Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Μισώ τους υποταγμένους - Libertat



Το κειμενο αυτο δημοσιευτηκε στο πρωτο φυλλο του εβδομαδιαιου εντυπου “αναρχια” που κυκλοφορησε στη γαλλια στις 13 απριλιου 1905 με τιραζ 4000 φυλλα και συνεχισε να εκδιδεται καθε πεμπτη μεχρι το 1914.Την εκδοση του ξεκινησαν ο λιμπερταντ , οι αδερφες αννα και αμαντιν μαε και ο παραφ-ζαβαλ.ο albert libertad (1875-1908) που το πραγματικο του ονομα ηταν αλμπερτ ζοζεφ ανηκε στην αναρχοατομικιστικη ταση της εποχης εκεινης.


Μισώ τους υποταγμένους

Μισω τους υποταγμενους , οπως μισω τους βρωμιαρηδες , οπως μισω τους αργοσχολους.μισω την υποταγη!μισω την σκλαβια , μισω την βρωμια , μισω την αδρανεια.λυπαμαι τον αρρωστο που ταλαιπωρειται απο υψηλο πυρετο. μισω τον κατα φαντασια ασθενη , που μονο με λιγη καλη θεληση θα ξαναπαταγε στα ποδια του.λυπαμαι τον αλυσοδεμενο , φρουρουμενο απο φυλακες , τσακισμενο απο το βαρος των αλυσιδων και του νουμερου που φερει.μισω το στρατιωτη που εχει λυγισει κατω απο το βαρος ενος γαλονιου η’ τριων αστεριων , τους τσακισμενους απο το κεφαλαιο εργαζομενους.αγαπω τον ανθρωπο που εκφραζει την σκεψη του οπου κι αν βρισκεται , μισω τον εκλεγμενο που εχει ταχθει στην συνεχη αναζητηση της πλειοψηφιας.αγαπω τον σοφο που εχει λυγισει απο τις συνεχεις επιστημονικες του αναζητησεις .μισω το ατομο που γονατιζει κατω απο το βαρος μιας αγνωστης δυναμης ενος τυχαιου χ , ενος θεου.μισω ολους εκεινους που υποκυπτουν απο φοβο , απο παραιτηση και που ενα μερος της ανθρωπινης ισχυς τους , ο τρομος τους και η ηλιθια αδρανεια που τους χαρακτηριζει δεν τσακιζει μονο τους ιδιους αλλα μαζι κι εμενα και τους ανθρωπους που αγαπω.τους μισω , ναι τους μισω , γιατι το αισθανομαι , εγω δεν γονατιζω μπροστα στα γαλονια του αξιωματικου , μπροστα στη λουριδα του δημαρχου , μπροστα στο χρυσαφι του κ ε φ α λ α ι ο υ , μπροστα ς’ ολες τις ηθικες και τις θρησκειες. εδω και πολυ καιρο ξερω οτι ολα αυτα δεν ειναι παρα μια αβεβαιοτητα που θρυμματιζεται σαν το γυαλι . εγω λυγιζω απο το βαρος της υποταγης των αλλων. μισω την υποταγη!αγαπω την ζωη.θελω να ζησω , οχι ομως μες την αθλιοτητα οπως εκεινοι που περιοριζονται στο να ικανοποιουν ενα μερος των μυωνων τους , των νευρων τους , αλλα να αξιοποιω περα για περα τοσο τους μυς του προσωπου , οπως και αυτους των ποδιων , θελω να βλεπω τους λαγονες μου και τον εγκεφαλο μου να λειτουργουν αρμονικα.δεν θελω να ανταλλαξω ενα μερος του σημερα μ’ ενα απατηλο μερος του αυριο , δεν θελω να πεταξω τιποτα απο το σημερα για χαρη του μελλοντος.δεν θελω να υποτασσομαι κατω απο τις λεξεις πατριδα- θεος- τιμη.γνωριζω πολυ καλα το κενο που φερνουν οι λεξεις αυτες:θρησκευτικα και λαικα φαντασματα.γελαω οταν ακουω για συνταξεις και για παραδεισους , που κατω απο την προσμονη τους οι θρησκειες και το κεφαλαιο ωθουν στην υποταγη.γελαω με αυτους που συσσωρευουν για τα γηρατεια και στερουνται την νιοτη τους. μ’ εκεινους που για να φανε στα εξηντα νηστευουν στα εικοσι , εγω θελω να τρωω οσο εχω γερα δοντια για να μπορω να μασαω και να χαιρομαι μεγαλα κομματια απο κρεας καθως και φρουτα γεματα χυμους και θελω να το κανω οσο τα υγρα του στομαχιου μου ειναι σε θεση να το κανουν χωρις προβλημα. θελω να ικανοποιω την διψα μου με δροσιστικα και τονωτικα ποτα. θελω να αγαπαω τις γυναικες η την γυναικα με τον τροπο που θα καθοριζεται βασει των κοινων μας ενδιαφεροντων και να μην αποδεχομαι την οικογενεια , τον νομο , τον κωδικα , κανεις τους δεν εχει δικαιωμα στο κορμι μου.εσυ θελεις , εγω θελω. η οικογενεια , ο νομος , αυτη η αρχαια μορφη υποταγης μας κανουν και γελαμε.αλλα δεν τελειωνω εδω. εγω θελω μιας και εχω ματια και αυτια περα του να τρωω , να πινω και να κανω ερωτα , να δοκιμαζω και αλλες χαρες. θελω να δω γλυπτα , πινακες ζωγραφικης , να θαυμασω τον ροντεν η’ τον μανε. θελω να ακουσω τα καλυτερα εργα του μπετοβεν η’ του βαγκνερ. θελω να γνωρισω τους κλασικους της κωμωδιας να μαθω τον καλλιτεχνικο και λογοτεχνικο πλουτο που βοηθησε στο παντρεμα του παρελθοντος με το παρον η’ να γνωρισω καλυτερα την εξελιξη της ανθρωποτητας.θελω χαρα για μενα , για την συντροφο που εχω επιλεξει , για τα μωρα μας , για τους φιλους μας. θελω ενα σπιτι οπου θα μπορω να ξεκουραζομαι με την ησυχια μου.επειτα θελω την χαρα της εργασιας , αυτην την υγιη χαρα , αυτην την δυνατη χαρα.θελω τα μπρατσα μου να δουλευουν το σφυρι , την πλανη , την αξινα η’ το δρεπανι.θελω να ειμαι χρησιμος , θελω να ειμαστε ολοι χρησιμοι. θελω να ειμαι χρησιμος στον διπλανο μου και θελω ο διπλανος μου να μου ειναι χρησιμος . επιθυμω να κανουμε πολλα γιατι οι αναγκες μου ειναι ακορεστες. και ειναι που επιζητω τις χαρες και δεν εχω υποταχθει. ναι , ναι θελω να παραγω , αλλα θελω και να απολαμβανω , θελω να ζυμωνω το αλευρι αλλα να τρωω και το καλυτερο ψωμι , να βοηθαω στον τρυγο , αλλα να πινω και το καλυτερο κρασι , να κατασκευαζω σπιτια αλλα να μενω και στα καλυτερα διαμερισματα , να φτιαχνω επιπλα αλλα να κατεχω και αυτα που μου χρειαζονται. , να βλεπω το ωραιο , θελω να φτιαξω θεατρα τοσο μεγαλα που να χωρανε μεσα τους συντροφους μου κι εμενα.θελω να παιρνω μερος στην παραγωγη , αλλα θελω να παρω μερος και στην καταναλωση.ειναι καποιοι που ονειρευονται να παραγουν για να τα χαιρονται αλλοι , εγω θελω , ενωμενος ελευθερα με τους αλλους , να παραγω και να καταναλωνω.υποταγμενοι κοιτατε , φτυνω τα ειδωλα σας , φτυνω τον θεο σας , φτυνω την πατριδα σας , φτυνω τον χριστο σας , φτυνω τις σημαιες σας , φτυνω το κεφαλαιο και το χρυσομαλλο δερας , φτυνω τους νομους σας και τους κωδικες , τα συμβολα και τις θρησκειες:ολα βλακειες , με κανουν και γελαω, τα κοροϊδευω…αυτα δεν ειναι τιποτα ουτε για μενα ουτε και για εσας , εγκαταλειψτε τα και θα καταληξουν ψιχουλα.ειστε λοιπον μια δυναμη , ω υποταγμενοι , απο εκεινες τις δυναμεις που αγνοουν την ιδια τους την υπαρξη ωστοσο εξακολουθειτε να εισθε μια δυναμη και εγω δεν μπορω να σας φτυσω , μπορω μονο να σας μισησω , η’ να σας αγαπησω…η πιο μεγαλη απο τις επιθυμιες μου ειναι να σας δω να αποτιναξετε την υποταγη μεσα σε μια τρομερη αφυπνιση ζωης.δεν υπαρχει μελλοντικος παραδεισος , δεν υπαρχει μελλον , παρα μονο παρον ας ζησουμε!ας ζησουμε! η υποταγη ειναι θανατος.η εξεγερση ειναι η ζωη!

13 απριλιου 1905

albert libertad

ΣχΣ

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Κάποιοι τα χρειάζονται


Άνοιξε την ντουλάπα σου και φέρε ότι δεν χρειάζεσαι 
τo Σάββατο 22 Ιανουαρίου στις 12.00 στην πλατεία Κοτζιά.

Ότι συγκεντρωθεί, η ομάδα Atenistas.Care θα το δώσει σε ανθρώπους που τα έχουν περισσότερο ανάγκη (αστέγους, άπορες οικογένειες) .

O R. Wolff για τα κρατικά ελλείμματα και την Ελλάδα - video



Αποκαλυπτικός ο Ρίτσαρντ Γουόλφ μιλά για την οικονομία της Ελλάδας μέσα από μια ξεκαρδιστική διάλεξη, πλην όμως εντελώς αποστομωτική. Διαβάστε περισσότερα εδώ


*Στη Γερμανία απαγορεύτηκε η προβολή αυτο του video στο youtube!!!

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Σώπα, μη μιλάς - remix by zerus




Το ποίημα "Σώπα, μη μιλάς" είναι του Αζίζ Νασίρ, τους στίχους απαγγέλει η Μαριέττα Ριάλδη .
Η μουσική είναι από 'ghost in the shell' (soundtrack) και 'intelstat" του deadmau5.
Η μίξη έγινε με Ableton .
Ευχαριστώ τον Νίκο Αργυρόπουλο για τη συγκέντρωση των φωτογραφιών.

zerus

επικοινωνία και live dj set στο:http://freemanradio.blogspot.com/


active

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Καμπάνια κατά των "διορθωτικών βιασμών" στη Ν. Αφρική


Τη βάρβαρη πρακτική των "διορθωτικών βιασμών" προσπαθεί να αναδείξει μια μικρή ομάδα ακτιβιστριών από τη Νότιο Αφρική, που έχει καταφέρει να στρέψει τα βλέμματα χιλιάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.



Πρόκειται για ένα απάνθρωπο και άκρως διαδεδομένο φαινόμενο στη Ν. Αφρική, όπου αρκετοί άντρες βιάζουν ομοφυλόφιλες γυναίκες με σκοπό να τις "θεραπεύσουν" από την ομοφυλοφιλία.

"Το ξέρω πως είσαι λεσβία. Δεν είσαι άνδρας, νομίζεις πως είσαι, αλλά θα σου δείξω, είσαι γυναίκα" φέρεται πως είπε ο βιαστής της Millicent Gaika, τα μάτια της οποίας έχουν κρυφτεί πίσω από μεγάλες μελανιές, ενώ ο λαιμός της είναι γεμάτος κοψίματα και ουλές. Ο άντρας αυτός κυκλοφορεί ελεύθερος στους δρόμους, καθώς πλήρωσε τα 10 δολάρια του προστίμου.

Η Luleki Sizwe είναι μια μικρή εθελοντική οργάνωση που εδρεύει στις φτωχογειτονιές του Κέιπ Τάουν και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας και των θυμάτων "διορθωτικού βιασμού". Ο τίτλος της οργάνωσης αποτελείται από τα ονόματα δύο γυναικών που έχασαν τη ζωή τους όταν κάποιοι θέλησαν να τις "θεραπεύσουν".

"Αυτά τα εγκλήματα συνεχίζονται εδώ και χρόνια. Δεν έχει γίνει τίποτα", λέει η ακτιβίστρια της οργάνωσης Billi du Preez, "η υπόθεση της Millicent αναβάλλεται συνέχεια. Όταν ο δράστης, που κυκλοφορεί ελεύθερος, άρχισε να την απειλεί ξανά, είπα 'αρκετά'".

Έτσι, η Billi έγραψε ένα κείμενο και μαζί με την ανατριχιαστική φωτογραφία της Millicent, το έστειλε στη δημοφιλή πλατφόρμα κοινωνικής δράσης Change.org, με σκοπό να συλλέξει υπογραφές για να ανακηρυχθεί ο "διορθωτικός βιασμός" στην Ν. Αφρική έγκλημα μίσους. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το συγκεκριμένο ψήφισμα έχει αναδειχθεί στο πλέον δημοφιλές της ιστοσελίδας, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 130.000 υπογραφές και δίνοντας ελπίδες πως η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση θα ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα.

