευκρινίσει ότι πρόκειται για ένα δημιούργημα με σαφή πολιτική τοποθέτηση που αρνείται το μύθο της λεγόμενης «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας. Τονίσαμε ότι η «άλλη άποψη» παρουσιάζεται καθημερινά από στρατιές αναλυτών στα κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης και ότι δεν θεωρούμε πως έπρεπε να της προσφέρουμε δικό μας χρόνο. Ως εκ τούτου, θεωρούσαμε ότι το Debtocracy όχι μόνο δεν έπρεπε να αρέσει σε όλους αλλά ήταν υποχρέωσή μας να μην αρέσει σε ορισμένους – διαφορετικά θα το πνίγαμε στην κούνια του.

Φυσικά, η κριτική που ασκήθηκε είναι περισσότερο από καλοδεχούμενη. Μιλώντας για «κριτική» δεν αναφέρομαι βέβαια στους ελάχιστους «επαγγελματίες» που έστελναν εκατοντάδες tweets στηρίζοντας κομματικούς μηχανισμούς και υπηρεσίες – αυτοί άλλωστε δεν κατάφεραν να επηρεάσουν την υγιέστατη συζήτηση που ακολούθησε. Αναφέρομαι στους νεοφιλελεύθερους απογόνους της σχολής του Σικάγο που αμφισβήτησαν, ως όφειλαν, τον πολιτικό του προσανατολισμό. Αναφέρομαι σε όσους ενοχλήθηκαν από την κριτική ματιά με την οποία αποδίδει ευθύνες στη λειτουργία της ευρωζώνης. Αναφέρομαι και σε αυτούς που δεν αμφισβήτησαν την ουσία των επιχειρημάτων του, αλλά θεώρησαν ότι δεν φτάνει αρκετά βαθιά στην ανάλυση του τρόπου λειτουργίας του οικονομικού συστήματος.  

Προφανώς δεν με ενοχλούν ούτε οι προσωπικές επιθέσεις ούτε οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί εναντίον μου. Άλλωστε το «ρητορικό γιαούρτωμα», γνωστό και ως μπινελίκωμα, είναι χαρακτηριστικό ενός γνήσιου αντικομφορμισμού τον οποίο σέβομαι. Και αυτό παρά το γεγονός ότι - σε αντίθεση με το αληθινό γιαούρτωμα -  συνήθως δεν παραπέμπει σε πολιτικό ακτιβισμό αλλά σε ένδεια επιχειρημάτων.

Υπάρχει όμως κάτι που κανένας από τους συντελεστές του Debtocracy δεν ανέχεται. Όλους αυτούς που αποκαλούν τους θεατές του ντοκιμαντέρ «λαουτζίκο». Όσους χαρακτηρίζουν «αφελείς» τους πολίτες που αρνήθηκαν έστω και για ένα βράδυ να παρακολουθήσουν τους εκατομμυριούχους τηλεπαρουσιαστές των νυχτερινών δελτίων ειδήσεων να μιλούν για τον «μοναδικό δρόμο» που είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει η κυβέρνηση.

Αν μάθαμε κάτι απ’ το Debtocracy είναι ότι οι μέρες της μηντιακής μας «αυθεντίας» είναι μετρημένες.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Έκκληση για σχηματισμό επιτροπής λογιστικού ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους



Οι υπογράφοντες πιστεύουμε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) η οποία θα εξετάσει το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η τρέχουσα πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους έχει επιφέρει μεγάλο κοινωνικό κόστος στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια ο ελληνικός λαός έχει δημοκρατικό δικαίωμα να απαιτήσει πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά το χρέος που είναι δημόσιο, ή εγγυημένο από το κράτος.

Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και της χρήσης των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της η ΕΛΕ θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχθεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, ή απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους. Η ΕΛΕ θα επιχειρήσει επίσης να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.

Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος βρίσκονται στην καρδιά της κρίσης της Ευρωζώνης. Η παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 πήρε τη μορφή κρίσης χρέους της περιφέρειας της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με τον τελευταίο προϋπολογισμό, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να αυξηθεί από 299 δις ευρώ (ή 127% του ΑΕΠ) το 2009 σε 362 δις ευρώ (ή 159% του ΑΕΠ) το 2011. Η διόγκωση του δημόσιου χρέους επέτεινε τον κίνδυνο εθνικής χρεοκοπίας των περιφερειακών χωρών και αύξησε τις πιθανότητες τραπεζικής χρεοκοπίας στην Ευρώπη. Η ΕΕ, σε συμφωνία με εθνικές κυβερνήσεις, αντέδρασε υιοθετώντας προγράμματα διάσωσης που διευκολύνουν τον προσωρινό δανεισμό των κρατών της Ευρωζώνης και προστατεύουν τις τράπεζες. Αλλά τα μέτρα αυτά δεν κατάφεραν να καθησυχάσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, με συνέπεια τα επιτόκια δανεισμού των περιφερειακών χωρών να συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Επιπλέον, το αντίτιμο των προγραμμάτων ήταν η λιτότητα. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και άλλες χώρες αναγκάστηκαν να περικόψουν μισθούς και συντάξεις, να μειώσουν τις δημόσιες δαπάνες, να συρρικνώσουν τις παροχές πρόνοιας, να ιδιωτικοποιήσουν δημόσιες επιχειρήσεις και να απελευθερώσουν τις αγορές. Αναπόφευκτα θα υπάρξει και περαιτέρω κοινωνικό κόστος λόγω αύξησης της ανεργίας, χρεοκοπίας επιχειρήσεων και συρρίκνωσης της παραγωγής.

