Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μετανάστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Η απεργία πείνας νίκησε, ο αγώνας για νομιμοποίηση, ίσα δικαιώματα και ανοιχτά σύνορα συνεχίζεται

Aνακοίνωση της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης
Οι 300 μετανάστες εργάτες έδωσαν για 44 ημέρες έναν συγκλονιστικό αγώνα ζωής και αξιοπρέπειας. Και τελικά δικαιώθηκαν. Τώρα, κανείς δε θα μπορεί να τους απειλεί με απέλαση όταν διεκδικούν να πληρώνονται για τη δουλειά τους.
 Ακόμα περισσότερο, κέρδισαν σημαντικές αλλάγες για όλους τους μετανάστες, αλλά και τους έλληνες εργαζόμενους. Κάθε μετανάστης χωρίς χαρτιά μπορεί να κάνει αίτηση για νομιμοποίηση μετά από 8 χρόνια, αντί για 12 όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Τα ένσημα που απαιτούνται για ανανέωση της άδειας παραμονής μειώθηκαν στα 120, ενώ άνοιξε η συζήτηση και για την επανένταξη όσων μεταναστών είχαν χάσει τη νομιμοποίηση λόγω ανεργίας. Μειώθηκαν ακόμα στα 50 τα ένσημα που χρειάζονται όλοι οι εργαζόμενοι για την ιατρική τους ασφάλιση.

Η απεργία πείνας των 300 και το κίνημα αλληλεγγύης κατάφερε να αλλάξει πολλά μέσα σε πολύ λίγο χρόνο. Σε μια εποχή που η κυβέρνηση και οι ακροδεξιοί της σύμμαχοι δηλητηρίαζαν την κοινωνία με ρατσιστικά μέτρα και κραυγές για φράχτες, πλοία – φυλακές και μαζικές απελάσεις, ο αγώνας αυτός ανέτρεψε το σκηνικό. Έφερε ξανά στο προσκήνιο τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των μεταναστών, ζωντάνεψε τα αλληλέγγυα αντανακλαστικά της οργανωμένης κοινωνίας και του εργατικού κινήματος, ανέδειξε την ανάγκη για ενότητα της εργατικής τάξης, για κοινούς αγώνες ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων.
Ακόμα περισσότερο όμως, οι αγωνιζόμενοι μετανάστες και μαζί τους οι χιλιάδες αλληλέγγυοι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και τα κινήματα που στάθηκαν στο πλευρό τους σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο, έδειξαν ότι οι κοινοί αυτοί αγώνες μπορούν να νικήσουν. Και αυτή την ανάσα τη χρειαζόμασταν όλοι μας, ντόπιοι και μετανάστες, περισσότερο από ποτέ.

Η κυβέρνηση του Μνημονίου και η συμμαχία των προθύμων δεν είναι ανίκητη. Η κοινωνία μπορεί να περάσει το αρχικό σοκ, να οργανωθεί και να αντεπιτεθεί διεκδικώντας, όπως κάνανε οι μετανάστες απεργοί πείνας, τα αυτονόητα δικαιώματά της. Ο αγώνας τους και η νίκη τους είναι πηγή έμπνευσης και ελπίδας για όλα τα κοινωνικά κινήματα, για όλους τους εργατικούς αγώνες που έρχονται. Η απεργία πείνας όμως έθεσε επίσης στο επίκεντρο των αγώνων αυτών το αίτημα για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, για ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων, για ανοιχτή πρόσβαση όλων στη δημόσια ασφάλιση, την υγεία, την εκπαίδευση. 
Μετά τις πρώτες νίκες της απεργίας, ο αγώνας αυτός μπορεί να συνεχιστεί, πολύ πιο ισχυρός και διευρυμένος, απέναντι σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική που την ίδια ώρα που απειλούσε τους απεργούς πείνας με απέλαση και θάνατο, έπνιγε τρεις ανθρώπους έξω από την Κρήτη για να μην τους δώσει άσυλο, σκότωνε έναν άστεγο στην Αθήνα για να μην δώσει πόρους για χώρους φιλοξενίας, κυνηγούσε πρόσφυγες στον Έβρο για να προστατέψει τη Συνθήκη του Δουβλίνου.

Το μεταναστευτικό και αντιρατσιστικό κίνημα θα συνεχίσει να αγωνίζεται, διευρύνοντας τις κατακτήσεις της απεργίας, για οριστική αποσύνδεση της άδειας παραμονής των μεταναστών, αλλά και της ιατρικής ασφάλισης για όλους τους εργαζομένους, από τον αριθμό των ενσήμων. 
Για άμεση νομιμοποίηση όλων των «χωρίς χαρτιά». 
Για την ακύρωση των σχεδίων για φράχτες και νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης. 
Για την κατάργηση της Frontex και όλων των ευρωπαϊκών και εθνικών μηχανισμών που ποινικοποιούν τη μετανάστευση και πολεμούν την προσφυγιά. 
Για το άνοιγμα των συνόρων γύρω, αλλά και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την κατάργηση της Συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ, που μετατρέπει την Ελλάδα σε
ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Για τα δικαιώματα των μεταναστών αλλά και για το δικαίωμα στη μετανάστευση. 
Για την ελευθερία στη μετακίνηση και το δικαίωμα στη ζωή, την εργασία και την αξιοπρέπεια όλων των εργαζομένων και όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτου καταγωγής.

Το επόμενο βήμα στον μακρύ αυτό δρόμο, που όλοι μαζί πορευόμαστε εδώ και πολλά χρόνια, θα γίνει το επόμενο Σάββατο, 19 Μάρτη, με την πανελλαδική αντιρατσιστική κινητοποίηση.
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Η δικαίωση των 300 μεταναστών

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

Η σημερινή απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί…) στήριξαν αυτόν το δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία. Μα πάνω απ’ όλα, θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό τους 300 αγωνιστές για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη.