Αλληλεγγύη στην Τυνησία

   Γεγονός ιστορικών πραγματικά διαστάσεων- για την Τυνησία, για τα αραβικά κράτη της Μέσης Ανατολής, αλλά και για την Ευρώπη- μπορεί να αποδειχθεί η ανατροπή του διεφθαρμένου δικτάτορα Ζίνε Αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι από τη λαϊκή εξέγερση, που συγκλόνισε επί εβδομάδες τη χώρα παίρνοντας χαρακτηριστικά πραγματικής επανάστασης.
  Ο 74χρονος Μπεν Άλι, που κυβερνούσε τη χώρα του από το 1987 με την υποστήριξη της Δύσης, κατέφυγε μαζί με την οικογένειά του στη Σαουδική Αραβία, ενώ η λαϊκή εξέγερση, αντί να ανακοπεί από τις δολοφονίες δεκάδων διαδηλωτών, απειλούσε να καταλύσει άμεσα την εξουσία, με τους διαδηλωτές να καταλαμβάνουν αστυνομικά τμήματα και δημόσια κτίρια.
  Οι καταιγιστικές εξελίξεις προκάλεσαν ρωγμές στο εσωτερικό του καθεστώτος, πιθανότατα δε ήταν ο στρατός που εξανάγκασε τον Μπεν Άλι σε παραίτηση, αναθέτοντας την εξουσία στον πρωθυπουργό Μοχάμεντ Γιανούσι, ο οποίος θα προσπαθήσει να δρομολογήσει μια συντεταγμένη μεταπολίτευση σε αβέβαιο σκηνικό, με τους δρόμους να βράζουν.
  Η ανατροπή του πρώτου αραβικού, απολυταρχικού καθεστώτος από μια αυθόρμητη λαϊκή εξέγερση, που δεν καθοδηγείται από καμία οργανωμένη πολιτική δύναμη- είτε της αστικής, κοσμικής αντιπολίτευσης, είτε των ισλαμιστών- αποτελεί ορόσημο για τον αραβικό κόσμο. Η πιθανότητα να παίξει καταλυτικό ρόλο για ένα φαινόμενο ντόμινο που θα παρασύρει κι άλλα αντιδραστικά, αραβικά καθεστώτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, πολύ περισσότερο που η Αλγερία και Αίγυπτος επίσης συγκλονίστηκαν τις πρώτες μέρες του 2011 από μαζικές διαδηλώσεις, ταραχές και εξεγέρσεις. Ιδιαίτερα η ανατροπή του «τελευταίου Φαραώ», φιλοαμερικανού και συνεργάτη των Ισραηλινών προέδρου της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ θα είχε δραματικές συνέπειες στα γεωπολιτικά δεδομένα ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
  Οι ηγέτες της Δύσης αντέδρασαν με Ταρτούφεια υποκρισία στα γεγονότα. Ο Νικολά Σαρκοζί αρνήθηκε πολιτικό άσυλο στον Μπεν Άλι, ενώ μέχρι χθες τον στήριζε προκλητικά (μάλιστα, Γαλλία και Ιταλία είχαν ευλογήσει την προωθημένη εμπορική συμφωνία Ε.Ε.- Τυνησίας το 1998), υποστηρίζοντας ότι αποτελεί το μόνο υπαρκτό ανάχωμα απέναντι στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Επιπλέον, το καθεστώς Μπεν Άλι, όπως και το καθεστώς Μπουτεφλίκα στην Αλγερία, και εκείνο του Μοχάμεντ στο Μαρόκο, λειτουργούσαν ως τοπικοί χωροφύλακες της Ε.Ε. για να αναχαιτίσουν τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη. Όσο για τον Μπαράκ Ομπάμα, έσπευσε να χαιρετίσει την εξέγερση… μετά την ανατροπή του Μπεν Άλι, ενώ τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να την εμφανίσουν ως μία ακόμη «βελούδινη επανάσταση», σαν κι αυτές που εκτυλίχθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη με σπόνσορα το Ιδρυμα Σόρος- από εδώ και η αμερικανικά περί «επανάστασης του γιασεμιού».
Στην πραγματικότητα, η εξέγερση της Τυνησίας κάθε άλλο παρά βελούδινη υπήρξε. Η αφορμή δόθηκε από ένα τραγικό γεγονός στις 17 Δεκεμβρίου: Εκείνη τη μέρα ο 26χρονος Μοχάμεντ Μπουαζίζι στάθηκε μπροστά σε ένα κυβερνητικό κτίριο, έβαλε βενζίνη στα ρούχα του κι άναψε τον αναπτήρα, για να λαμπαδιάσει και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με βαρύτατα εγκαύματα (θα υπέκυπτε, τελικά, στις 4 Ιανουαρίου). Πτυχιούχος πανεπιστημίου, ο Μοχάμεντ ήταν άνεργος και αναγκαζόταν να πουλάει λαχανικά στο δρόμο για να επιβιώσει. Όταν η αστυνομία του πήρε το εμπόρευμα γιατί δεν είχε άδεια, το ποτήρι της απελπισίας ξεχείλισε και τα υπόλοιπα ακολούθησαν.
Το απονενοημένο διάβημα του Μπεν Άλι έδρασε ως πυροκροτητής για να κατεβάσει στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, κυρίως νέους, που είδαν στο πρόσωπό του τον εαυτό τους. Τις επόμενες εβδομάδες, οι αιματηρές διαδηλώσεις πολλαπλασιάστηκαν με ρυθμούς χιονοστιβάδας, με μορφές που παραπέμπουν σε συνδυασμό κοινωνικής Ιντιφάντα και αραβικού Αργεντινάσο. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι το δίλημμα «διεφθαρμένα, απολυταρχικά, κοσμικά καθεστώτα ή ισλαμικός φονταμενταλισμός» είναι πλαστό κι ότι η δημοκρατία στον αραβικό κόσμο δεν θάρθει από τα αμερικανικά όπλα, αλλά από τις λαϊκές μάζες.
  Το μήνυμα της Τυνησίας δεν περιορίζεται στον αραβικό κόσμο, αλλά απευθύνεται και στην απέναντι πλευρά της Μεσογείου: Πράγματι, η Τυνησία ήταν μέχρι χθες υπόδειγμα οικονομικής ανάπτυξης κατά τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης Ορθοδοξίας, με την αύξηση του ΑΕΠ να ξεπερνάει το 5%. Όπως συμβαίνει, όμως, και στην Ευρώπη και στην Αμερική, η οικονομία της ακολουθούσε το πρότυπο της “jobless recovery”, της ανάκαμψης χωρίς θέσεις εργασίας, με εκτίναξη των κοινωνικών ανισοτήτων. Από αυτή την άποψη, η ανατροπή του Μπεν Άλι υπήρξε όχι μόνο η πρώτη έξωση Άραβα, απολυταρχικού ηγέτη, αλλά και η πρώτη κοινωνική εξέγερση στη σκληρά δοκιμαζόμενη ευρωμεσογειακή περιφέρεια.

Το 2011 ξεκίνησε δυσοίωνα για τους κυρίαρχους κύκλους. Τα ελικόπτερα δουλεύουν ήδη στο ρελαντί…

ΣχΣ

Καζαμίας 2011 του "πιτσιρίκου"