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο των προγραμμάτων διάσωσης της ΕΕ, αλλά ο ελληνικός λαός έχει κρατηθεί στο σκοτάδι όσον αφορά τη σύνθεση και τους όρους του δημόσιου χρέους. Η έλλειψη ενημέρωσης συνιστά θεμελιώδη αποτυχία των δημοκρατικών διαδικασιών. Οι λαοί που καλούνται να φέρουν το κόστος των προγραμμάτων της ΕΕ έχουν δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήρη πληροφόρηση.

Η ΕΛΕ μπορεί να συμβάλλει στην αναπλήρωση του δημοκρατικού αυτού ελλείμματος. Μπορεί επίσης να ενθαρρύνει τη συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων στην ανάπτυξη κινημάτων για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Η επιτροπή θα είναι διεθνής και θα αποτελείται από ορκωτούς λογιστές του χρέους και των δημόσιων οικονομικών, από νομικούς, οικονομολόγους, αντιπρόσωπους των εργατικών οργανώσεων και μέλη των οργανώσεων την κοινωνίας των πολιτών. Θα είναι ανεξάρτητη από τα πολιτικά κόμματα, αλλά δεν θα αποκλείει τη συμμετοχή πολιτικών, αρκεί να συμφωνούν με τους σκοπούς της. Η ΕΛΕ θα διασφαλίζει την ύπαρξη εξειδικευμένης γνώσης και θα εγγυάται τον δημοκρατικό έλεγχο καθώς και το υπόλογο όλων των εμπλεκομένων.

Για να επιτύχει το στόχο της η ΕΛΕ θα πρέπει να έχει πλήρη διαχρονική πρόσβαση στις συμβάσεις και εκδόσεις δημόσιου χρέους, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων ομολόγων, αλλά και διμερούς, πολυμερούς, ή άλλης μορφής χρέους και κρατικών υποχρεώσεων. Θα πρέπει να έχει τις απαραίτητες αρμοδιότητες ώστε να θέτει στη διάθεσή της όλα τα έγγραφα που κρίνει απαραίτητα για να επιτελέσει το έργο της. Θα πρέπει επίσης να θεσμοθετηθούν πρόσφοροι τρόποι ώστε να μπορεί να καλεί προς εξέταση δημόσιους λειτουργούς, όπως και να ανοίγει, μετά από αιτιολογημένο αίτημά της και δικαστική συνδρομή, τραπεζικούς λογαριασμούς, ιδίως λογαριασμούς του δημοσίου σε ιδιωτικές τράπεζες και στην Τράπεζα της Ελλάδας. Θα πρέπει, τέλος, να διαθέτει επαρκές χρονικό διάστημα για να μελετήσει τις συμβάσεις και να εξαγάγει το πόρισμά της.

Η δημιουργία διεθνούς και ανεξάρτητης ΕΛΕ για το ελληνικό δημόσιο χρέος αποτελεί αναντίρρητη ανάγκη. Είναι επίσης δημοκρατική απαίτηση του ελληνικού λαού που σηκώνει το βάρος της κρίσης και θέλει να γνωρίζει τις αιτίες της. Από όλες τις απόψεις η ελληνική ΕΛΕ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης.


Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

3ήμερο φεστιβάλ 8-9-10 Απριλίου στο μέτωπο της Κερατέας

Στις 11/3/11, κάποιοι από μας ανταποκριθήκαμε στο ανοιχτό κάλεσμα του Σπύρου Τσακίρη με σκοπό να συντονίσουμε τις ενέργειές μας ώστε η Τέχνη μας να Αντισταθεί και να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στον εξεγερμένο λαό της Κερατέας. Σκοπός μας ένα 3ήμερο ΖΩΝΤΑΝΟ φεστιβάλ, με συνεχείς δράσεις.
Ξεκινάμε λοιπόν με τα διαδικαστικά…

Η ημερομηνία του φεστιβάλ θα είναι το τριήμερο 8-9-10 Απριλίου. Αρκετές από τις συμμετοχές είναι ήδη γνωστές. Δεν έχουμε θέσει καταληκτική ημερομηνία για την δήλωση συμμετοχών, αλλά θα θέλαμε να έχουμε μια εικόνα για το ποιες θα είναι αυτές μέχρι την Τετάρτη 16/3. Επίσης προσανατολιζόμαστε για την επόμενη συνάντησή μας, που πιθανότατα θα γίνει στην Κερατέα, στο χώρο του φεστιβάλ, την επόμενη Κυριακή 21/3 (θα λάβετε σχετική ενημέρωση).