Αθήνα 9/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας



hungerstrike300

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Είμαστε όλοι μετανάστες




 Αν ένας σεισμός στην Τασμανία κρατούσε 300 ανθρώπους εγκλωβισμένους σε ερείπια, αναγκαία και ανθρώπινα η ΕΜΑΚ μαζί με εθελοντές διασώστες θα ήταν  από την πρώτη στιγμή παρόντες στην προσπάθεια για απεγκλωβισμό. Αν 100 ναυαγοί πάλευαν μεσοπέλαγα για τη ζωή τους, εναέριες και θαλάσσιες δυνάμεις, αναγκαία και ανθρώπινα, θα είχαν σπεύσει για τη διάσωσή τους. Αν δέκα εκδρομείς σε χιονοδρομικό κέντρο αποκλείονταν από αιφνίδιες χιονοπτώσεις, οι κατάλληλες για τον απεγκλωβισμό δυνάμεις, σωστά και ανθρώπινα, θα βρισκόντουσαν σε συναγερμό. Αν έστω και ένας ορειβάτης στον Όλυμπο εγκλωβιζόταν σε μια χαράδρα, θα ενεργοποιούσε άμεσα τα ανθρώπινα αντανακλαστικά για τον εντοπισμό και τη διάσωσή του.
  Και μαζί με τους διασώστες θα απογειώνονταν τα θορυβώδη ελικόπτερα των τηλεοπτικών ανταποκρίσεων, θα εξορμούσαν τα κομβόϋ των τηλεοπτικών βαν, θα φορούσαν τα ζεστά σκουφιά τους οι αντίστοιχοι ανταποκριτές και θα έσπευδαν όλοι μαζί στον τόπο του δράματος, με μικρόφωνα σα ματσούκια για να μεταδώσουν – όχι απαραίτητα, βρε αδερφέ, τη διάσωση – την έτσι κι αλλιώς όμως θεαματική είδηση.  Και το πανελλήνιο, με κομμένη την ανάσα, μέσα από έκτατα δελτία, «επικίνδυνα» πλάνα και την  παλλόμενη φωνή των ανταποκριτών θα πληροφορούνταν κάθε πέντε λεπτά την εξέλιξη των επιχειρήσεων.
  Αν 300 μετανάστες απεργοί πείνας χαροπαλεύουν σήμερα  μέσα στην καρδιά  της Αθήνας –  όπου για τη διάσωσή τους περιττεύουν ειδικές δυνάμεις, εθελοντές με αυτοθυσία, θορυβώδη ελικόπτερα, κομβόϋ βαν και  ζεστά σκουφιά –  τους κυκλώνει η κυνική καταδίκη μιας ανάλγητης πολιτείας, η εκκωφαντική σιωπή μιας κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας, η παγερή υποκρισία μιας εκκλησίας και σύμπαντος του ποιμνίου της που ‘αγαπά τον πλησίον του σαν τον εαυτό του’ και προσεύχεται περί σωτηρίας των ψυχών ημών, η εκδικητική προσμονή των περιοικούντων φασιστοειδών, η γελοιότητα μιας υφυπουργού περί «έλλειψης κουλτούρας» και  η πρόστυχη δήλωση ενός υπουργού «οι τριακόσιοι είναι μια βόμβα για τη δημόσια υγεία».
  Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα των 10 τουλάχιστον εκατομμυρίων απόδημων Ελλήνων στις τέσσερις γωνιές της γης, όπου – το ξανάπαμε – περιθωριοποιημένοι και αποδιοπομπαίοι, πλύναμε σχεδόν όλα τα άπλυτα πιάτα της αμερικάνικης γαστριμαργίας. Στιγματισμένοι ως υποψήφιοι εγκληματίες, βάψαμε όλες τις κρεμαστές γέφυρες της αμερικάνικης επικράτειας, θρηνώντας εκατοντάδες νεκρούς και ανάπηρους.  Χωμένοι σε στρατόπεδα μεταναστών, απολυμάναμε όλους τους δημόσιους απόπατους στη γκαστερμπάϊτερ θητεία μας. Μπουζουριασμένοι στα βάθη της γης,  χάσαμε πολύ κόσμο μέσα στα πιτς των βελγικών ορυχείων, από πνευμονοκονίαση ή καταπλάκωση. Ντυθήκαμε απελπισμένες νύφες σε υπερπόντια προξενιά από ρετουσαρισμένες φωτογραφίες. Επιβιώσαμε στο μεγάλο πόλεμο σε στρατόπεδα προσφύγων. Στείλαμε στην Τασκένδη τα παιδιά μας για να γλυτώσουν τον αφανισμό κι όταν επέστρεψαν δεν γνώρισαν πατρίδα. Σουλατσάραμε όλη την Ευρώπη ως εξόριστοι ή γιαλαντζί αντιστασιακοί και συνεχίζουμε – σήμερα  με μεγάλη ένταση –   να αποχαιρετούμε στα λιμάνια το νέο κύμα της μετανάστευσης, στην πουλημένη πια Ελλάδα του ΔΝΤ.
  Και όταν από χώρα φυγής των παιδιών μας, γίναμε και χώρα «υποδοχής»  κυνηγημένων και απελπισμένων ανθρώπων που τρέχουν να γλιτώσουν από τη φτώχεια, την πείνα, τον πόλεμο, τις δικτατορίες, τα διάσπαρτα ναρκοπέδια (όλες τις αιτίες που έχωναν εμάς στα αμπάρια του Μεγάλη Ελλάδα και Πατρίς για δεκαετίες, και μας αποβίβαζαν στον υπερπόντιο παράδεισο με αποπνικτικούς ψεκασμούς ψειρόσκονης)  δείξαμε τα μούτρα μας και το ανύπαρκτο ιστορικό μας φιλότιμο. Ανεχτήκαμε με μορφασμούς απέχθειας όσους χρειαζόμασταν  στις φράουλες  της Μανωλάδας με ένα ευρώ μεροκάματο, στην εξαναγκαστική πορνεία με ιθαγενείς νταβαντζήδες,  στα υπόγεια χωρίς εξαερισμό ραφτάδικα, στη φτηνή, ανασφάλιστη οικοδομή.
  Κι από πίσω ξαμολύσαμε μια ολόκληρη Καμόρα, που ζει και βασιλεύει πουλώντας ελπίδα στους απελπισμένους, ακριβοπληρωμένες αιτήσεις ασύλου, ψεύτικες κάρτες, διασπάθιση πόρων, κάτι κουφές μη κυβερνητικές οργανώσεις που στήνουν συνέδρια σε πολυτελή ξενοδοχεία. Νταβαντζιλίκι και δουλεμπόριο.
  Και παραπίσω ξαμολύσαμε τους θεματοφύλακες της φυλετικής καθαρότητας, κάτι αφρίζοντα σκυλιά που συνήθως παρασιτοζωούν μέσα σε μια αρχαιολαγνεία.
  Κι επειδή τα περί ιστορικού φιλότιμου μπορεί να μοιάζουν πολύ ηθικολογικά για μια εποχή που κυριαρχεί «το νόμιμον και ηθικόν» της υψηλόβαθμης ρεμούλας και  του οργανωμένου εμπαιγμού, να πούμε ότι ποτέ και πουθενά ο μετανάστης δεν ήταν η αιτία διόγκωσης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης. Ήταν ο πιο ευάλωτος αποδέκτης  της .Σε μια Ελλάδα που ο παραγωγικός ιστός έχει μηδενιστεί, οι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι τα παίρνουν για να τα κάνουν καταθέσεις στην Ελβετία ή επενδύσεις με φτηνό κόστος εκτός συνόρων και  ο δημόσιος πλούτος ‘εξυγιαίνεται’ , δηλαδή ξεπουλιέται προκλητικά,   ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
  Κι επειδή ακόμα κι αυτό μπορεί να είναι δυσνόητο στην εποχή του κοινωνικού ευνουχισμού και του πολιτικού αναλφαβητισμού, να πούμε ότι  αν οι μετανάστες νομιμοποιούνταν, δεν θα υπήρχε ‘ ο αθέμιτος’ τάχα ανταγωνισμός του πάμφθηνου εργατικού κόστους. Όμως γι αυτό φρόντισαν από άλλο δρόμο. Καταργώντας κάθε εργασιακή αξιοπρέπεια, συντρίβοντας κάθε έννοια συλλογικής σύμβασης και σοδομώντας τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός αιωνα, ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.
  Επειδή η ζωή των 300 απεργών πείνας βρίσκεται πια σε σοβαρό κίνδυνο, όλοι οι φορείς, σωματεία, σύλλογοι, μαθητικές κοινότητες να σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής, πνίγοντας τον κυνισμό και την αναλγησία της πολιτείας σε χιλιάδες διαμαρτυρίες.
  Τέλος, σύντροφε, Λοβέρδο,  η μόνη νόσος που μπορούν να μας μεταδώσουν οι τριακόσιοι μετανάστες απεργοί πείνας είναι ο αγώνας για αξιοπρέπεια. Απέναντι σ’ αυτή την πιθανή ‘επιδημία’ δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο , ούτε ανοσία.