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και κλείνουν τα ανοιχτά - λόγω έλλειψης δουλειάς. Οι θιγόμενοι επαγγελματίες -αντί να κάνουν συλλαλητήρια και πορείες διαμαρτυρίας- αποφασίζουν να προβούν σε μια πρωτότυπη μορφή αντίστασης: οι φαρμακοποιοί αναλαμβάνουν να οδηγήσουν τα ταξί, οι ταξιτζήδες γίνονται φουρνάρηδες, οι δικηγόροι οδοντοτεχνίτες και οι κομμώτριες γίνονται δικηγόροι. Περιέργως, όλα λειτουργούν όπως πριν - είμαστε λαός με πολλά ταλέντα. Στις εκπτώσεις, οι τιμές φτάνουν σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα αλλά αυτοί που ψωνίζουν είναι ελάχιστοι και τα μαγαζιά κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί τεράστια ζήτηση στα λίγα μαγαζιά που έχουν απομείνει και οι τιμές να φτάσουν σε αστρονομικά ύψη - σε περίοδο εκπτώσεων, ένα μπλουζάκι στο Zara κοστίζει όσο τρία διαμερίσματα στο Μανχάταν. Χρεοκοπεί η Πορτογαλία.
Οι Atenistas κλιμακώνουν τη δράση τους με μαξιλαροπόλεμο στα Ταμπούρια.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Ο Μπόμπολας κλείνει την ιστορική εφημερίδα «Έθνος», επειδή παίρνει τα δημόσια έργα ούτως ή άλλως, οπότε δεν την χρειάζεται πια. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η ΕΣΗΕΑ αποφασίζει να αντιδράσει σκληρά και κηρύσσει στάση εργασίας είκοσι δευτερολέπτων. Η Γιάννα Αγγελοπούλου ανακοινώνει την ίδρυση Κινήματος Πολιτών - το νέο κίνημα ονομάζεται «Δημοκρατική Δυναστεία» και έχει για σήμα έναν πολυέλαιο. Συλλαμβάνονται 20 χιλιάδες μέλη της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς και ανακαλύπτονται 3 εκατομμύρια όπλα σε 6 χιλιάδες γιάφκες. Οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων ξεσηκώνονται -επειδή οι γιάφκες θα μείνουν ξενοίκιαστες- και η κυβέρνηση αναγκάζεται να ελευθερώσει όλους τους συλληφθέντες, με τον όρο πως θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα νοίκια και τα κοινόχρηστα. Χρεοκοπεί και η Ισπανία. Την ημέρα των ερωτευμένων, οι Atenistas εξορμούν στο ρέμα του Ποδονίφτη και φιλούν τα βατράχια στο στόμα, με αποτέλεσμα να μετατραπούν σε μαλλί της γριάς - όχι τα βατράχια, οι Atenistas.
ΜΑΡΤΙΟΣ
Ξεκινάει στην ΕΡΤ η νέα εκπομπή της Έλλης Στάη «Η οδύσσεια μιας συμβασιούχας με πράσινα μάτια». Η Έλλη Στάη εμφανίζεται με μαύρη ρίζα και όλοι οι Έλληνες ξεσπάνε σε κλάματα - ούτε για την Κατερίνα Λέχου στο «Νησί» δεν έπεσε τέτοιος θρήνος. Συνεχίζονται οι πορείες διαμαρτυρίας, οι οποίες καταλήγουν έξω από τη Βουλή - εκτός από το ΠΑΜΕ που διαδηλώνει στο Γοργοπόταμο και στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο Θόδωρος Πάγκαλος βγαίνει μόνος του από τη Βουλή για να αγοράσει σαράντα σοκοφρέτες από το περίπτερο και δέχεται επίθεση από οργισμένους συνταξιούχους που του παίρνουν τις σοκοφρέτες και τις τρώνε μόνοι τους. Την επόμενη ημέρα, ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος διατάζει να ναρκοθετηθεί ο χώρος έξω από τη Βουλή και ανακοινώνει στους βουλευτές πως στο εξής θα μπαίνουν και θα βγαίνουν στη Βουλή από τους υπονόμους. Χρεοκοπεί και η Ιταλία. Ο Μπερλουσκόνι, για να το ξεπεράσει, πηδάει δυο 15χρονες Βιετναμέζες. Για να δικαιολογηθεί, υποστηρίζει πως ήθελε να πηδήσει μόνο τη μία αλλά η άλλη δεν έφευγε από το κρεβάτι, οπότε της τον σφύριξε κι αυτηνής, για να μην έχει παράπονο. Τελικά αποδεικνύεται πως οι δυο Βιετναμέζες είναι σιαμαίες. Ο Μπερλουσκόνι επικαλείται έναν παλιό νόμο του Μουσολίνι -που προβλέπει ότι στο πήδημα ανήλικων σιαμαίων από το Βιετνάμ λαμβάνεται υπόψη το άθροισμα των ηλικιών τους- και την γλιτώνει.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Διεξάγονται εκλογές αλλά δεν πάει κανείς να ψηφίσει, οπότε ακυρώνονται. Ο Γιώργος Παπανδρέου δηλώνει πως ο λαός δεν πήγε στις κάλπες επειδή συμφωνεί απόλυτα με την πολιτική της κυβέρνησης. Για να αποφύγουν το λουκέτο, το Mega και το Al­ter συγχωνεύονται - το νέο κανάλι λέγεται «Mi­cro­cos­mos». Στα παράθυρα του δελτίου ειδήσεων του νέου καναλιού υπάρχει πολυκοσμία και δεν χωράνε όλοι, οπότε ο Χατζηνικολάου κάθεται στα γόνατα του Πρετεντέρη, η Τρέμη αγκαλιά με την Κάτια Μακρή και ο Καψής στον ώμο του Τράγκα - ο Τράγκας τον λέει «παπαγαλάκι» και ο Καψής τον τσιμπάει με το ράμφος του. Ο Παύλος Τσίμας δεν θέλει να κάτσει στα γόνατα του Άκη Παυλόπουλου και αποφασίζει να γίνει συμπαρουσιαστής της Αννίτας Πάνια στη νέα εκπομπή «Mas­ter Παρατράγουδα», αλλά η Αννίτα ξενερώνει με τον Τσίμα, τον αποκαλεί «χαλβά», αποχωρεί από την εκπομπή και γίνεται συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Καπουτζίδη και της Δούκισσας Νομικού στο «Just the three of us». Οι Atenistas αποφασίζουν να ριζοσπαστικοποιήσουν τη δράση τους - εγκαταλείπουν τα ρεσώ και βγαίνουν στους δρόμους με μανουάλια. Χρεοκοπεί το Βέλγιο.
ΜΑΙΟΣ
Η Ελλάδα συμμετέχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον με τους Atenistas και το τραγούδι «Βάψε ροζ τη ζαρντινιέρα κι έλα να σου κάνω αέρα». Στη διάρκεια της τρίλεπτης εμφάνισής τους στη σκηνή της Γιουροβίζιον, οι Atenistas μαγειρεύουν, σφουγγαρίζουν το πάτωμα, βάζουν πλυντήριο, απλώνουν μπουγάδα, φυτεύουν δέντρα, τα ποτίζουν, ταΐζουν πεινασμένα παιδάκια, βαράνε τα ταμπούρλα, κάνουν ποδήλατο, παίζουν κρυφτό και καταφέρνουν να κερδίσουν την πρώτη θέση, αφού τους ψηφίζουν όλες οι νοικοκυρές και όλοι οι πρόσκοποι της Ευρώπης. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υποδέχεται τους Atenistas στην είσοδο του Προεδρικού Μεγάρου και οι Atenistas τον περνάνε στο απέναντι πεζοδρόμιο με το ζόρι, επειδή είναι γέρος και πρέπει να κάνουν μια καλή πράξη. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος καλεί τους Atenistas να τραγουδήσουν την επόμενη Κυριακή στη Μητρόπολη Αθηνών, αλλά αυτοί αρνούνται ευγενικά επειδή την Κυριακή έχουν οργανώσει μια δράση για να απομακρύνουν τις κατσαρίδες από τα φρεάτια των αποχετεύσεων. Η απομάκρυνση των κατσαρίδων δεν γίνεται με βίαιο τρόπο ή με χημικές ουσίες -οι Atenistas μισούν τη βία και τα χημικά-, αλλά τελικά τις πείθουν να αποχωρήσουν από τα φρεάτια μετά από έναν ειλικρινή και πολιτισμένο διάλογο μαζί τους. Χρεοκοπεί η Αυστρία - καλά να πάθει γιατί ήταν η μόνη χώρα που δεν έδωσε το δωδεκάρι της στους Atenistas.
ΙΟΥΝΙΟΣ
Ο AN­T1, o ΣΚΑΙ και το Star συγχωνεύονται, για να αποφύγουν τη χρεοκοπία. Το νέο κανάλι ονομάζεται «Tourko­barok» και στο πρόγραμμά του κυριαρχούν τα τούρκικα σίριαλ με οικολογικό περιεχόμενο, τα οποία προλογίζει η Πετρούλα Κωστίδου. Η Πετρούλα γίνεται η εμβληματική προσωπικότητα του νέου καναλιού και αναλαμβάνει να δενδροφυτεύσει μόνη της τα Ιμαλάια. Πριν ξεκινήσει την αποστολή της, η Πετρούλα επισκέπτεται τον Δαλάι Λάμα στην Ινδία, τον αποκαλεί «σέξι καράφλα» και χορεύει μαζί του τσιφτετέλι. Η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακοινώνει την ίδρυση ενός νέου Κινήματος Πολιτών, που ονομάζεται «Δημοκρατικό Μπότοξ» και έχει για σήμα την ίδια να δίνει σαμπάνια με το μπιμπερό σε ένα παιδί με καρκίνο. Το Athens Pride εξελίσσεται σε μια παταγώδη αποτυχία, αφού οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ -αντί να ιδροκοπάνε στην Κλαυθμώνος - προτιμούν να πάνε για μπάνιο. Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος κατηγορεί για την αποτυχία της διοργάνωσης τους Atenistas - για την ακρίβεια, δηλώνει πως «οι Atenistas είναι το Athens Pride του χειμώνα». Οι Atenistas παίρνουν ανάποδες και τον φυτεύουν στον Εθνικό Κήπο δίπλα σε έναν μαϊντανό, αφού πρώτα τον βάφουν φούξια. Χρεοκοπεί η Ελβετία, αλλά σκασίλα μας, γιατί δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΙΟΥΛΙΟΣ
Ο ιδρυτής του Wik­ileaks, Τζούλιαν Ασάντζ, επισκέπτεται την Ελλάδα, μετά από επίσημη πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης η οποία εγγυάται την προστασία του. Την επόμενη ημέρα, δυο Ελληνίδες τον κατηγορούν πως τις ξεπαρθένεψε χωρίς προφυλακτικό -αφού πρώτα τους υποσχέθηκε πως θα τις παντρευτεί-, αλλά, μετά το ξεπαρθένεμα, τους είπε ότι πάει να αγοράσει τσιγάρα και εξαφανίστηκε. Ο Ασάντζ συλλαμβάνεται και -μετά από πρόταση του Θόδωρου Πάγκαλου- μεταφέρεται αεροπορικώς στην πρεσβεία μας στην Κένυα, για να μην πέσει στα χέρια των Αμερικανών. Δυο μέρες μετά, ο Ασάντζ καταλήγει στο Γκουαντάναμο δεμένος χειροπόδαρα και ο Θόδωρος Πάγκαλος δηλώνει: «Είμαι υπερήφανος για τον τρόπο που χειρίστηκα το ζήτημα, γιατί απάλλαξα τη χώρα από μία τρομακτική περιπέτεια». Χρεοκοπεί η Κύπρος και οι Ελληνοκύπριοι μεταναστεύουν μαζικά στα κατεχόμενα για να βρουν δουλειά. Οι Atenistas εξορμούν στα βράχια της Πειραϊκής -που κοιμάται ο Στέλιος ο μπεκρής- και ζωγραφίζουν πάνω σε όλα τα βότσαλα ένα ηλιοβασίλεμα κι ένα δάκρυ.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Στη χώρα δεν υπάρχει τουρίστας ούτε για δείγμα, επειδή η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη και η Ελλάδα θεωρείται πια επικίνδυνος προορισμός διακοπών - επίσης, θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνος τόπος διαμονής. Ο υπουργός Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος καλεί τους Έλληνες να αντιμετωπίζουν με σεβασμό τους τουρίστες και φέρνει ως παράδειγμα τους Ινδούς, οι οποίοι, αν και πεινάνε, δεν τρώνε τις αγελάδες. «Οι τουρίστες είναι οι ιερές αγελάδες των Ελλήνων» δηλώνει ο κ. Γερουλάνος, αλλά οι Έλληνες, ούτως ή άλλως, δεν τους τρώνε ακόμα τους τουρίστες - για την ώρα, τους κλέβουν τα πορτοφόλια και τις αποσκευές. Αν η αγελάδα είχε πορτοφόλι και κοσμήματα, μπορεί να της τα έπαιρναν οι Ινδοί - από την άλλη, δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι Ινδοί να ληστεύουν εδώ και χρόνια τις αγελάδες, αφού δεν έχουμε δει ποτέ καμιά αγελάδα με τσάντα και δαχτυλίδια. Οι Atenistas πάνε διακοπές στην Ίμπιζα για να ξεσκάσουν, αλλά - επειδή είναι πολύ του καθήκοντος- ορμάνε στις παραλίες και μαζεύουν τις γόπες, τις καπότες και τις κουράδες. Η δράση των Atenistas εξαγριώνει τους Ibizis­tas, οι οποίοι τους επιτίθενται, τους κάνουν μπλε μαρέν και τους πετάνε στη θάλασσα. Χρεοκοπεί το Λουξεμβούργο, αλλά το γεγονός περνάει απαρατήρητο, αφενός επειδή όλοι λείπουν σε διακοπές και αφετέρου επειδή κανείς ποτέ δεν ασχολείται με το Λουξεμβούργο.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, συγχωνεύεται ο «Ριζοσπάστης» με την «Αυγή». Η νέα εφημερίδα ονομάζεται «Ας όψεται η ανάγκη» και κυκλοφορεί μια φορά τον μήνα, επειδή κάθε φύλλο πρέπει πρώτα να εγκριθεί από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, τις 69 συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τη σορό του Λένιν. Η Εκκλησία της Ελλάδος βρίσκει την ευκαιρία να επιτεθεί για μια ακόμα φορά στο πολιτικό σύστημα και κατηγορεί το ΚΚΕ για τη σημερινή κατάντια της χώρας - ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δηλώνει πως, αν η ηγεσία του ΚΚΕ είχε αφήσει τον Άρη Βελουχιώτη να μπει στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του ΄44, η χώρα θα είχε γλιτώσει τόσο από τον καπιταλισμό όσο και από το παπαδαριό. Τη σκυτάλη παίρνει ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ο οποίος δηλώνει πως η Συμφωνία της Βάρκιζας ήταν το μεγάλο λάθος του ΕΑΜ και πως ο ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να παραδώσει τα όπλα του, ενώ αφήνει άφωνους τους πάντες, όταν αποκαλύπτει πως δεν ήθελε να ορκίσει δήμαρχο τον Γιάννη Μπουτάρη επειδή τον θεωρεί καπιταλιστικό γουρούνι. Η κατάσταση στη χώρα βρίσκεται εκτός ελέγχου και οι Atenistas -για να εκφράσουν την αντίθεσή τους- μαζεύονται στη σπηλιά του Νταβέλη και τραβάνε τα βυζιά τους, ακούγοντας τη Λιλιπούπολη. Χρεοκοπεί και η Ολλανδία, σε ένδειξη συμπαράστασης στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανακοινώνει την ίδρυση ενός ακόμα Κινήματος Πολιτών. Το νέο κίνημα ονομάζεται «Δημοκρατική Αμνησία» και έχει για σήμα τον Μαθουσάλα. Ο Λουκάνικος, ο σκύλος- επαναστάτης, ξεκινάει απεργία πείνας έξω από τη Βουλή, επειδή αγανάκτησε πια να βλέπει τόσους μήνες τους Έλληνες να μαζεύονται όλο τσαμπουκά και τελικά να αποχωρούν σαν κότες. Δίπλα στον Λουκάνικο, υπάρχει μια πινακίδα που γράφει «Θα επαναστατήσετε επιτέλους ή τσάμπα γαβγίζω;». Η περιπέτεια του Λουκάνικου γίνεται πρωτοσέλιδο σε μεγάλες εφημερίδες του εξωτερικού, ευαισθητοποιεί την παγκόσμια κοινή γνώμη και ακούγονται φωνές που ζητούν να σβηστεί το χρέος της Ελλάδας για να ζήσει ο σκύλος. Άνδρες των ΜΑΤ και ομάδες αντιεξουσιαστών -σε μια προσπάθεια να φέρουν στο κέφι τον Λουκάνικο- παίζουν πόλεμο με δακρυγόνα, πέτρες και μολότοφ μπροστά από τη Βουλή, αλλά ο Λουκάνικος δεν γυρνάει ούτε να τους κοιτάξει. Οι Atenistas οργανώνουν καθιστική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα -για να συμπαρασταθούν στον Λουκάνικο- και τρώνε κόκαλα κουνώντας τις ουρές τους. Χρεοκοπεί η Μύκονος.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Λουκάνικος συνεχίζει την απεργία πείνας, αρνείται να δεχτεί τροφή από ορό, γίνεται σύμβολο του αγώνα και η Ελλάδα κρατάει την ανάσα της.Κλείνει ο Al­pha γιατί έχει και η μαλακία τα όριά της. Ο Mi­cro­cos­mos (που προέκυψε από τη συγχώνευση Mega και Al­ter) και το Tourko­barok (που προέκυψε από τη συγχώνευση AN­T1, ΣΚΑΙ και Star) συγχωνεύονται. Το νέο κανάλι ονομάζεται ΥΕΝΕΔ και προσφέρει στους τηλεθεατές ένα πλούσιο ελληνικό πρόγραμμα, στο οποίο δεσπόζει ο «Άγνωστος Πόλεμος». Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα και αποφασίζουν να ενωθούν μέχρι να περάσει η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού - μόλις ο καπιταλισμός σταθεί ξανά στα πόδια του, θα διασπαστούν και θα δώσουν τη μάχη για τη νίκη του σοσιαλισμού. Η Γαλλία χρεοκοπεί και η Κάρλα Μπρούνι χωρίζει τον Νικολά Σαρκοζί για να παντρευτεί τον σωματοφύλακά του - ακόμα μια νίκη του λαϊκού κινήματος. Οι Atenistas διαπιστώνουν πως οι δράσεις τους δεν οδηγούν πουθενά και αποφασίζουν να βγουν στο βουνό, όχι για να φυτέψουν πεύκα και κυπαρίσσια, αλλά για να ξεκινήσουν το ένοπλο αντάρτικο - για να παραπλανήσουν τις δυνάμεις καταστολής, αλλάζουν όνομα και λέγονται πια «Manikiouris­tas».
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Χρεοκοπεί η Γερμανία και χτίζεται ξανά το Τείχος του Βερολίνου. Εκατομμύρια Γερμανοί προσπαθούν να πηδήσουν το Τείχος για να πάνε στην Ανατολική Γερμανία και να έχουν τουλάχιστον ένα πιάτο φαΐ και στέγη, αλλά οι στρατιώτες της Δυτικής Γερμανίας τους πυροβολούν στο ψαχνό -όσοι επιζούν μεταφέρονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Στην Αθήνα, οι διαδηλώσεις συνεχίζονται και οι ασφαλίτες είναι χιλιάδες. Η παρουσία τους δεν ενοχλεί τους διαδηλωτές, αφού οι ασφαλίτες κατεβαίνουν πια οργανωμένοι σε δικό τους μπλοκ - έχουν να πληρωθούν δέκα μήνες και διαδηλώνουν κι αυτοί ενάντια στο σύστημα.