Μια από τις ενδιαφέρουσες ιδέες που θα θέλαμε να υποστηριχθεί στο φεστιβάλ είναι να παραχθούν (όπου αυτό είναι δυνατό) έργα επιτόπου καθώς η διαδραστικότητα και η συμμετοχή του κόσμου έχει κριθεί σημαντική. Επίσης, εφόσον όλοι ξέρουμε τον σκοπό για τον οποίο θα βρισκόμαστε εκεί, καλό θα ήταν αν κάποια από τα έργα πουληθούν τα χρήματα να διατεθούν για τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας.

Οι συμμετέχοντες που θα βοηθήσουν Καλλιτεχνικά αλλά και Τεχνικά-Οργανωτικά είναι οι παρακάτω ομάδες:
ART RESISTANCE

ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΤΕΧΝΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ

ΤΣΙΡΙΤΣΑΝΤΣΟΥΛΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ 9ος

Και ελπίζουμε η λίστα να μακρύνει αρκετά

Όσον αφορά την οργάνωση του φεστιβάλ, ρόλο γενικών συντονιστών έχουν αναλάβει οι Σπύρος Τσακίρης (stsak@enet.gr) και Δημήτρης Χαλάτσης (halatsisd@yahoo.gr). Στα επιμέρους θέματα, ρόλο συντονιστικό, έχουν αναλάβει οι εξής:

Για το ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ο Βαγγέλης Βέκιος (roi@stokokkino.gr) και η Χρυσάνθη Μούρτη από την ομάδα Τέχνη εν Κινήσει (chryssanthi_slash@msn.com)

Για το ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ο Μαρίνος Μουζάκης (marinosm@gmail.com) και ο Νίκος Γιούσεφ (ngioussef@gmail.com)

Για το ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ ΜΕΡΟΣ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ – ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ – ΓΛΥΠΤΟ) η Βένια Καρολίδου(venia33@yahoo.gr), ο Στέφανος Κουμαράς (stefanoskoumaras@yahoo.gr) και η Μυλωνά Ιωάννα(mylona_io@yahoo.gr)

Για τις ΠΡΟΒΟΛΕΣ ο Σπύρος Τσακίρης(stsak@enet.gr)

Για το ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ (Αφίσες- κάρτες, εκτυπώσεις και ψηφιακές) ο Γιώργος Βιτσαρόπουλος (vits_g@freemail.gr)

WORKSHOPS θα πραγματοποιήσουν οι Βασίλης Βασιλάτος (Κρουστά), Ιάκωβος Χατζησταύρου (Φωτογράφος), Μαρία Ράσκου (Ζωγραφική για Παιδιά), Κωνσταντίνος Μίχος (Χορογράφος)

Για το κάθε επιμέρους θέμα λοιπόν επικοινωνείτε μαζί τους. Δουλέψτε τις ιδέες ώστε να επιτευχθεί και ένας μεγαλύτερος σκοπός αυτός της καθιέρωσης του φεστιβάλ.
art ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ και ΜΟΥΣΙΚΟΙ
ACTIVE MEMBER
ANNA MYSTIC
ARMADA IV
BAD MATHEMATICS
DAGOBAH
DEUS X MACHINA
Dj NTINA MPATZIA
Dj BURNIN SUN
Dj PNP (plus noise project)
Dj SOUNDHOLIC
ELEKTROBALKANA
ILLEGAL OPERATION
INNER VOICE
INSP-I-RATION PROJECT
LAST DRIVE
M.D.S.
NEW ZERO GOD
NOMIND
NON LETHAL
POEM
SISTA JAMΜAROOTS & THE OSCILATORS
STRAW HATS
THE WIGS BAND
WIGGY NOIZZ
ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ
ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ
ΕΛΕΛΕΥ
ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΑ-ΜΑΡΓΑΡΗΣ
ΖΑΓΟΡΑΙΟΥ ΦΡΟΣΩ
ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ
ΚΑΛΙΟΠΗ ΒΕΤΑ-ΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ
ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ ILLEGAL
ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ
Ν. ΖΙΩΓΑΛΑΣ
Ν.ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ-Α.ΜΟΥΤΣΑΤΣΟΥ
ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ
ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ
ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ
ΤΕΧΝΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ
ΤΖΙΤΖΙΜΥΓΚΑΣ
ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ
ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗΣ-ΑΡΝΑΚΙΑ
ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ
ΕΝΕΔΡΑ
ΚΑΙΤΗ ΚΟΥΛΛΙΑ-ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΙΑΜΟΥΛΗΣ
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥΜΠΑΝΑΚΗ MARE VIEM
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΤΟΙΚΟΣ
LOCOMONDO
ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ
MC YINKA
ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΞΩΤΙΚΑ
ΤΖΙΚΟ
THE CROOKS
ΚΑΡΟΥΖΟΣ
ΒΟΜΒΟΙ
LOST BODIES
ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ


ΕΠΙΤΟΙΧΙΑ ΕΡΓΑ
ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ASH IN ART
POLITICAL ZOO
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΑΛΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΤΣΑΡΟΠΟΛΟΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΤΣΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΣΠΙΩΤΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΙΖΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΛΑΤΣΗΣ
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΕΡΙ ΛΙΤΙ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΡΟΛΙΔΟΥ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΜΟΥΛΑΚΟΣ
ΙΑΚΩΒΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΕΙΡΗΝΗ
ΜΑΙΡΗ ΘΗΒΑΙΟΥ
ΜΑΙΡΗ ΚΑΠΠΑΤΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΣΤΡΟΥΤΖΑ
ΜΑΡΩ ΚΟΥΡΗ
ΜΠΟΓΡΗ ΕΥΑ
ΜΥΛΩΝΑ ΙΩΑΝΝΑ
ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ
ΠΗΝΕΛΟΠΗ
ΡΕΝΑ ΛΙΟΥΜΗ
ΣΠΑΓΓΟΥΡΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ
ΣΤΑΘΗΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΥΜΑΡΑΣ
ΤΖΙΜΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ
ΦΑΝΗΣ ΣΕΡΜΠΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ 9ος


ΘΕΑΤΡΟ
ΤΣΙΡΙΤΣΑΝΤΣΟΥΛΕΣ
ΖΑΓΟΡΑΙΟΥ ΦΡΟΣΩ
ΘΑΝΟΣ ΜΙΧΑΛΑΣ
ΑΦΟΙ ΚΟΥΚΟΥΜΠΑΓΙΑΝ
ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΣΚΥΛΕΣ
EEKUIPOIZ
ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ
ΑΛΕΞΗΣ ΜΟΝΟΚΑΝΔΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗΣ
ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ
ΙΟΥΛΙΑ ΜΠΑΛΑΣΚΑ
MOTUS TERRAE
ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΑΙΡΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ & DANIEL GEORGIEV
ΘΕΣΠΙΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ


WORKSHOPS
ΜΑΙΡΗ ΘΗΒΑΙΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΡΑΣΚΟΥ
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΥ
Β. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
ASH IN ART
POLITICAL ZOO
ΙΩΑΝΝΑ ΤΣΕΚΟΥΡΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΧΑΕΦ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΧΟΣ
ΜΑΡΩ ΚΟΥΡΗ
ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ


ΠΡΟΒΟΛΕΣ
ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΜΠΑΔΕΚΑ
ΓΙΩΓΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΗΔΕΝ (ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ)
ΑΓΗΣ ΚΕΛΠΕΚΗΣ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΧΑΕΦ
ΜΑΡΩ ΚΟΥΡΗ
ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα για συμμετοχή στο τριήμερο Φεστιβάλ της Κερατέας (8,9,10 Απριλίου).
Επειδή οι συμμετοχές ξεπερνούν ήδη τις 250, από κάθε χώρο των τεχνών και των γραμμάτων, είπαμε να κλείσει η προθεσμία δήλωσης συμμετοχών κάπου εδώ. Για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε καλύτερα τον χρόνο που απομένει μέχρι την υλοποίηση του φεστιβάλ, για να επιτύχει αυτή η πρώτη προσπάθειά μας.

Καλή αντάμωση στο μπλόκο ΒΙΟΠΑ, στη λεωφόρο Λαυρίου!

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ




Το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου κλείνουμε την τηλεόραση, στα δελτία των 8 και των 9, και ανοίγουμε το Ιντερνετ. Από τη διεύθυνση xreokratia.gr και debtocracy.gr, από τις 20:00 και μετά θα είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδωσης.


Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα. Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του ’70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Αρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου.

Η δημιουργία του Debtocracy οφείλεται αποκλειστικά στους εκατοντάδες ανώνυμους και επώνυμους «συμπαραγωγούς» μας που κάλυψαν μέσα σε λίγες ημέρες τα έξοδα παραγωγής και συνέχισαν να συνεισφέρουν για τα έξοδα διανομής.

debtocracy