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Video-χρονικό για τους μετανάστες απεργούς πείνας


Ένα πολύ αξιόλογο βίντεο-χρονικό με όλα τα γεγονότα από την αρχή της απεργίας των 300 εργατών-μεταναστών μέχρι και σήμερα… Γεγονότα, δημοσιεύσεις, δηλώσεις, εικόνες !!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ 300 ΕΡΓΑΤΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.



Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2011

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011 -  Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

vimeo


Δελτίο Τύπου - Θέμα: ‘Εκκαθάριση’ παραπηγμάτων προσφύγων στην παραλία της Ακτής Δυμαίων


Δελτίο Τύπου:                                                 Πάτρα, 16/2/2010

Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 300 μετανάστες που διαβιούν και εργάζονται επί σειρά ετών στην Ελλάδα βρίσκονται στην 22η ημέρα απεργίας πείνας, ζητώντας το αυτονόητο νομιμοποίηση και αξιοπρέπεια.

Στην Πάτρα δεν χρειάζεται να μπουν επίσημα σε απεργία πείνας, πεινάνε ήδη, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις «εκκαθάρισης» από τις τοπικές αρχές.

Οι επιχειρήσεις «εκκαθάρισης» ξεκίνησαν από την παραλία της Ακτής Δυμαίων. Συνεργεία καθαρισμού κατεδάφισαν τα υποτυπώδη παραπήγματα που υπήρχαν για στοιχειώδη προστασία τους από το κρύο και την υγρασία ενώ παράλληλα με την γνωστή βαρβαρότητα έκαψαν όλα τα υπάρχοντα τους (κουβέρτες, παπλώματα, στρώματα κ.α).

Για ακόμη μια φορά, οι πρόσφυγες πολέμων, ανάμεσά τους και ανήλικοι, εκδιώκονται. Πίσω στη πατρίδα τους ήταν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ που τους ανάγκασαν να φύγουν με την απειλή των όπλων. Εδώ, στη πόλη μας, είναι οι μπουλντόζες του Δήμου (ή της Περιφέρειας). Και πάλι, οι τοπικές αρχές αρνούνται να σταθούν σοβαρά και υπεύθυνα απέναντι σε αυτό το θέμα και το μόνο που θέλουν είναι να το βάλουν κάτω από το χαλί, τουλάχιστον μέχρι το καρναβάλι! Ντροπή!

Λύσεις και προτάσεις υπάρχουν και έχουν κατατεθεί, τόσο από εμάς αλλά και από άλλους φορείς που ασχολούνται με το μεταναστευτικό σε επίπεδο εθνικής πολιτικής αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Χρήματα μπορούν να βρεθούν για αυτό το σκοπό, άλλωστε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων έχει χρηματοδοτήσει την Ελλάδα με 14 εκατομμύρια Ευρώ για την περίοδο 2008-2011[1]. Το ποσό αυτό προορίζεται για την χρηματοδότηση της υποδοχής και την ένταξης αιτούντων άσυλο και προσφύγων. Υπάρχει η πολιτική βούληση για να αξιοποιηθούν αυτές οι δυνατότητες; Η μήπως θα συνεχιστεί η στάση του προηγούμενου δημάρχου που πέταγε τη μπάλα στην εξέδρα;

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ


Ενα παραμύθι αλληλεγγύης

Ενα παραμύθι αλληλεγγύης γραμμένο από τους ειδικούς στα παραμύθια..
Μαθητές δημοτικού σχολείου από τα Χανιά, έστειλαν την παρακάτω ιστορία στους 300 μεταναστες απεργούς πείνας.

" Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο.

Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.

Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!

Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!:

-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!

Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:

«Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:

«Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε:

«Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είστε σίγουρος δε, ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ.»

Τότε το ποντίκι στράφηκε προς την αγελάδα και της φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου:

«Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Και η αγελάδα απάντησε:

«Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που

διατρέχετε, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι μια διπλωματίτσα στην κοιλιά μου!

Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε μόνος του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!

Την επόμενη νύχτα,έ νας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη αλλά μέσα στη νύχτα, δεν πρόσεξε πως την παγίδα πιάστικε από την ουρά ένα φίδι ….

Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.

Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο.

Αλλίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με ένα πολύ υψηλό πυρετό.

Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες κι έτσι ο

αγρότης έσφαξε την κότα για να κάνει μια καλή κοτόσουπα αφού όλοι ξέρουμε πως στον πυρετό δίνουμε κοτόσουπες!

Αλλά η αρρώστεια της γυναίκας πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν.

Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας 24 ώρες το 24ωρο.

Για να τους ταισει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το γουρούνι !

Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε! Πέθανε!

Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος γιατί ήταν πολύ καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι.

Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει την αγελαδα του……

Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν’έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη…….

Γιαυτό και σεις, την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι έχει ένα μικρό πρόβλημα-μεγάλο γι αυτόν- και που ίσως εσας δε σας πολυαφορά, θυμηθείτε πως όταν καποιος από το περιβάλλον μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε και μεις σε κίνδυνο!

Είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ’αυτό το πλοίο που το λένε ζωή! Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τ’αυτιά μας και ας κάνουμε μια προσπάθεια να συμπαραστεκόμαστε ο ένας στον άλλο."

Πανελλαδική Απεργία Πείνας Μεταναστών

Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

Ο κερδοσκοπικός λαϊκισμός


του Δημήτρη Χρήστου
από την Κυριακάτικη Αυγή

Όταν ο κ. Παπουτσής αποφάσισε να ανακοινώσει την πρόθεσή του για την κατασκευή τείχους-φράκτη στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία στον Έβρο, δεν είχε υπολογίσει τις αντιδράσεις; Ασφαλώς. Τις είχε υπολογίσει και θα τολμούσα να πω πωςόσο μεγαλύτερες, τόσο καλύτερα γι' αυτόν.

Εσείς τι νομίζετε; Πως ο κ. υπουργός χρόνια στα κόλπα της εξουσίας, δεν ξέρει πως το μέτρο αυτό είναι προκλητικό μα κυρίωςάνευ ουσιαστικής αξίας. Το ξέρει και το παραξέρει. Επί πλέον όμως, γνωρίζει πως η πολιτική του φαίνεσθαι, όταν μάλιστα αφορά την πλειοψηφία της κοινωνίας, είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη δημοφιλία και την επανεκλογή.

Ο κ. Παπουτσής ουδόλως νοιάστηκε για τις αντιδράσεις που θα προκληθούν κυρίως από την ευρύτερη αριστερά. Του αρκεί και του περισσεύει ο πρωτοσέλιδος έπαινος της "Καθημερινής" που μας ρωτά όλους εμάς που διαφωνούμε τι αντιπροτείνουμε. Στον μέσο ψηφοφόρο απευθύνεται η εξαγγελία, στοχεύοντας να ικανοποιήσει τα αισθήματα ανασφάλειας που νιώθει από την αυξανόμενη εγκληματικότητα στην οποία τις περισσότερες φορές πρωταγωνιστούν αλλοδαποί μετανάστες.

Η νίκη στην πολιτική είναι σχετική έννοια και δεν έχει πάντα σχέση με την αποτελεσματικότητα. Ο κ. Παπουτσής δεν προθυμοποιήθηκε να θέσει υποψηφιότητα στον Δήμο της Αθήνας ελπίζοντας στη νίκη. Προσωπικό εκλογικό μηχανισμό στην Α΄ Αθήνας ήθελε να στήσει, ώστε μετακινούμενος σε αυτήν την δύσκολη εκλογική περιφέρεια, να εκλέγεται εύκολα και μεταξύ των πρώτων για να έχει πλεονέκτημα στην υπουργοποίησή του.

                                           ***



Το παρακάτω γεγονός συνέβη πριν από έξι χρόνια και το αφιερώνω στον κ. Παπουτσή. Στο πέρασμα των συνόρων Βουλγαρίας Ελλάδας, στο όρος Μπέλες, βρέθηκαν νεκροί από το κρύο, τρεις Βούλγαροι που προσπαθούσαν καταχείμωνο να εισέλθουν παράνομα στην Ελλάδα. Μεταξύ των 3 άτυχων ανθρώπων, ήταν και μια23χρονη κοπέλα. Στη νεκροψία που έκανε ο ιατροδικαστής, έκπληκτος διαπίστωσε πως ήταν 5 μηνών έγκυος! Όταν λοιπόν μια γυναίκα έχει στα σπλάχνα της μια ζωή και παρόλα αυτά, ρισκάρει και τη δική της για να περάσει παράνομα σε μια άλλη χώρα, μπορούμε να φανταστούμε το μέγεθος της απελπισίας που ένιωθε για να αναλάβει αυτό το ρίσκο. Όσο λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι σε τέτοια απελπισία, κανένας φράκτης όσο μακρύς ή ψηλός και αν είναι δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο.

                                          ***
                                               
Κύμα 180 εκατ. ανέργων..

Σε μια μελέτη της Ε.Ε, όπως μας την είχαν παρουσιάσει στην έδρα της Κομισιόν στις Βρυξέλλεςπριν 10 χρόνια, είχαν υπολογίσει πως το 2025 στις χώρες της Βόρειας Αφρικής, στη Μεσόγειο, θα υπάρχουν 180 εκατομμύρια άνεργοι μέχρι την ηλικία των 40 χρόνων. 