Μετά από 79 ημέρες απεργίας πείνας πεθαίνει ο Λουκάνικος. Οι τοίχοι της Αθήνας γεμίζουν αμέσως με το σύνθημα «Ο Λουκάνικος ζει!». Για να αποφύγει τη λαϊκή κατακραυγή, ο Γιώργος Παπανδρέου απευθύνει διάγγελμα από την ΥΕΝΕΔ στον ελληνικό λαό και δηλώνει πως η κηδεία του Λουκάνικου θα γίνει δημοσία δαπάνη και θα του αποδοθούν τιμές αρχηγού κράτους. Την ημέρα της κηδείας του Λουκάνικου, όλος ο λαός της Αθήνας είναι στους δρόμους. Την στιγμή που ο Γιώργος Παπανδρέου ακουμπάει το φέρετρο του Λουκάνικου και λέει «σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει όλη η Ελλάδα», ο Λουκάνικος πετάγεται όρθιος και του δαγκώνει το χέρι. Στη συνέχεια, ξεχύνεται τρέχοντας προς τη Βουλή, ενώ εκατομμύρια λαού τον ακολουθούν. Οι Έλληνες, με ηγέτη έναν τετραπέρατο αδέσποτο σκύλο, γκρεμίζουν επιτέλους το άθλιο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο!

thepressproject

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Θέλω να ξέρω-ποίημα


Δεν με ενδιαφέρει τι κάνεις για να ζήσεις,          
θ έ λ ω να μάθω...
Τι Πράγμα στη Ζωή σε κάνει ν'ανασαίνεις,
και αν έχεις την δύναμη να ρισκάρεις
να βρείς της καρδιάς τα ό ν ε ι ρ α.
Δεν με ενδιαφέρει πόσο χρονών είσαι.
θέλω να ξέρω
αν ακόμα μπορείς να πάρεις το ρίσκο
και να φανείς αφελής για την Α γ ά π η,
για το Ό ν ε ι ρ ο και για την περιπέτεια
του να είσαι ακόμα... ζ ω ν τ α ν ό ς.
Δεν θέλω να μάθω
ποιοί πλανήτες απειλούν την Σελήνη σου.
Θέλω να μάθω
αν ά γ γ ι ξ ε ς το κέντρο του π ό ν ο υ
κι αν έμεινες ακόμα α ν ο ι χ τ ό ς
μετά απ'τις απιστίες της Ζωής
ή αν έκλεισες ερμητικά την καρδιά σου
από φόβο μήπως ξαναπληγωθείς.
Θέλω να μάθω
αν καταφέρνεις να μένεις με τον πόνο
τον δικό μου και τον δικό σου.
Αν μπορείς να χορέψεις ανέμελα
και ν'αφήνεις την έκσταση να φτάσει
μέχρι την άκρη των δακτύλων
χωρίς ν'αντιδράσεις με σύνεση
ή να γίνεις ξαφνικά ρεαλιστής
ή να θυμηθείς τα ανθρώπινα όρια.
Δεν θέλω να μάθω
αν είναι αληθινή η ιστορία που μου διηγείσαι.
Θέλω να μάθω
αν είσαι ικανός να απογοητεύσεις τους άλλους
παραμένοντας μέσα σου α υ θ ε ν τ ι κ ό ς.
Κι αν μπορείς ν'αντέξεις
την κατηγορία μιας απιστίας
χωρίς ν'α π α ρ ν η θ ε ί ς την ψυχή σου.
Θέλω να μάθω
αν είσαι π ι σ τ ό ς και άρα έ μ π ι σ τ ο ς.
Θέλω να μάθω
αν ξέρεις να β λ έ π ε ι ς την Ομορφιά,
ακόμα κι αν δεν είναι πάντα όμορφη,
αν είσαι ικανός να περνάς τη ζωή σου,
συντροφιά μόνο με τον ε α υ τ ό σου.
Θέλω να ξέρω
αν μπορείς να ζήσεις με το σπάσιμο
το δικό σου ή το δικό μου.
Δεν με ενδιαφέρει να μάθω που ζείς.
ή πόσα χρήματα έχεις,
με ενδιαφέρει αν μπορείς να ξ υ π ν ή σ ε ι ς
μετά από μια νύχτα πόνου
θλιμμένος και κομμένος στα δύο,
και να κάνεις το χ ρ έ ο ς σου για τα Π α ι δ ι ά .
Δεν με ενδιαφέρει
Ποιος είσαι και πώς έφτασες μέχρι εδώ.
θέλω να μάθω αν καταφέρνεις
να μ ε ί ν ε ι ς μες την φ ω τι ά μαζί μου
και να μην το σκάσεις.
Δεν θέλω να μάθω
τι σπούδασες με ποιόν ή πού.
Θέλω να μάθω
Τι σε κρατάει μ έ σ α σου όταν όλα σε παρατάνε.
Θέλω να μάθω
αν μπορείς να μένεις μόνος με τον ε α υ τ ό σου
κι αν π ρ ά γ μ α τ ι σ'αρέσει η π α ρ έ α
που έχεις στις άδειες σου στιγμές.


Kείμενο γραμμένο το 1890 από μια Ινδιάνα
της Tribu των Oriah .
Μεταφρ. Lunapiena


psithyrospsyxhs

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Δημιούργησαν στην Ηλεία έναν αυτόνομο παράδεισο

Μια ξεχωριστή επένδυση στην ορεινή Ηλεία και συγκεκριμένα στις παρυφές του δρυοδάσους Φολόης έκανε μια ομάδα νέων από την Αθήνα δημιούργησαν τον δικό τους  αυτόνομο επίγειο παράδεισο.Στο κτήμα «Φούγκα» που βρίσκεται στο χωριό Λουκά της ορεινής Ηλείας, ένα κτήμα που δραστηριοποιείται κυρίως στην παραγωγή μελιού και ελαιολάδου βιολογικής καλλιέργειας. 



Η Καλλιόπη (σπουδές γραφιστικής) και ο Δημήτρης (μηχανικός αυτοκινήτων), η Ράνια (σπουδές νομικής) και ο Λεωνίδας (σπουδές ηλεκτρονικών υπολογιστών), ο Τάσος (σπουδές ψυχολογίας), ο Χρήστος (σπουδές ψυχολογίας) και ο Γιάννης (σπουδές διοίκησης επιχειρήσεων και ψυχολογίας) εγκατέλειψαν τις καριέρες τους και ακολούθησαν το όνειρό τους.

Όλοι μαζί πήραν την απόφαση να εγκαταλείψουν την Αθήνα των μεγάλων αδιεξόδων και να στραφούν στην ελληνική περιφέρεια. Βρήκαν στην Ηλεία το ιδανικό μέρος και με συνταγή το μεράκι τους δημιούργησαν αυτό το κτήμα που συγκέντρωσε ήδη το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων μέσων ενημέρωσης.

Οι ιδιοκτήτες του κτήματος χρησιμοποιούν στις καθημερινές τους ασχολίες τα λιγότερα δυνατά «αγαθά» του σύγχρονου κόσμου. Το ρεύμα που καταναλώνουν το παράγουν οι ίδιοι με ηλιακή και αιολική ενέργεια, η διατροφή τους προέρχεται από τα αγαθά που οι ίδιοι παράγουν στο κτήμα και γενικά οι ρυθμοί της ζωής τους είναι εντελώς διαφορετικοί από τους αστικούς ρυθμούς της Αθήνας.

Ανάμεσα σε ελάφια, κύκνους, οικόσιτα ζώα και πουλιά, μέσα στην πράσινη φύση και στον καθαρό αέρα, οι ιδιοκτήτες του κτήματος «Φούγκα» δείχνουν ότι μπορεί και να άρχισε μια άλλη εσωτερική μετανάστευση, αντίστροφη εκείνης που οδήγησε στην Αθήνα εκατομμύρια ανθρώπους της υπαίθρου, τις δεκαετίες του 50 και του 60.

Και το μήνυμα που στέλνει η συγκεκριμένη πρωτοβουλία είναι ότι πλέον, υπάρχει χώρος και στην περιφέρεια για δραστηριότητες που μπορεί να οδηγήσουν αρκετούς ανθρώπους στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Ο κερδοσκοπικός λαϊκισμός


του Δημήτρη Χρήστου
από την Κυριακάτικη Αυγή

Όταν ο κ. Παπουτσής αποφάσισε να ανακοινώσει την πρόθεσή του για την κατασκευή τείχους-φράκτη στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία στον Έβρο, δεν είχε υπολογίσει τις αντιδράσεις; Ασφαλώς. Τις είχε υπολογίσει και θα τολμούσα να πω πωςόσο μεγαλύτερες, τόσο καλύτερα γι' αυτόν.

Εσείς τι νομίζετε; Πως ο κ. υπουργός χρόνια στα κόλπα της εξουσίας, δεν ξέρει πως το μέτρο αυτό είναι προκλητικό μα κυρίωςάνευ ουσιαστικής αξίας. Το ξέρει και το παραξέρει. Επί πλέον όμως, γνωρίζει πως η πολιτική του φαίνεσθαι, όταν μάλιστα αφορά την πλειοψηφία της κοινωνίας, είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη δημοφιλία και την επανεκλογή.

Ο κ. Παπουτσής ουδόλως νοιάστηκε για τις αντιδράσεις που θα προκληθούν κυρίως από την ευρύτερη αριστερά. Του αρκεί και του περισσεύει ο πρωτοσέλιδος έπαινος της "Καθημερινής" που μας ρωτά όλους εμάς που διαφωνούμε τι αντιπροτείνουμε. Στον μέσο ψηφοφόρο απευθύνεται η εξαγγελία, στοχεύοντας να ικανοποιήσει τα αισθήματα ανασφάλειας που νιώθει από την αυξανόμενη εγκληματικότητα στην οποία τις περισσότερες φορές πρωταγωνιστούν αλλοδαποί μετανάστες.

Η νίκη στην πολιτική είναι σχετική έννοια και δεν έχει πάντα σχέση με την αποτελεσματικότητα. Ο κ. Παπουτσής δεν προθυμοποιήθηκε να θέσει υποψηφιότητα στον Δήμο της Αθήνας ελπίζοντας στη νίκη. Προσωπικό εκλογικό μηχανισμό στην Α΄ Αθήνας ήθελε να στήσει, ώστε μετακινούμενος σε αυτήν την δύσκολη εκλογική περιφέρεια, να εκλέγεται εύκολα και μεταξύ των πρώτων για να έχει πλεονέκτημα στην υπουργοποίησή του.

                                           ***



Το παρακάτω γεγονός συνέβη πριν από έξι χρόνια και το αφιερώνω στον κ. Παπουτσή. Στο πέρασμα των συνόρων Βουλγαρίας Ελλάδας, στο όρος Μπέλες, βρέθηκαν νεκροί από το κρύο, τρεις Βούλγαροι που προσπαθούσαν καταχείμωνο να εισέλθουν παράνομα στην Ελλάδα. Μεταξύ των 3 άτυχων ανθρώπων, ήταν και μια23χρονη κοπέλα. Στη νεκροψία που έκανε ο ιατροδικαστής, έκπληκτος διαπίστωσε πως ήταν 5 μηνών έγκυος! Όταν λοιπόν μια γυναίκα έχει στα σπλάχνα της μια ζωή και παρόλα αυτά, ρισκάρει και τη δική της για να περάσει παράνομα σε μια άλλη χώρα, μπορούμε να φανταστούμε το μέγεθος της απελπισίας που ένιωθε για να αναλάβει αυτό το ρίσκο. Όσο λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι σε τέτοια απελπισία, κανένας φράκτης όσο μακρύς ή ψηλός και αν είναι δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο.

                                          ***
                                               
Κύμα 180 εκατ. ανέργων..

Σε μια μελέτη της Ε.Ε, όπως μας την είχαν παρουσιάσει στην έδρα της Κομισιόν στις Βρυξέλλεςπριν 10 χρόνια, είχαν υπολογίσει πως το 2025 στις χώρες της Βόρειας Αφρικής, στη Μεσόγειο, θα υπάρχουν 180 εκατομμύρια άνεργοι μέχρι την ηλικία των 40 χρόνων. 

Αν δεν κάνουμε κάτι, έλεγε ο εισηγητής, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να παραμείνουν στις χώρες τους έχοντας απασχόληση, θα μπουν στις βάρκες και θα μπουκάρουν απέναντι χωρίς κανείς να μπορεί να τους σταματήσει. 

Φυσικά δεν έκαναν τίποτε ή αυτά τα ελάχιστα που έγιναν δεν ήταν δυνατόν να σταματήσουν τους απελπισμένους.

Τότε όμως δεν υπήρχε Παπουτσής.


Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Θέλετε φράχτες; Θέλετε τάφρους; Θέλετε τείχη;

Αν σταθούμε στην ορολογία που συνοδεύει τη σύγχρονη μετανάστευση, αυτό το νέο είδος μετανάστευσης που δεν είναι μήτε ακριβώς οικονομικοί μετανάστες μηδέ συμβατικοί πρόσφυγες, όπως τους ορίζει η Συνθήκη της Γενεύης, αλλά ανήκουν σε μια ενδιάμεση κατηγορία («εξαναγκασμένη μετανάστευση») που στην πλειονότητά της αφορά ανθρώπους που χρήζουν διεθνούς προστασίας, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε ότι σχετίζεται με το νερό: influx, wave, flow, κι αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Τη σύγχρονη μετανάστευση δεν την σταματάς μήτε με τείχη μήτε με φράχτες, όπως και το νερό εξάλλου. Μπορείς μοναχά να της αλλάξεις πορεία. Ωστόσο, όσο περισσότερο την εμποδίζεις τόσο θα τρυπώνει από αλλά σημεία, και όσο πιο κρυφά τα σημεία τόσο μεγαλύτερη η ζημιά, όπως και με το νερό εξάλλου.

Δεν υπάρχει θεωρητικός της σύγχρονης μετανάστευσης που να μην εκτιμά ότι τα αίτια της παράνομης μετανάστευσης δεν είναι άλλα από την ανυπαρξία διαδικασιών νόμιμης μετανάστευσης. Είναι οι περίφημες «unintended consequences» (λανθάνουσες συνέπειες) του Merton, «οι απρόβλεπτες συνέπειες σκόπιμων πράξεων». Όταν, δηλαδή, το κράτος θέλοντας να περιορίσει τη μετανάστευση υψώνει τείχη αδιαπέραστα, φυσικά ή νομικά, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κατορθώνει θα είναι να ενισχύσει τη λάθρα μετανάστευση και την κερδοσκοπία των λαθροδιακινητών. Θέλετε να πατάξετε τους λαθροδιακινητές; Ένας είναι ο τρόπος: Ορίστε νόμιμους τρόπους εισδοχής μεταναστών.

Ο περίφημος φράχτης, λοιπόν, τι θα κάνει; Απολύτως τίποτα, όσον αφορά στους αλλοδαπούς. Απλώς θα περνάνε από παραδίπλα ή από το Αιγαίο, όπως έκαναν όλα τα χρόνια. Διότι, προφανώς, και τη ροή δεν τη μετατόπισε η Frontex αλλά το market. Οταν το κόμιστρο έφτασε τα 2000-3000 ευρώ από Τουρκία σε Μυτιλήνη ή Σάμο, μια άλλη ομάδα στα επάνω σύνορα έριξε τις τιμές στα 300 ευρώ. Και σε αυτό οφείλεται το ότι πέραν της γεωγραφικής μετατόπισης παρατηρείται και μια ποιοτική αλλαγή: οι πιο φτωχοί, οι πιο ευάλωτοι, οι πιο δυστυχισμένοι … επιλέγουν τον Έβρο. Με τον φράχτη, απλώς ενδέχεται να αυξηθούν λίγο τα κόμιστρα και ίσως … και τα πτώματα.

Όμως, το ζήτημα δεν είναι ο αλλοδαπός. Στην πραγματικότητα, καθόλου δεν θα τον επηρεάσει. Αυτός ο φράχτης και ο περί αυτού λόγος επηρεάζει εμάς: Το κράτος και τους πολίτες. Οσον αφορά τους πολίτες, όλη αυτή η ρητορική κάνει τον πολίτη να αισθάνεται απειλούμενος, ότι τίθεται θέμα εισβολής- ριζοσπαστικοποιείται, πολώνεται και αποπροσανατολίζεται. Αυτό επιθυμούμε; Να τρομάξουμε και να φασιστοποιήσουμε κι άλλο μια κοινωνία που βάλλεται από τα οικονομικά μέτρα και, συνεπώς, είναι έτοιμη να στρέψει τα βέλη της προς το πιο αδύναμο; Αυτό θέλει, άραγε, η σημερινή κυβέρνηση;

Όσον αφορά στο κράτος, βάλλεται από τον φράχτη γα τον εξής λόγο. Τη χρονιά που πέρασε, έγιναν γιγάντιες προσπάθειες για να αλλάξει το κλίμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι της Ελλάδας. Όταν όλοι κατηγορούσαν την Ελλάδα για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, το επαίσχυντα χαμηλό ποσοστό απόδοσης πολιτικού ασύλου, την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, και το αίτημα της Ελλάδας για αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ μόνο γέλιο προκαλούσε. Υποκριτικό γέλιο; Φυσικά. Αλλά είχαν σθεναρά επιχειρήματα, ενώ η Ελλάδα ένοχα κατέβαζε τα μάτια. Έλεγαν… σταματήστε να βασανίζετε ανθρώπους και μετά τα λέμε.

Και, πράγματι, μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα, το κλίμα άρχισε να βελτιώνεται. Είδανε τις προσπάθειες, διάβασαν τα προσχέδια των νόμων, συναντήθηκαν με αρμόδιους φορείς και, κάπως έτσι, απέφυγε η Ελλάδα και την προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά απέκτησε ισχυρούς συμμάχους- κράτη, διεθνείς οργανώσεις αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των κρατών μελών που συνέχιζαν να μην επιθυμούν καμία αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ.

Όταν ακόμα και ίδιος ο υπουργός της Γαλλίας, ο κ. Besson, στη συνάντηση του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι -παρουσία εκπροσώπων κρατών -μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- τόνισε ότι η Ελλάδα αλλάζει και οφείλουμε να την στηρίξουμε καθώς αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα, και η Επίτροπος η κα. Malmström υπερθεμάτισε τονίζοντας την ανάγκη για αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙ.

Όλα αυτά, όμως, κινδυνεύουν να γκρεμιστούν με τη ρητορική περί φράχτη. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα φαίνεται να μην εφαρμόζει όσα υποσχέθηκε και να πράττει κάτι άλλο. Ο φράχτης κ. υπουργέ δεν συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών.

Στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που χαιρετίστηκε από όλους, συμπεριλαμβάνεται ο νόμος για το άσυλο, τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, τα ανθρώπινα Κέντρα Μακράς Κράτησης. Και τίθεται το ερώτημα… όταν υπάρχει αυτό το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα, μολονότι έχει καθυστερήσει τραγικά πολύ, όταν αυτό το νομοσχέδιο είναι προϊόν πολύμηνης μελέτης των καλύτερων που ασχολούνται με τη μετανάστευση- υπουργεία, θεσμικοί φορείς, ΜΚΟ, Διεθνείς οργανισμοί- γιατί δεν καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την υλοποίηση του νόμου και αναλωνόμαστε σε πυροτεχνήματα με φράχτες, που είναι τοις πάσει γνωστό πως και χρήματα θα κοστίσουν και κανένα αποτέλεσμα δεν θα φέρουν; Το τόνισε εξάλλου και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής στον Έβρο μπορούσε σε πιλοτική βάση να λειτουργεί από το Σεπτέμβρη και με αυτό τον τρόπο θα περιορίζονταν δραματικά οι ροές από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας. Εργασία καμία δεν έχει γίνει για την βελτίωση της Πέτρου Ράλλη μήτε για τα κρατητήρια του Αεροδρομίου. Ομοίως, καμία προετοιμασία δεν έχει γίνει για την κατασκευή Κέντρων Μακράς Κράτησης, που να συνάδουν με τις οδηγίες του CPT. Όσο δεν για το ΠΔ για τα εκκρεμή αιτήματα ασύλου …ακόμα αναμένεται η εφαρμογή του- το μαρτυρούν, άλλωστε, οι δεκάδες απεργοί πείνας από το Αφγανιστάν και το Ιράν. Και τα κονδύλια παραμένουν στα ταμεία, ανέπαφα.


Ο Έβρος χρειάζεται και φράχτες και έργα υποδομής, ώστε να μην πλημμυρίζουν κάθε χρόνο τα χωριά του. 

   Δεν χρειάζεται, όμως, αυτόν το φράχτη.

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Νεκροί από το κρύο δύο ακόμη λαθρομετανάστες στον Έβρο

Νεκροί από το κρύο δύο ακόμη λαθρομετανάστες στον Έβρο.Αυτά είναι τα αποτελέσματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών Ελλάδας, Ε.Ε ΚΑΙ FRONTEX.

Τα άψυχα, προφανώς από το κρύο, σώματα δύο παράνομων μεταναστών αγνώστων στοιχείων εντόπισαν το μεσημέρι της Πέμπτης, κοντά στον ποταμό Εβρο, στην περιοχή του Πέπλου, συνοριοφύλακες του τμήματος Φερρών.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις πρόκειται για Ασιάτες λαθρομετανάστες, οι οποίοι προερχόμενοι από την Τουρκία εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας και απεβίωσαν προφανώς από υποθερμία, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, αφού δεν υπάρχουνν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας.

Τα πτώματα μεταφέρθηκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης για διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής και λήψη γενετικού υλικού (D.N.A).

Την προανάκριση διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Φερών. Στο ίδιο νοσοκομείο νοσηλεύονται άλλοι τέσσερις μετανάστες με κρυοπαγήματα και η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή.


Sound design..Ένα δέντρο, ένα jeep και η μουσική τους

Το sound design βρίσκεται μεταξύ τέχνης και επιστήμης. Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπρόσωπους του είναι ο Diego Stocco. Εδώ και καιρό ήθελα να κάνω ένα post για τον συγκεκριμένο τύπο μιας και είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι μπορεί να κάνει η φαντασία όταν κάνει παρέα με τη τεχνογνωσία. Περισσότερα για την επιστήμη-τέχνη του sound design μπορείτε να διαβάσετε εδώ .

Όλοι μας έχουμε δει τον “Πόλεμο των Άστρων” ή κάποια άλλη ταινία με “εξωπραγματικούς” ήχους. Ποιος μπορεί να φανταστεί ότι όλοι οι ήχοι των διάφορων τύπων διαστημοπλοίων των ταινιών του Λούκας , στη πραγματικότητα είναι ηχογραφημένα αεροπλάνα του Πρώτου Παγκοσμίου σε μια μάντρα αεροσκαφών στην Αμερική. Οι πιλότοι κατέβαζαν όσο μπορούσαν κοντά στον αεροδιάδρομο τα αεροπλάνα και κάνανε ένα passing by(sic) μπροστά από τον ηχολήπτη ο οποίος ήταν σε σταθερό σημείο. Έτσι μπορούσε να ηχογραφηθεί το φαινόμενο ντόπλερ από το πέρασμα του αεροπλάνου το οποίο μετά με επεξεργασία στα στούντιο κατέληγε να ακούγεται σαν τα μαχητικά της Αυτοκατορίας..:) Βέβαια αν είναι κάποιοι οι οποίοι είναι πρωταθλητές στην επινοητικότητα , είναι το Radiofonic Workshop του BBC που είναι υπεύθηνο για τα ειδικά εφφέ του Doctor Who αλλά και για τη δημιουργία τεράστιων τραπεζών δεδομένων με φυσικούς ήχους ή με συνθετικούς. Ο Diego Stocco το πάει ένα βήμα παραπέρα, πηνία Τέσλα, δέντρα, τελετουργικά μπώλ Βουδιστών μοναχών, άμμος , ακόμα και ένα φλεγόμενο πιάνο, όλα χρησιμεύουν. Φυσικά δεν είναι ο μόνος υπάρχει και το techno jeep του Julian Smith… για να είμαστε όμως απολύτως δίκαιοι θα έπρεπε να αναφέρουμε και τον μεγάλο John Cage






















και τώρα το jeep..





και φυσικά η θρυλική εμφάνιση του John Cage ερμηνεύοντας το “Water Walk”



ΣχΣ

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Πλοια-κοντεινερ για τους μετανάστες..

Δύο πλοία-μαμούθ σχεδιάζει να φέρει από την Ολλανδία ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσής προκειμένου να λύσει το πρόβλημα της ροής μεταναστών σε όλη τη χώρα! Πρόκειται για την επόμενη κίνηση των επιτελών της λεωφόρου Κατεχάκη μετά την αναγγελία της κατασκευής του φράχτη μήκους 12,5 χιλιομέτρων στα χερσαία σύνορα Ελλάδας- Τουρκίας.

Τα δύο πλοία, τα οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο λιμάνι του Ρότερνταμ, έχουν χωρητικότητα μεγαλύτερη των 1.000 ατόμων και θα λειτουργήσουν ως πλωτά κέντρα υποδοχής μεταναστών. Την ίδια στιγμή σε τελικό στάδιο βρίσκεται η δημιουργία τριών κέντρων υποδοχής σε ισάριθμα παλαιά στρατόπεδα στον Εβρο. Μάλιστα, για αυτούς τους χώρους έχει ζητηθεί άλλου τύπου βοήθεια από ειδική υπηρεσία της κυβέρνησης της Δανίας προκειμένου με κατάλληλες λυόμενες κατασκευές μεγάλου μεγέθους να πολλαπλασιασθεί η χωρητικότητά τους. 



  Τους τελευταίους μήνες το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέταζε λόγω έλλειψης χώρων σε στρατόπεδα, αλλά και εξαιτίας των αντιδράσεων πολλών πολιτών, τη δημιουργία «πλωτών κέντρων υποδοχής μεταναστών». Γι΄ αυτόν τον λόγο λοιπόν ζητήθηκε η λίστα με όλα τα επιβατηγά πλοία που ήταν ακινητοποιημένα- λόγω κατάσχεσης κτλ.- σε διάφορα λιμάνια της χώρας. Παράλληλα είχαν ζητηθεί αναλυτικά στοιχεία για τη χωρητικότητά τους, για τη δυνατότητα φιλοξενίας μεταναστών, για ζητήματα ασφαλείας των πλοίων, αλλά και για τα χρέη των ναυτιλιακών εταιρειών που εμφανίζονταν ως πλοιοκτήτριες. Παρόμοιο σχέδιο είχε εκπονηθεί και επί κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με πλοίο που θα ταξίδευε στο Αιγαίο και θα παρελάμβανε λαθρομετανάστες από διάφορα νησιά και από την περιοχή του Εβρου.


  Ωστόσο η ιδέα χρήσης ενός κλασικού επιβατηγού πλοίου ως πλωτού κέντρου υποδοχής μεταναστών χαρακτηριζόταν προβληματική αφού ανέκυπταν διάφορα ζητήματα που αφορούσαν την ασφάλεια και την υγεία των επιβατών-μεταναστών. Ετσι λοιπόν οι επιτελείς της λεωφόρου Κατεχάκη μελέτησαν ενδελεχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα το ενδεχόμενο να ενοικιάσουν από την ολλανδική κυβέρνηση δύο τεράστια πλοία που είναι ειδικά διαμορφωμένα για την πολυήμερη παραμονή λαθρομεταναστών ή ατόμων που μεταφέρονται από μια χώρα σε άλλη λόγω κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Πρόκειται για πλωτά μέσα που εξωτερικά μοιάζουν με τεράστια φορτηγά πλοία που μεταφέρουν εκατοντάδες εμπορευματοκιβώτια. Ωστόσο σε αυτή την περίπτωση τα «κοντέινερ» είναι ειδικά διασκευασμένα δωμάτια και χώροι διαμονής των μεταναστών. Επιπλέον στα συγκεκριμένα πλοία μπορεί να τηρηθούν μέτρα ασφαλείας από τις αστυνομικές αρχές, με ειδικούς χώρους παραμονής για τους ενστόλους, εξωτερικούς ελέγχους πρόσβασης κτλ. 