Αν δεν κάνουμε κάτι, έλεγε ο εισηγητής, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να παραμείνουν στις χώρες τους έχοντας απασχόληση, θα μπουν στις βάρκες και θα μπουκάρουν απέναντι χωρίς κανείς να μπορεί να τους σταματήσει. 

Φυσικά δεν έκαναν τίποτε ή αυτά τα ελάχιστα που έγιναν δεν ήταν δυνατόν να σταματήσουν τους απελπισμένους.

Τότε όμως δεν υπήρχε Παπουτσής.


Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

Θέλετε φράχτες; Θέλετε τάφρους; Θέλετε τείχη;

Αν σταθούμε στην ορολογία που συνοδεύει τη σύγχρονη μετανάστευση, αυτό το νέο είδος μετανάστευσης που δεν είναι μήτε ακριβώς οικονομικοί μετανάστες μηδέ συμβατικοί πρόσφυγες, όπως τους ορίζει η Συνθήκη της Γενεύης, αλλά ανήκουν σε μια ενδιάμεση κατηγορία («εξαναγκασμένη μετανάστευση») που στην πλειονότητά της αφορά ανθρώπους που χρήζουν διεθνούς προστασίας, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε ότι σχετίζεται με το νερό: influx, wave, flow, κι αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Τη σύγχρονη μετανάστευση δεν την σταματάς μήτε με τείχη μήτε με φράχτες, όπως και το νερό εξάλλου. Μπορείς μοναχά να της αλλάξεις πορεία. Ωστόσο, όσο περισσότερο την εμποδίζεις τόσο θα τρυπώνει από αλλά σημεία, και όσο πιο κρυφά τα σημεία τόσο μεγαλύτερη η ζημιά, όπως και με το νερό εξάλλου.

Δεν υπάρχει θεωρητικός της σύγχρονης μετανάστευσης που να μην εκτιμά ότι τα αίτια της παράνομης μετανάστευσης δεν είναι άλλα από την ανυπαρξία διαδικασιών νόμιμης μετανάστευσης. Είναι οι περίφημες «unintended consequences» (λανθάνουσες συνέπειες) του Merton, «οι απρόβλεπτες συνέπειες σκόπιμων πράξεων». Όταν, δηλαδή, το κράτος θέλοντας να περιορίσει τη μετανάστευση υψώνει τείχη αδιαπέραστα, φυσικά ή νομικά, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κατορθώνει θα είναι να ενισχύσει τη λάθρα μετανάστευση και την κερδοσκοπία των λαθροδιακινητών. Θέλετε να πατάξετε τους λαθροδιακινητές; Ένας είναι ο τρόπος: Ορίστε νόμιμους τρόπους εισδοχής μεταναστών.

Ο περίφημος φράχτης, λοιπόν, τι θα κάνει; Απολύτως τίποτα, όσον αφορά στους αλλοδαπούς. Απλώς θα περνάνε από παραδίπλα ή από το Αιγαίο, όπως έκαναν όλα τα χρόνια. Διότι, προφανώς, και τη ροή δεν τη μετατόπισε η Frontex αλλά το market. Οταν το κόμιστρο έφτασε τα 2000-3000 ευρώ από Τουρκία σε Μυτιλήνη ή Σάμο, μια άλλη ομάδα στα επάνω σύνορα έριξε τις τιμές στα 300 ευρώ. Και σε αυτό οφείλεται το ότι πέραν της γεωγραφικής μετατόπισης παρατηρείται και μια ποιοτική αλλαγή: οι πιο φτωχοί, οι πιο ευάλωτοι, οι πιο δυστυχισμένοι … επιλέγουν τον Έβρο. Με τον φράχτη, απλώς ενδέχεται να αυξηθούν λίγο τα κόμιστρα και ίσως … και τα πτώματα.

Όμως, το ζήτημα δεν είναι ο αλλοδαπός. Στην πραγματικότητα, καθόλου δεν θα τον επηρεάσει. Αυτός ο φράχτης και ο περί αυτού λόγος επηρεάζει εμάς: Το κράτος και τους πολίτες. Οσον αφορά τους πολίτες, όλη αυτή η ρητορική κάνει τον πολίτη να αισθάνεται απειλούμενος, ότι τίθεται θέμα εισβολής- ριζοσπαστικοποιείται, πολώνεται και αποπροσανατολίζεται. Αυτό επιθυμούμε; Να τρομάξουμε και να φασιστοποιήσουμε κι άλλο μια κοινωνία που βάλλεται από τα οικονομικά μέτρα και, συνεπώς, είναι έτοιμη να στρέψει τα βέλη της προς το πιο αδύναμο; Αυτό θέλει, άραγε, η σημερινή κυβέρνηση;

Όσον αφορά στο κράτος, βάλλεται από τον φράχτη γα τον εξής λόγο. Τη χρονιά που πέρασε, έγιναν γιγάντιες προσπάθειες για να αλλάξει το κλίμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι της Ελλάδας. Όταν όλοι κατηγορούσαν την Ελλάδα για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, το επαίσχυντα χαμηλό ποσοστό απόδοσης πολιτικού ασύλου, την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, και το αίτημα της Ελλάδας για αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ μόνο γέλιο προκαλούσε. Υποκριτικό γέλιο; Φυσικά. Αλλά είχαν σθεναρά επιχειρήματα, ενώ η Ελλάδα ένοχα κατέβαζε τα μάτια. Έλεγαν… σταματήστε να βασανίζετε ανθρώπους και μετά τα λέμε.

Και, πράγματι, μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα, το κλίμα άρχισε να βελτιώνεται. Είδανε τις προσπάθειες, διάβασαν τα προσχέδια των νόμων, συναντήθηκαν με αρμόδιους φορείς και, κάπως έτσι, απέφυγε η Ελλάδα και την προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά απέκτησε ισχυρούς συμμάχους- κράτη, διεθνείς οργανώσεις αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των κρατών μελών που συνέχιζαν να μην επιθυμούν καμία αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ.