Τα πλοία αυτά χρησιμοποιούνται από την ολλανδική αστυνομία για την προσωρινή κράτηση αλλοδαπών που εντοπίζονται στην περιοχή του Ρότερνταμ. Ωστόσο, σύμφωνα με διαβεβαιώσεις από την πρεσβεία της Ολλανδίας, αλλά και μετά τις επαφές με ιδιώτες που εκπροσωπούν την πλοιοκτήτρια εταιρεία, αυτά τα πλοία δύναται να παραχωρηθούν στις ελληνικές αρχές για τις ανάγκες διαχείρισης του προβλήματος των λαθρομεταναστών. Κλιμάκιο αξιωματούχων του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αναμένεται να επισκεφθεί τις επόμενες ημέρες την ολλανδική πόλη. Σύμφωνα με τον ίδιο σχεδιασμό, τα πλοία θα ελλιμενίζονται στην Αλεξανδρούπολη και σε λιμάνια νησιών του Αιγαίου. 

Την ίδια στιγμή, εντός των επομένων ημερών αναμένονται στη χώρα μας μηχανικοί από τη Δανία που πιθανόν- αν δεν προκύψει οποιοδήποτε απρόοπτο- να κληθούν να κατασκευάσουν σε στρατόπεδα στον Εβρο ειδικά λυόμενα κτίσματα ώστε, όπως έλεγε αξιωματούχος της ΕΛ.ΑΣ., «να εκμεταλλευτούμε κάθε τετραγωνικό μέτρο κάθε χώρου ώστε να αυξηθεί η χωρητικότητά τους αλλά και να μην ξοδέψουμε τεράστια ποσά για τη διαμόρφωση των εγκαταλειμμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων». 

Μοτοσυκλετιστής της ομάδας ΔΙΑΣ παρέσυρε και σκότωσε κοριτσάκι που είχε βγεί να πει τα κάλαντα

Το παιδί χτυπήθηκε από τη μηχανή έξω από τον καταυλισμό των τσιγγάνων, στην οδό Κύπρου. Μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ, όπου οι γιατροί επιχείρησαν, χωρίς επιτυχία, να το επαναφέρουν στη ζωή.

Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι ο μοτοσυκλετιστής, που πήγαινε να αναλάβει υπηρεσία, προσπάθησε να προσπεράσει προπορεύομενο κλειστό φορτηγάκι, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το κοριτσάκι που ήταν στο δρόμο.

Σύμφωνα με τους κατοίκους παρέσυρε το παιδί για 150 μέτρα και δεν σταμάτησε για να το βοηθήσει.

Συνελήφθη και κρατείται στο τμήμα τροχαίας Νέας Ιωνίας.


Το κοριτσάκι ήταν καταγωγής Ρομά και η κατάσταση στο Μενίδι είναι ήδη έκρυθμη. Στην οδό Kύπρου με την Βρεττού περίπου 100 άτομα έχουν κλείσει τον δρόμο και έχουν ανάψει φωτιές. Πετούν πέτρες και άλλα αντικείμενα προς δυνάμεις των ΜΑΤ που προσπαθούν να τους απωθήσουν κάνοντας χρήση χημικών.


Σοκαριστικές διαφημίσεις-foto

Καμπάνια κατά του αλκοολισμού


 Καμπάνια κατά της σύγχρονης δουλείας στις ασιατικές χώρες


Eνάντια στα πειράματα καλλυντικών που γίνονται πάνω σε ζώα

Καμπάνια ενάντια στο κυνήγι των ζώων για την γούνα τους


Eνάντια στην παιδική επιστράτευση σε χώρες της Αφρικής


 Καμπάνια ενάντια στα Κολομβιανά καρτέλ κοκαΐνης


Καμπάνια ενάντια στην κακοποίηση γυναικών

allnewz

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Αντιρατσιστικό - αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Αγ. Παντελεήμονα 15/1

Η κυβέρνηση σχεδιάζει την κατασκευή τείχους στον Έβρο


Η κυβέρνηση σχεδιάζει την κατασκευή φράχτη στον Έβρο για να εμποδίσει την εισροή μεταναστών, αποκάλυψε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Αντίστοιχο φράχτη έχουν σηκώσει οι ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό, ενώ υπό κατασκευή είναι και ο φράχτης που θα χωρίζει το Ισραήλ από την Αίγυπτο

"Έχουμε ένα συνολικό σχεδιασμό που υλοποιούμε αυτή την περίοδο. Όπως, η συνεργασία με τον ευρωπαϊκό οργανισμό Frontex για τη φύλαξη των συνόρων. Σχεδιάζουμε επίσης την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Ακτοφυλακής και στα χερσαία σύνορα τη δημιουργία ενός φράχτη για την αποτροπή των παράνομων μεταναστών", δήλωσε ο υπουργός.

Ο Χρ. Παπουτσής εκτίμησε σε 200 με 250 άτομα των αριθμό των μεταναστών που περνούν καθημερινά τον Έβρο, αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Ευρώπη. Μέσα στο πρώτο εννεάμηνο του 2010, ο αριθμός των μεταναστών που συνελήφθησαν να διασχίζουν τα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα αυξήθηκε κατά 372%. Ανήλθαν σε 31.219, αντί 6.615 την αντίστοιχη περυσινή περίοδο. Η δραματική αύξηση αποδίδεται στην καλύτερη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων από την ευρωπαϊκή δύναμη Frontex.



active

Κείμενο από τους νέους της Γάζας


Υποκύπτοντας σε ένα πολιτισμικό καταναγκασμό, αναζητούσα για πρώτη ανάρτηση της χρονιάς κάτι που να εμπεριέχει δυναμισμό, αισιοδοξία και αξιοπρέπεια. Έκανα τρεις μέρες να το βρω αλλά με χαρά παρουσιάζω παρακάτω το μανιφέστο της νεολαίας της Γάζας. Δε βρίσκω νόημα να σχολιάσω το πολιτικό της περιεχόμενο, ούτε να εκθέσω κάποια εύλογα θαρρώ ερωτηματικά μου, μου αρκεί προσωρινά να αφουγκραστώ τη κραυγή και να συναισθανθώ όσο μπορώ το συσφιγγκτικό αίσθημα της παρατεινόμενης ασφυξίας μπρος στη θρησκευτική-εθνικιστική καταπίεση και την ιμπεριαλιστική κατοχή.


Fuck Χαμάς.   Fuck Ισραήλ.   Fuck Φατάχ.   Fuck ΟΗΕ.   Fuck UNWRA.  Fuck USA! Εμείς, οι νέοι στη Γάζα, έχουμε τόσο βαρεθεί το Ισραήλ, τη Χαμάς, την κατοχή, τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας! Θέλουμε να ουρλιάξουμε και να σπάσει αυτό το τείχος της σιωπής, της αδικίας και της αδιαφορίας, όπως τα ισραηλινά F16 σπάνε το φράγμα του ήχου. Ουρλιάζουμε με όλη τη δύναμη στην ψυχή μας, προκειμένου να απελευθερώσουμε αυτή την τεράστια απογοήτευση που μας κατατρώει εξαιτίας αυτής της γαμημένης κατάστασης που ζούμε. Είμαστε σαν ψείρες μεταξύ δύο καρφιών που ζούμε έναν εφιάλτη μέσα σε έναν εφιάλτη, χωρίς περιθώρια για ελπίδα, χωρίς χώρο για την ελευθερία.
Έχουμε σιχαθεί να βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε τέτοιο πολιτικό αγώνα. Έχουμε σιχαθεί τις σκοτεινές νύχτες με αεροπλάνα να κάνουν κύκλους πάνω από τα σπίτια μας. Έχουμε σιχαθεί αθώοι αγρότες να δολοφονούνται στην ουδέτερη ζώνη επειδή φροντίζουν τη γη τους, γενειοφόροι να περπατούν οπλισμένοι και καταχρώμενοι την εξουσία τους, να δέρνουν ή να φυλακίζουν νέους που διαδηλώνουν για αυτό που πιστεύουν. Έχουμε σιχαθεί αυτό το τείχος του αίσχους που μας χωρίζει από την υπόλοιπη χώρα μας και να μας κρατά φυλακισμένους σε ένα κομμάτι γης μεγέθους γραμματόσημου. Έχουμε σιχαθεί να μας απεικονίζουν ως τρομοκράτες, φανατικούς με εκρηκτικά στις τσέπες και το κακό στα μάτια μας. Έχουμε σιχαθεί την αδιαφορία που συναντάμε από τη διεθνή κοινότητα, όπου οι αποκαλούμενοι ειδικοί εκφράζουν ανησυχίες και να συντάσσουν ψηφίσματα, αλλά στη πραγματικότητα δειλοί στο να επιβάλλουν οτιδήποτε συμφωνήσουν. Έχουμε σιχαθεί να ζούμε μια ζωή στα σκατά, να κρατούμαστε στη φυλακή από το Ισραήλ, να ξυλοκοπούμαστε από τη Χαμάς και αγνοούμαστε πλήρως από τον υπόλοιπο κόσμο.
Υπάρχει μια επανάσταση που γεννιέται μέσα μας, μια τεράστια δυσαρέσκεια και απογοήτευση που θα μας καταστρέψει αν δεν βρούμε ένα τρόπο να διοχετεύουμε αυτή την ενέργειας σε κάτι που μπορεί να αμφισβητήσει το status quo και να μας δώσει κάποια ελπίδα. Η τελική σταγόνα που έκανε τις καρδιές μας τρέμουν με την απογοήτευση και την απελπισία συνέβη στις 30 Νοεμβρίου, όταν αστυνομικοί της Χαμάς ήρθαν στο Φόρουμ Νεολαίας Sharek , μια κορυφαία οργάνωση νεολαίας (www.sharek.ps) με όπλα, ψέματα και αγριότητα, πετώντας όλους μας έξω, φυλακίζοντας ορισμένους και απαγορεύοντας τη λειτουργία του Sharek. Λίγες ημέρες αργότερα, οι διαδηλωτές μπροστά από Sharek ξυλοκοπήθηκαν και μερικοί κρατήθηκαν. Ζούμε πραγματικά ένα εφιάλτη μέσα σε έναν εφιάλτη.Είναι δύσκολο να βρούμε λέξεις για την καταπίεση που δεχόμαστε. Έχοντας μόλις επιζήσει της επιχείρησης Cast Lead, όπου το Ισραήλ μας ξέσκισε στις βόμβες, καταστρέφοντας χιλιάδες σπίτια και ακόμη περισσότερες ζωές και όνειρα. Δεν ξεφορτώθηκαν τη Χαμάς, όπως είχαν την πρόθεση, αλλά μας φόβισαν για πάντα και προκάλεσαν μετά-τραυματικό σύνδρομο στρες σε όλους, καθώς δε μπορούσαμε πουθενά να κρυφτούμε.
Είμαστε μια νεολαία με βαριά καρδιά. Φέρνουμε μέσα μας μία ένταση τόσο απέραντη που καθιστά δύσκολο για εμάς να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα. Πώς να το απολαύσουμε όταν μαύρα σύννεφα βάφουν τον ορίζοντα και ζοφερές αναμνήσεις περνούν μπροστά από τα μάτια μας κάθε φορά που τα κλείνουμε; Χαμογελούμε για να κρύψουμε τον πόνο. Γελάμε για να ξεχάσουμε τον πόλεμο. Ελπίζουμε ώστε να μην αυτοκτονήσουμε εδώ και τώρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου κατανοήσαμε πλήρως ότι το Ισραήλ ήθελε να μας σβήσει από το πρόσωπο της γης. Κατά τα τελευταία χρόνια η Χαμάς κάνει ό,τι μπορεί για να ελέγχει τις σκέψεις μας, τη συμπεριφορά και τις προσδοκίες μας. Είμαστε μια γενιά νέων ανθρώπων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των πυραύλων, εκτελώντας την από ό, τι φαίνεται αδύνατη αποστολή του να ζει2 μια φυσιολογική και υγιή ζωή, που μόλις μετά βίας ανεκτή από μια μαζική οργάνωση που έχει εξαπλωθεί στην κοινωνία μας σαν καρκίνος, προκαλώντας χάος και τη δολοφονώντας στο διάβα της αποτελεσματικά όλα τα ζωντανά κύτταρα, τις σκέψεις και τα όνειρα, και παραλύοντας τους ανθρώπους με το καθεστώς τρόμου της. Για να μην αναφέρουμε τη φυλακή στην οποία ζούμε, μια φυλακή που φτιαγμένη από μια λεγόμενη δημοκρατική χώρα.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται με το πιο σκληρή τρόπο και κανείς δεν του φαίνεται να νοιάζεται. Είμαστε φοβισμένοι. Εδώ στη Γάζα είμαστε φοβισμένοι να μας φυλακίζουν, να μας ανακρίνουν, να μας χτυπούν, να μας βασανίζουν, να μας βομβαρδίζουν, να μας σκοτώνουν. Φοβόμαστε να ζήσουμε, γιατί κάθε βήμα που κάνουμε πρέπει να το σκεφτούμε καλά, υπάρχουν περιορισμοί παντού, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε όπως θα θέλαμε, να πούμε αυτό που θέλουμε, να κάνουμε ό, τι θέλουμε, μερικές φορές ακόμη δε μπορούμε να σκεφτούμε τι θέλουμε, γιατί η κατοχή έχει καταλάβει το μυαλό και τις καρδιές μας τόσο ασφυκτικά που πονάει και αυτό μας κάνει να θέλουμε να ρίξουμε ατελείωτα δάκρυα απογοήτευσης και οργής!
Δεν θέλουμε να μισούμε, δεν θέλουμε να έχουμε όλα αυτά τα συναισθήματα, δεν θέλουμε να είμαστε τα θύματα πια. ΑΡΚΕΤΑ! Φτάνει ο πόνος, αρκετά τα δάκρυα , αρκετά τα δεινά, αρκετός ο έλεγχος, οι περιορισμοί, οι άδικες δικαιολογήσεις, η τρομοκρατία, τα βασανιστήρια, οι δικαιολογίες, οι βομβιστικές επιθέσεις, οι άγρυπνες νύχτες, οι νεκροί άμαχοι, οι μαύρες μνήμες, το ζοφερό μέλλον, το θλιβερό παρόν, η διαταραγμένη πολιτική, οι φανατικοί πολιτικοί, οι θρησκευτικές μαλακίες, η φυλακή! ΛΕΜΕ STOP! Αυτό δεν είναι το μέλλον που θέλουμε!
Θέλουμε τρία πράγματα. Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι. Θέλουμε να είμαστε σε θέση να ζήσουμε μια φυσιολογική ζωή. Θέλουμε την ειρήνη. Είναι πολλά αυτά που ζητούμε; Είμαστε ένα κίνημα ειρήνης αποτελούμενο από τους νέους ανθρώπους στη Γάζα και τους υποστηρικτές τους αλλού και δεν θα ησυχάσουμε μέχρι η αλήθεια για τη Γάζα να γίνει γνωστή σε όλους σε αυτό τον κόσμο και σε τέτοιο βαθμό ως καμιά σωπηλή συγκατάθεση ή θορυβώδης αδιαφορία δε θα γίνονται δεκτές.
Αυτό είναι το μανιφέστο της Γάζας νεολαίας για αλλαγή!
Θα ξεκινήσουμε με την καταστροφή της κατοχής που μας περιβάλλει, θα απελευθερωθούμε από αυτό το διανοητικό εγκλεισμό και θα επανακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας και τον αυτοσεβασμό. Θα σηκώσουμε το κεφάλι μας ψηλά παρά το γεγονός ότι θα αντιμετωπίσουμε αντίσταση.Θα εργαστούμε μέρα και νύχτα, προκειμένου να αλλάξουμε αυτές τις άθλιες συνθήκες κάτω απ' τις οποίες ζούμε. Εμείς θα χτίσουμε όνειρά όπου υπάρχουν τοίχοι.

Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι, θέλουμε να ζήσουμε, θέλουμε την ειρήνη.


ΕΛEYΘΕΡΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ!

zdang

Ιστορίες θανάτου


Τον πρώτο που τους φάνηκε ύποπτος για την κλοπή ενός αυτοκινήτου, τον έσπασαν στο ξύλο. Κάποιος άλλος υποδείχθηκε ως πορτοφολάς και εκτελέστηκε. Ενας τρίτος φορούσε… λάθος χρώμα παπούτσια και βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα. Ποιος έχει δώσει το δικαίωμα στους αστυνομικούς να ξυλοφορτώνουν, να απειλούν και να σκοτώνουν τους πολίτες; Για την Ιστορία, ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τούς είχε πει κάποτε: «Το κράτος είστε εσείς». Και αυτοί, από τότε, το έδεσαν κόμπο.

30/4/1976: Ο Σιδερής Ισιδωρόπουλος, 16 ετών, μαθητής και μέλος της αριστερής οργάνωσης «Κ.Ο. Μαχητής», κόλλαγε αφίσες στην πλατεία Κοτζιά για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, όταν κατέφθασαν τα αστυνομικά όργανα για συλλήψεις. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην Πειραιώς. Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαχητική διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα «Κάτω η Νέα Τρομοκρατία».
25/5/1976: Ο τότε υπουργός Απασχόλησης της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης, με τον περίφημο «αντισυνδικαλιστικό νόμο 330», γίνεται το «κόκκινο πανί» για τους εργαζομένους, οι οποίοι προχωρούν σε κινητοποιήσεις. Στις 25 Μαΐου, κατά τη διάρκεια πανεργατικού συλλαλητηρίου, οι συγκρούσεις πολλαπλασιάστηκαν. Μια «αύρα» (θωρακισμένο αυτοκίνητο καταστολής διαδηλώσεων) της Αστυνομίας, ενώ καταδίωκε διαδηλωτές, σκότωσε μια μικροπωλήτρια, την 67χρονη Αναστασία Τσιβίκα.
11/7/1978: Ο Βασίλης Τσιρώνης, γιατρός, βρήκε τον θάνατο κατά τη διάρκεια νυχτερινής εισβολής των, νεοσύστατων τότε, Μονάδων Εθνικής Ασφάλειας στο σπίτι του. Ο Τσιρώνης είχε νωρίτερα κηρύξει το διαμέρισμά του «ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος» και κάθε ημέρα έβγαινε στο μπαλκόνι του και με μεγάφωνα ή με έναν φορητό τηλεβόα διάβαζε στο συγκεντρωμένο πλήθος τα «πολεμικά ανακοινωθέντα» του ενάντια στο «κράτος των μαύρων» (εννοώντας των φασιστών). Ο Τσιρώνης έπεσε νεκρός μέσα στο διαμέρισμά του, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.
28/10/1980: Ο Τάσος Μαγλαρίδης συμμετείχε σε συγκέντρωση αντιστασιακών στη Θεσσαλονίκη, στις 28 Οκτωβρίου 1980. Οταν οι διαδηλωτές επιχείρησαν να παρελάσουν στη Νεάπολη, δέχτηκαν επίθεση της αστυνομίας. Ο 76χρονος, χτυπημένος άσχημα, μεταφέρθηκε στο ΑΧΕΠΑ για να υποκύψει στα τραύματά του ένα μήνα μετά.
16/11/1980: Επτά χρόνια μετά τη μεγάλη εξέγερση, στις 16 Νοεμβρίου του 1980 οι εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου κορυφώθηκαν με την καθιερωμένη πορεία. Η κυβερνητική απαγόρευση για πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία πυροδότησε τις αντιδράσεις μεγάλης ομάδας διαδηλωτών, η οποία επιχείρησε να σπάσει τον κλοιό των αστυνομικών που είχαν παραταχθεί στη Βασιλίσσης Σοφίας μπροστά στη Βουλή. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν και συνέλαβαν τη Σταματίνα Κανελλοπούλου, 21 χρόνων, εργάτρια, την οποία χτύπησαν -σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής- μέχρι θανάτου. Σε άλλο σημείο της Αθήνας δολοφονήθηκε με παρόμοιο τρόπο και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής.
15/8/1985: Ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί από περιπολικό και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της. Η κοπέλα ήταν 22 ετών.
17/11/1985: Την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 1985, ο μαθητής Μιχάλης Καλτεζάς σκοτώνεται από αστυνομικό κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε τον νεαρό στην οδό Σολωμού στα Εξάρχεια, καθώς αυτός έτρεχε μαζί με άλλους διαδηλωτές για να διαφύγουν. Προηγουμένως είχαν επιτεθεί σε κλούβα της αστυνομίας σταθευμένη στην οδό Στουρνάρη. Ο θάνατός του προκάλεσε κύματα οργής.
Ο Αθανάσιος Μελίστας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή και σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε στις 25/1/1990 από το Εφετείο, καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν «εν βρασμώ ψυχής».
9/2/1986: Ο 17χρονος Μανώλης Κανδονολέων, επιβάτης σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς έπειτα από καταδίωξη. Τα ονόματα των δραστών δεν έγιναν ποτέ γνωστά και δεν επακολούθησε δίκη.
3/9/1986: Ο Αγγελος Μαυροειδής, 60 ετών, εργάτης της ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ, πραγματοποιούσε μαζί με 650 συναδέλφους του καθιστική διαμαρτυρία έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας, ύστερα από άρνηση της τότε υφυπουργού Βάσως Παπανδρέου να τους δεχτεί για το θέμα της μη καταβολής δεδουλευμένων τους. Αστυνομικοί τούς απώθησαν βίαια, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του. Πέθανε από μετατραυματική επιπλοκή στο ΚΑΤ λίγες μέρες μετά.
4/1/1987: Ο αστυνομικός της Ασφάλειας Παντελής Χατζής σκότωσε, ύστερα από λογομαχία, τον 19χρονο Λουκά Γράψα.
14/6/1988: Ο αστυνομικός Θωμάς Μακρής δολοφονεί με το περίστροφό του τον Νίκο Παπαγγελάκη μέσα σε ουζερί, ύστερα από μεταξύ τους παρεξήγηση.
8/3/1990: Ο 37χρονος αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβολεί και σκοτώνει τον 15χρονο διαρρήκτη βίντεο κλαμπ, Δημήτρη Κίκερη στην Πρέβεζα. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα του «βιντεάδικου» που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.
10/1/1991: «ΚΑΠΑ ΜΑΡΟΥΣΗ». Χαρακτηρίστηκε ως η μαζικότερη επίθεση κατά πολιτών από τις δυνάμεις καταστολής. Την επαύριο της δολοφονίας του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης στην Αθήνα κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις νέων με τα ΜΑΤ. Ενα από τα εκατοντάδες δακρυγόνα που ρίχτηκαν κατά των διαδηλωτών προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο Λίβα και στο κτίριο του «Κ. Μαρούση». Νεκροί από ασφυξία ανασύρθηκαν ο 32χρονος επιχειρηματίας Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος δικηγόρος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος χρυσοχόος Ιωάννης Νεμετζίδης κι ένα -αγνώστων στοιχείων- νεαρό άτομο. Παρά την ύπαρξη πλήθους επώνυμων μαρτύρων για τα αίτια της πυρκαγιάς, η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση κάνοντας λόγο για «εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς». Αργότερα, σύμφωνα με το βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών (3418/1997), η πυρκαγιά χαρακτηρίστηκε βομβιστική ενέργεια και αποδόθηκε είτε σε ρίψη βόμβας μολότοφ από τους αναρχικούς είτε σε ρίψη δακρυγόνων με ειδικά τουφέκια από τους αστυνομικούς.
10/1/1994: Ο 28χρονος Θοδωρής Γιάκας, κάνοντας τη νυχτερινή βόλτα του στην ερημιά του Μοσχάτου, βρίσκεται νεκρός από σφαίρες αστυνομικών. Ο λόγος; Αρνήθηκε να δώσει τα στοιχεία του σε αστυνομικούς και τράπηκε σε φυγή. Δέχτηκε πισώπλατα τέσσερις σφαίρες από τον αρχιφύλακα Ευάγγελο Λαγογιάννη. Μετά το φονικό, το θύμα παρουσιάστηκε ως επικίνδυνος δραπέτης ψυχιατρείου, ωστόσο ο Τύπος της εποχής χαρακτήρισε το γεγονός «εν ψυχρώ δολοφονία».
21/1/1991: Ο 25χρονος Τούρκος πρόσφυγας Σουλεϊμάν Ακιάρ συλλαμβάνεται στην Αθήνα με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Σακατεμένος από τα βασανιστήρια, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου ξεψύχησε στις 29 Ιανουαρίου. Τον άγριο βασανισμό του θύματος από τους αστυνομικούς της Δίωξης Ναρκωτικών επιβεβαίωσε ο ιατροδικαστής Μπεναρδής, ωστόσο η μήνυση που έγινε μπήκε στο αρχείο.
16/5/1992: Ο αστυφύλακας Σεραφείμ Σταθογιάννης πυροβόλησε και σκότωσε τον 41χρονο Νικόλαο Σιακαπέτη, ιδιοκτήτη μπαρ, ύστερα από συμπλοκή.
13/4/1993: Στον Πόρο, ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος τραυματίζει βαριά τον 40χρονο σερβιτόρο Τάσο Σωτηράκη και πυροβολεί και σκοτώνει τον 26χρονο Γιάννη Τζίτζη. Το Κακουργιοδικείο Πειραιά καταδίκασε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη και πρόσκαιρη κάθειρξη 17 χρόνων τον δράστη. Σημειώνεται ότι ο Σταματόπουλος στο παρελθόν είχε παραπεφθεί στο πειθαρχικό συμβούλιο του Σώματος για άλλα παραπτώματα.
12/9/1993: Στη Βέροια, νεαρός Αλβανός, ο οποίος σύμφωνα με καταγγελία προσπαθούσε να διαρρήξει δυο αυτοκίνητα, έπεσε νεκρός από σφαίρα του ανθυπαστυνόμου Αντώνη Δελλά. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο Δελλάς πυροβόλησε ενώ βρισκόταν σε άμυνα.
22/11/1993: Ο 26χρονος Δημήτρης Ε. Γλυκογιάννης δέχτηκε μια σφαίρα στην κοιλιά από πυροβολισμό που του έριξε ο αστυφύλακας Λυκογιάννης το βράδυ της 22ης Νοεμβρίου στη Νέα Χαλκηδόνα.
Ο νεαρός -κατάδικος για φόνο σε πολυετή κάθειρξη- είχε δραπετεύσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους και έκτοτε η Αστυνομία τον αναζητούσε. Εκείνο το βράδυ, αστυνομικοί του τμήματος Σεπολίων προσπάθησαν να τον παγιδεύσουν. Ο Γλυκογιάννης προσπάθησε να διαφύγει με αυτοκίνητο, κάνοντας ταυτόχρονα μια «ύποπτη κίνηση». Ο αστυφύλακας Λυκογιάννης εξέλαβε την κίνηση του διωκόμενου ως προσπάθεια να τραβήξει πιστόλι και πυροβόλησε, πετυχαίνοντας τον κατάδικο στην κοιλιά. Ο Γλυκογιάννης επέζησε. Αργότερα αποδείχτηκε ότι δεν οπλοφορούσε.
20/2/1994: Στο χωριό Δαλαμανάρα Αργους, αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε Αλβανό λαθρομετανάστη στη διάρκεια συμπλοκής σε πορτοκαλεώνα. Πλήρωμα περιπολικού ερευνούσε για λαθρομετανάστες στην περιοχή, όταν είδε δύο από αυτούς να τρέχουν. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο ένας από τους Αλβανούς γύρισε πίσω, έβγαλε ένα μαχαίρι και όρμησε πάνω τους. Ο αστυνομικός Αντώνης Μεζίνης τράβηξε το υπηρεσιακό του πιστόλι και πυροβόλησε μία φορά στο κεφάλι τον Αλβανό, που έπεσε νεκρός.