Όταν ακόμα και ίδιος ο υπουργός της Γαλλίας, ο κ. Besson, στη συνάντηση του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι -παρουσία εκπροσώπων κρατών -μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- τόνισε ότι η Ελλάδα αλλάζει και οφείλουμε να την στηρίξουμε καθώς αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα, και η Επίτροπος η κα. Malmström υπερθεμάτισε τονίζοντας την ανάγκη για αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙ.

Όλα αυτά, όμως, κινδυνεύουν να γκρεμιστούν με τη ρητορική περί φράχτη. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα φαίνεται να μην εφαρμόζει όσα υποσχέθηκε και να πράττει κάτι άλλο. Ο φράχτης κ. υπουργέ δεν συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών.

Στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που χαιρετίστηκε από όλους, συμπεριλαμβάνεται ο νόμος για το άσυλο, τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, τα ανθρώπινα Κέντρα Μακράς Κράτησης. Και τίθεται το ερώτημα… όταν υπάρχει αυτό το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα, μολονότι έχει καθυστερήσει τραγικά πολύ, όταν αυτό το νομοσχέδιο είναι προϊόν πολύμηνης μελέτης των καλύτερων που ασχολούνται με τη μετανάστευση- υπουργεία, θεσμικοί φορείς, ΜΚΟ, Διεθνείς οργανισμοί- γιατί δεν καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την υλοποίηση του νόμου και αναλωνόμαστε σε πυροτεχνήματα με φράχτες, που είναι τοις πάσει γνωστό πως και χρήματα θα κοστίσουν και κανένα αποτέλεσμα δεν θα φέρουν; Το τόνισε εξάλλου και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής στον Έβρο μπορούσε σε πιλοτική βάση να λειτουργεί από το Σεπτέμβρη και με αυτό τον τρόπο θα περιορίζονταν δραματικά οι ροές από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας. Εργασία καμία δεν έχει γίνει για την βελτίωση της Πέτρου Ράλλη μήτε για τα κρατητήρια του Αεροδρομίου. Ομοίως, καμία προετοιμασία δεν έχει γίνει για την κατασκευή Κέντρων Μακράς Κράτησης, που να συνάδουν με τις οδηγίες του CPT. Όσο δεν για το ΠΔ για τα εκκρεμή αιτήματα ασύλου …ακόμα αναμένεται η εφαρμογή του- το μαρτυρούν, άλλωστε, οι δεκάδες απεργοί πείνας από το Αφγανιστάν και το Ιράν. Και τα κονδύλια παραμένουν στα ταμεία, ανέπαφα.


Ο Έβρος χρειάζεται και φράχτες και έργα υποδομής, ώστε να μην πλημμυρίζουν κάθε χρόνο τα χωριά του. 

   Δεν χρειάζεται, όμως, αυτόν το φράχτη.

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

Νεκροί από το κρύο δύο ακόμη λαθρομετανάστες στον Έβρο

Νεκροί από το κρύο δύο ακόμη λαθρομετανάστες στον Έβρο.Αυτά είναι τα αποτελέσματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών Ελλάδας, Ε.Ε ΚΑΙ FRONTEX.

Τα άψυχα, προφανώς από το κρύο, σώματα δύο παράνομων μεταναστών αγνώστων στοιχείων εντόπισαν το μεσημέρι της Πέμπτης, κοντά στον ποταμό Εβρο, στην περιοχή του Πέπλου, συνοριοφύλακες του τμήματος Φερρών.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις πρόκειται για Ασιάτες λαθρομετανάστες, οι οποίοι προερχόμενοι από την Τουρκία εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας και απεβίωσαν προφανώς από υποθερμία, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, αφού δεν υπάρχουνν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας.

Τα πτώματα μεταφέρθηκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης για διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής και λήψη γενετικού υλικού (D.N.A).

Την προανάκριση διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Φερών. Στο ίδιο νοσοκομείο νοσηλεύονται άλλοι τέσσερις μετανάστες με κρυοπαγήματα και η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή.


Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

Πλοια-κοντεινερ για τους μετανάστες..

Δύο πλοία-μαμούθ σχεδιάζει να φέρει από την Ολλανδία ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσής προκειμένου να λύσει το πρόβλημα της ροής μεταναστών σε όλη τη χώρα! Πρόκειται για την επόμενη κίνηση των επιτελών της λεωφόρου Κατεχάκη μετά την αναγγελία της κατασκευής του φράχτη μήκους 12,5 χιλιομέτρων στα χερσαία σύνορα Ελλάδας- Τουρκίας.

Τα δύο πλοία, τα οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο λιμάνι του Ρότερνταμ, έχουν χωρητικότητα μεγαλύτερη των 1.000 ατόμων και θα λειτουργήσουν ως πλωτά κέντρα υποδοχής μεταναστών. Την ίδια στιγμή σε τελικό στάδιο βρίσκεται η δημιουργία τριών κέντρων υποδοχής σε ισάριθμα παλαιά στρατόπεδα στον Εβρο. Μάλιστα, για αυτούς τους χώρους έχει ζητηθεί άλλου τύπου βοήθεια από ειδική υπηρεσία της κυβέρνησης της Δανίας προκειμένου με κατάλληλες λυόμενες κατασκευές μεγάλου μεγέθους να πολλαπλασιασθεί η χωρητικότητά τους. 



  Τους τελευταίους μήνες το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέταζε λόγω έλλειψης χώρων σε στρατόπεδα, αλλά και εξαιτίας των αντιδράσεων πολλών πολιτών, τη δημιουργία «πλωτών κέντρων υποδοχής μεταναστών». Γι΄ αυτόν τον λόγο λοιπόν ζητήθηκε η λίστα με όλα τα επιβατηγά πλοία που ήταν ακινητοποιημένα- λόγω κατάσχεσης κτλ.- σε διάφορα λιμάνια της χώρας. Παράλληλα είχαν ζητηθεί αναλυτικά στοιχεία για τη χωρητικότητά τους, για τη δυνατότητα φιλοξενίας μεταναστών, για ζητήματα ασφαλείας των πλοίων, αλλά και για τα χρέη των ναυτιλιακών εταιρειών που εμφανίζονταν ως πλοιοκτήτριες. Παρόμοιο σχέδιο είχε εκπονηθεί και επί κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με πλοίο που θα ταξίδευε στο Αιγαίο και θα παρελάμβανε λαθρομετανάστες από διάφορα νησιά και από την περιοχή του Εβρου.