25/2/1995: Επεισόδιο με θύμα νεαρό Αλβανό συνέβη στην αγροτική περιοχή Κρανιές της Φλώρινας. Ομάδα αστυνομικών του αποσπάσματος Ψαράδων Φλώρινας είχε στήσει ενέδρα σε Αλβανούς λαθρομετανάστες. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου σε 18 λαθρομετανάστες, ο 18χρονος Αλμπερτ Κούκα έβγαλε -σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας- μαχαίρι. Τότε ο Σωκράτης Παπαδόπουλος, μέλος του αποσπάσματος, προσπάθησε να τον αφοπλίσει. Το περίστροφο του αστυνομικού, όπως αναφέρουν οι καταθέσεις των συναδέλφων του, εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα ο 18χρονος να τραυματιστεί θανάσιμα στο πρόσωπο.
20/1/1996: Κατά τη διάρκεια επιχείρησης-«σκούπα» στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνόμος Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει Αλβανό μετανάστη. Το όπλο του αστυνομικού «εκπυρσοκροτεί» κατά τη διάρκεια της καταδίωξης του υπόπτου.
6/4/1996: Ο 25χρονος Αποστόλης Κεραμιδάς δολοφονείται από αστυνομικούς στη Νίκαια. Το θύμα, μαζί με τον συνομήλικο φίλο του, Κώστα Κάλφα, το βράδυ της συμπλοκής ετοιμάζονταν να ληστέψουν μεγάλο σουπερμάρκετ της Νίκαιας. Περιπολικό της Αμεσης Δράσης έσπευσε στην περιοχή και καταδίωξε τους επίδοξους ληστές, με αποτέλεσμα τον θάνατο του Αποστόλη Κεραμιδά.
14/6/1996: Για δύο… καρπούζια, ο αγροφύλακας Αθανάσιος Μάτος δολοφόνησε τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι στο χωριό Αργυροπούλι της Λάρισας. Ο 58χρονος Αθανάσιος Μάτος πυροβόλησε με 32άρι περίστροφο τον 20χρονο στο στήθος. Ο αγροφύλακας μετέφερε τον νεαρό στο Κέντρο Υγείας Τυρνάβου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
5/6/1996: Ο 26χρονος αστυφύλακας Ηρακλής Νικολόπουλος δολοφόνησε τον Γιώργο Φραγκογιάννη, 37 χρόνων, και τραυμάτισε τον Θεμιστοκλή Καλαποθαράκο, 33 χρόνων, σε νυχτερινό κέντρο του Π. Φαλήρου. «Το ‘χα πάρει απόφαση εδώ και ένα χρόνο να τους πιστολίσω», είπε στους συναδέλφους του όταν συνελήφθη.
Τον Φεβρουάριο του 1996 είχε λάβει αναρρωτική άδεια αορίστου διαρκείας, επειδή παρουσίασε «ψυχολογικά προβλήματα και συνεχόμενη συναισθηματική διαταραχή». Στις αρχές Νοεμβρίου οδηγήθηκε στο δικαστήριο, όπου δήλωσε πως «είχε αποστολή να καθαρίσω την κοινωνία». Η ομολογία του δεν έπεισε τους δικαστές, που τον καταδίκασαν σε ισόβια.
23/6/1996: Ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος, 29 ετών, «συνήθης ύποπτος» στις λίστες της Αστυνομίας, βρίσκεται νεκρός κάτω από «περίεργες» συνθήκες στην καμπίνα 53 του πλοίου «Πήγασος».
22/11/1996: Σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά, ο 32χρονος αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης σκοτώνει με αυτόματο Μ5 τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη -ο οποίος βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος. Ο Τρίμης, μολονότι του αποδίδεται κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση, αφήνεται ελεύθερος.
8/2/1997: Ο 19χρονος Αλβανός Εριόν έχασε τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του αστυνομικού Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου. Ο θάνατος του νεαρού είχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών και με ανακοινώσεις τους το ΚΚΕ και ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έκαναν λόγο για εν ψυχρώ δολοφονία. «Ηταν ατύχημα…», θα ισχυριστεί απολογούμενος ο αστυφύλακας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τη μέρα εκείνη ο Ανδρεόπουλος μαζί με συναδέλφους του εντόπισαν «ύποπτο» αυτοκίνητο με πέντε Αλβανούς λαθρομετανάστες. Ο οδηγός, αντί να σταματήσει στο σήμα των αστυνομικών, κινήθηκε εναντίον τους. Ο Ανδρεόπουλος σημάδεψε τα πίσω λάστιχα και πυροβόλησε, η σφαίρα εξοστρακίστηκε και βρήκε τον άτυχο Αλβανό στο κεφάλι.
Ο θύτης κρίθηκε αθώος τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους από το μικτό ορκωτό δικαστήριο Κοζάνης.
25/5/1997: Ο 28χρονος Φίλιππος Παπαδόπουλος, πρώην υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, «γαζώνεται» από τις σφαίρες των λιμενοφυλάκων που τον καταδίωξαν γιατί πήρε για βόλτα (ή έκλεψε) από τη μαρίνα της Ζέας τη θαλαμηγό «Ναυσικά» Κύπριου επιχειρηματία. Δύο από τις δεκάδες σφαίρες των περιπολικών του Λιμενικού καρφώθηκαν στο στήθος του και έπεσε νεκρός επάνω στα χειριστήρια του σκάφους.
3/8/1997: Ο 26χρονος Ηλίας Μέξης δολοφονείται από τον αστυνόμο Τσαγκράκο, γιατί οδηγούσε ανάποδα σε μονόδρομο στη Νίκαια. Το φόνο του, ο αστυνομικός τον «πλήρωσε» με φυλακή 4,5 χρόνων.
2/4/1998: Νεκρός από σφαίρες αστυνομικού, κατά τη διάρκεια συμπλοκής, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη ο 29χρονος Τσιγγάνος Αγγελος Τζελάλ. Οταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Για διαφαινόμενη συγκάλυψη φόνου και βιοπραγιών κατά Τσιγγάνων από αστυνομικούς έκαναν λόγο το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι και η Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων.
27/5/1998: Νεκρός έπεσε 30χρονος ληστής από την Καβάλα, ύστερα από συμπλοκή με αστυνομικούς στην Ξάνθη. Λίγο πριν είχε κάνει ληστεία σε βενζινάδικο. Ο δράστης, με το περίστροφο στο χέρι, βγήκε από το βενζινάδικο, αλλά έγινε αντιληπτός από αστυνομικούς που περιπολούσαν στην περιοχή. Οι αστυνομικοί κάλεσαν τον Κυρέλη να σταματήσει. Αυτός όμως, όπως οι ίδιοι ανέφεραν, πυροβόλησε εναντίον τους, εκείνοι ανταπέδωσαν τα πυρά και ο ληστής τραυματίστηκε σοβαρά στην κοιλιακή χώρα.
23/10/1998: Ο 17χρονος Σέρβος μαθητής Μάρκο Μπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Κυριάκο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή». «Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως», είπε η εισαγγελέας για το φονικό. Η δεδηλωμένη θέση της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη ήταν ότι «επρόκειτο για ατύχημα». Ο Σέρβος πρόξενος συμφώνησε εν τέλει με αυτή την εκδοχή. Ο Μπουλάτοβιτς είχε υποδειχθεί ως ύποπτος κλοπής από μια ηλικιωμένη γυναίκα, της οποίας το πορτοφόλι είχαν αρπάξει νωρίτερα άγνωστοι. Η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης έδωσε στη δημοσιότητα δήλωση στην οποία υποστήριζε ότι ο Μάρκο Μπουλάτοβιτς και οι συμμαθητές του είχαν «ασκήσει πίεση» στον αστυνομικό, με αποτέλεσμα να εκπυρσοκροτήσει τυχαία το πιστόλι του. Το θύμα βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη σε εκδρομή με το σχολείο του. Ηταν άοπλος και, όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, δεν είχε διαπράξει την κλοπή.
25/3/2000: ο 17χρονος Νίκος Λεωνίδης, πρόσφυγας από την Τσάλκα της Γεωργίας, πέφτει νεκρός από σφαίρα του αστυνομικού Ατματζίδη στη Θεσσαλονίκη.
24/10/2001: Ο αστυνομικός Γιώργος Τυλιανάκης δολοφονεί στο Ζεφύρι τον 21χρονο τσιγγάνο Μαρίνο Χριστόπουλο. Ο νεαρός δεν πειθάρχησε σε σήμα ανδρών της Αμεσης Δράσης να σταματατήσει το αυτοκίνητό του για έλεγχο. «Αντιδρώντας ενστικτωδώς, ο αστυφύλακας πυροβόλησε μία φορά με το υπηρεσιακό του όπλο με αποτέλεσμα να τραυματίσει θανάσιμα τον οδηγό», σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας. Η σφαίρα κατέληξε στην πίσω πλευρά του κεφαλιού του άτυχου νεαρού.
9/12/2003: Νεκρός από σφαίρες ειδικών φρουρών έπεσε στο Ηράκλειο ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης. Οι δύο ειδικοί φρουροί και ο επικεφαλής αρχιφύλακας που μετείχαν στο μπλόκο έξω από το χωριό Γωνιές ομολόγησαν ότι πυροβόλησαν και οι τρεις εναντίον του αγροτικού αυτοκινήτου, επειδή ο οδηγός δεν σταμάτησε στο σήμα που του έκαναν.
13/1/2004: Ο 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ πεθαίνει από «παθολογικά αίτια» ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης και ξυλοδαρμού -σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.
21/12/2004: Σε βασανιστήρια (ξεγύμνωμα, φάλαγγα, εικονικές εκτελέσεις, απειλές με όπλα και άγριο ξύλο) υπέβαλε τουλάχιστον 40 Αφγανούς μετανάστες ομάδα αστυνομικών και ειδικών φρουρών του Αστυνομικού Τμήματος του Αγίου Παντελεήμονα.
17/11/2006: Ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου ξυλοκοπείται ανηλεώς από 8 αστυνομικούς με πολιτικά. Η αστυνομία αναφέρει ότι «έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα». Τηλεοπτικές και ερασιτεχνικές κάμερες έχουν καταγράψει όλο το περιστατικό.
Η ανακοίνωση της ετυμηγορίας του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης -όπου δικάζονται οι αστυνομικοί- έχει αναβληθεί. Ο εισαγγελέας της έδρας δέχτηκε ότι οι τέσσερις από τους οκτώ κατηγορούμενους αστυνομικούς χτύπησαν τον Αυγουστίνο, οι τρεις παρείχαν ψυχική συνδρομή και ότι ο αστυνομικός διευθυντής προσπάθησε να τους σταματήσει. Πρότεινε την ενοχή των επτά για τα αδικήματα της «επικίνδυνης σωματικής βλάβης» και της «απλής συνεργείας» στην παραπάνω πράξη, καθώς επίσης και την απαλλαγή του τέως διευθυντή της Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.
5/5/2007: 19χρονος φοιτητής κατηγορείται για επεισόδια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο με βασική επιβαρυντική ένδειξη τα… πράσινα παπούτσια που φορούσε, ομοιόχρωμα με εκείνα του δράστη ενός εμπρησμού αυτοκινήτου. Σύμφωνα με το ένταλμα προσωρινής κράτησης (γιατί ο νεαρός οδηγήθηκε στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα), τα ξημερώματα του Σαββάτου 5 Μαΐου «κρατώντας καδρόνι έσπασε το πίσω παρμπρίζ αυτοκινήτου Μερσεντές» και στη συνέχεια «έριξε βόμβα μολότοφ μέσα στο όχημα, με αποτέλεσμα να αναφλεγεί και να καταστραφεί ολοσχερώς». Ο ίδιος και οι συμφοιτητές του υποστηρίζουν ότι ήταν σε πάρτι της Πολυτεχνικής την ώρα των επεισοδίων.
6/12/2008: Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, 15 ετών, πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Ο θάνατός του υπήρξε η αφορμή για μια σειρά πρωτοφανών πολλαπλών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας εναντίον της αστυνομικής βίας σε πόλεις όλης της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό.

«Μεμονωμένη» βία, μόνιμη ατιμωρησία
Οργιο κρατικής βίας
Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