  Ωστόσο η ιδέα χρήσης ενός κλασικού επιβατηγού πλοίου ως πλωτού κέντρου υποδοχής μεταναστών χαρακτηριζόταν προβληματική αφού ανέκυπταν διάφορα ζητήματα που αφορούσαν την ασφάλεια και την υγεία των επιβατών-μεταναστών. Ετσι λοιπόν οι επιτελείς της λεωφόρου Κατεχάκη μελέτησαν ενδελεχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα το ενδεχόμενο να ενοικιάσουν από την ολλανδική κυβέρνηση δύο τεράστια πλοία που είναι ειδικά διαμορφωμένα για την πολυήμερη παραμονή λαθρομεταναστών ή ατόμων που μεταφέρονται από μια χώρα σε άλλη λόγω κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Πρόκειται για πλωτά μέσα που εξωτερικά μοιάζουν με τεράστια φορτηγά πλοία που μεταφέρουν εκατοντάδες εμπορευματοκιβώτια. Ωστόσο σε αυτή την περίπτωση τα «κοντέινερ» είναι ειδικά διασκευασμένα δωμάτια και χώροι διαμονής των μεταναστών. Επιπλέον στα συγκεκριμένα πλοία μπορεί να τηρηθούν μέτρα ασφαλείας από τις αστυνομικές αρχές, με ειδικούς χώρους παραμονής για τους ενστόλους, εξωτερικούς ελέγχους πρόσβασης κτλ. 

Τα πλοία αυτά χρησιμοποιούνται από την ολλανδική αστυνομία για την προσωρινή κράτηση αλλοδαπών που εντοπίζονται στην περιοχή του Ρότερνταμ. Ωστόσο, σύμφωνα με διαβεβαιώσεις από την πρεσβεία της Ολλανδίας, αλλά και μετά τις επαφές με ιδιώτες που εκπροσωπούν την πλοιοκτήτρια εταιρεία, αυτά τα πλοία δύναται να παραχωρηθούν στις ελληνικές αρχές για τις ανάγκες διαχείρισης του προβλήματος των λαθρομεταναστών. Κλιμάκιο αξιωματούχων του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αναμένεται να επισκεφθεί τις επόμενες ημέρες την ολλανδική πόλη. Σύμφωνα με τον ίδιο σχεδιασμό, τα πλοία θα ελλιμενίζονται στην Αλεξανδρούπολη και σε λιμάνια νησιών του Αιγαίου. 

Την ίδια στιγμή, εντός των επομένων ημερών αναμένονται στη χώρα μας μηχανικοί από τη Δανία που πιθανόν- αν δεν προκύψει οποιοδήποτε απρόοπτο- να κληθούν να κατασκευάσουν σε στρατόπεδα στον Εβρο ειδικά λυόμενα κτίσματα ώστε, όπως έλεγε αξιωματούχος της ΕΛ.ΑΣ., «να εκμεταλλευτούμε κάθε τετραγωνικό μέτρο κάθε χώρου ώστε να αυξηθεί η χωρητικότητά τους αλλά και να μην ξοδέψουμε τεράστια ποσά για τη διαμόρφωση των εγκαταλειμμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων». 

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Ούτε ένα ευρώ για τους πρόσφυγες, αλλά δις για τις τράπεζες

Τα τελευταία γεγονότα με πρωταγωνιστές τους μετανάστες που διαβιούν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες στην πόλη μας έφερε και πάλι στο προσκήνιο την ανάγκη μιας διαφορετικής προσέγγισης του θέματος. Η δημιουργία προβλημάτων στη ζωή της πόλης και των πολιτών γίνεται αφορμή για την αναζήτηση και την ανάδειξη των διαφορετικών προσεγγίσεων

Φτάνει πια η υποκρισία και η αναλγησία αρχόντων και κυβερνώντων!

  Ως λαός κατά το παρελθόν έχουμε βρεθεί αρκετές φορές στη θέση των προσφύγων τόσο κατά τη διάρκεια των πολέμων όσο και κατά τη διάρκεια της χούντας. Έχουμε μεταναστεύσει αναγκασμένοι είτε από τον πόλεμο, είτε από τη φτώχεια, είτε από πολιτικούς διωγμούς. Σήμερα, κάποιοι άλλοι λαοί βρίσκονται σε αυτή τη θέση και οι ευθύνες μας για αυτό ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ είναι δεδομένες. Ως Πολιτεία λοιπόν θεωρούμε αυτονόητη την ευθύνη μας για την προστασία των προσφύγων, με βάση τις διεθνείς συνθήκες και το Σύνταγμα, όχι μόνο γιατί βρεθήκαμε στην ίδια θέση αλλά γιατί οι αξίες της αλληλεγγύης και της ελευθερίας είναι που δίνουν νόημα στη ζωή μας. 


  Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αποδεικνύουν ,δυστυχώς, με τον χειρότερο τρόπο την αποτυχία των πολιτικών που εφαρμόστηκαν έως σήμερα. Όχι επειδή δεν συνέχισαν την βάρβαρη εκδίωξη των προσφύγων από την Πάτρα αλλά γιατί κινούνταν σε λάθος κατεύθυνση.

Η παρουσία εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια στην πόλη μας των προσφύγων , παρά τις επίμονες και καταδικαστέες προσπάθειες εκδίωξής τους , καταδεικνύει την αναγκαιότητα η Πολιτεία και οι τοπικές αρχές να αντιμετωπίσουν το ζήτημα στο πλαίσιο μιας συντονισμένης προσπάθειας που έστω και εάν δεν επιλύει το ζήτημα της προσφυγιάς θα αντιμετωπίζει προβλήματα κοινωνικής συνοχής. 


   
Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι πρόσφυγες είναι το πρόβλημα.
Διατείνονται ότι έχει προτεραιότητα το συμφέρον του Έλληνα. Είναι οι ίδιοι που πρόθυμα υπέγραψαν το μνημόνιο δίνοντας προτεραιότητα στο συμφέρον των εταίρων και των δανειστών μας. Ξεχνούν ότι εάν βάλεις στην άκρη τα δίκαια των πιο καταπιεσμένων σύντομα θα είσαι εσύ στη θέση αυτή και δεν θα βρεθεί κανείς να σε υποστηρίξει.

Οι πρόσφυγες δεν είναι το πρόβλημα.

  Η τραγική κατάσταση στην οποία διαβιούν είναι το αποτέλεσμα του γκρεμίσματος του όποιου κοινωνικού κράτους είχε δημιουργηθεί ένα γκρέμισμα στο οποίο συναίνεσαν και συναποφάσισαν.

Είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του ρόλου του δεσμοφύλακα που επέβαλαν οι εταίροι μας στη χώρα με τη συνθήκη του ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ.
Ούτε ένα ευρώ για τους πρόσφυγες αλλά δις για τις τράπεζες. Δεν θα αφήσουμε, έλεγαν, το όνειρο του μετανάστη να γίνει εφιάλτης για την πόλη αλλά δέχτηκαν με περισσή ευκολία ο εφιάλτης της κρίσης που με τη βία πληρώνει ο λαός μας να θρέφει τα όνειρα των τραπεζιτών και των υποτακτικών τους.
Οι πρόσφυγες δεν θα γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ιστορίας.

Είμαστε μαζί τους γιατί ξέρουμε ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους είναι συνυφασμένη με την υπεράσπιση της κοινωνίας της ισότητας, της αλληλεγγύης και του αγώνα για αυτές τις αξίες, με την αναβάθμιση της ζωής στην πόλη μας.
Εάν θέλει η Πολιτεία μια κοινωνία χωρίς προβλήματα συνύπαρξης θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει. Τον τρόπο να λύσουν τα προβλήματα τον ξέρουν.
Το θέλουν όμως;Πάτρα 22/12/2010


ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ

Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος


active

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Διώχνει τους Κούρδους πρόσφυγες ο Δήμος της Πεντέλης

Διώξεις ασκούνται κατά των Κούρδων προσφύγων, των οποίων ο καταυλισμός κάηκε στην πυρκαγιά της 23ης Αυγούστου στην Πεντέλη. Οι πρόσφυγες παρέμειναν στο οικόπεδο της Ιεράς Μονής όπου ζούσαν εδώ και πολλά χρόνια περιμένοντας άσκοπα βοήθεια για τη στέγασή τους από κράτος και εκκλησία. Πρόσφατα ωστόσο ο δήμαρχος Πεντέλης τους μήνυσε για παράνομη κατασκευή παράγκας και καταπάτηση δασικής έκτασης.

Οι δίκες των Κούρδων προσφύγων τους οποίους κατήγγειλε στο δασαρχείο ο δήμαρχος Πεντέλης κ. Δημήτρης Στεργίου για παράνομη κατασκευή παράγκας και καταπάτηση δασικής έκτασης, ήταν προγραμματισμένες για τις 9 Δεκεμβρίου. Τελικά οι δίκες αναβλήθηκαν, ωστόσο η παράγκα στην οποία διέμεναν έχει ήδη κριθεί κατεδαφιστέα.

Οι πρόσφυγες διέμεναν για πολλά χρόνια πριν την πυρκαγιά στο οικόπεδο της Ιεράς Μονής Παλαιάς Πεντέλης που βρίσκεται μέσα στη δασική έκταση. Τα λυόμενα του καταυλισμού που κάηκε χρησιμοποιούνταν παλιότερα σαν παιδικές κατασκηνώσεις και στη συνέχεια σαν ξενώνας από τη μη κυβερνητική οργάνωση Γιατροί του Κόσμου. Όταν αυτά εγκαταλείφθηκαν, περίπου 50 πρόσφυγες παρέμειναν εκεί με τη συγκατάθεση της Ιεράς Μονής. Παλιότερα διέμεναν εκεί έως και 1000 πρόσφυγες.

Μετά την πυρκαγιά που άφησε τους πρόσφυγες δίχως στέγη, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κάλεσε την κυβέρνηση να φροντίσει για τη στέγαση τους εντός της περιοχής της Πεντέλης ώστε να κρατήσουν τις δουλειές τους. Η Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό" στήριξε τα αιτήματα ων προσφύγων για αποκατάσταση των ζημιών, ηλεκτροδότηση και υποδομές στον καταυλισμό, ενώ βοήθησε στη συλλογή χρημάτων και υπογραφών από κατοίκους και αγόρασε σκηνές για την προσωρινή τους διαμονή.

Ωστόσο, όταν η κίνηση επικοινώνησε με την Αρχιεπισκοπή ζητώντας να κάνει πράξη της δηλώσεις της εισέπραξε την απάντηση ότι "αυτές έγιναν στα πλαίσια της αλληλεγγύης που δείχνει η εκκλησία προς τους πρόσφυγες", ενώ το κράτος παρέμενε αδιάφορο. Στο μεταξύ αρκετοί από τους πρόσφυγες, παραμένοντας χωρίς μόνιμη στέγη ενώ χειμώνιαζε, αποφάσισαν να κατασκευάσουν κάποια πρόχειρα καταλύματα στο χώρο που διέμεναν και προηγουμένως. Ο δήμαρχος κατήγγειλε τους πρόσφυγες στο δασαρχείο και οι υπάλληλοι, ενώ γνώριζαν τόσα χρόνια την κατάσταση, έκριναν τώρα τα καταλύματα παράνομα. Μάλιστα, σύμφωνα με μέλη της Κίνησης, η διαδικασία της καταγγελίας δεν έγινε νόμιμα.

Ο δήμαρχος είχε επιχειρήσει και στο παρελθόν να εκδιώξει από το χώρο τους πρόσφυγες, καταγγέλλοντας στο ΥΠΕΧΩΔΕ ότι οι φιάλες υγραερίου που χρησιμοποιούσαν ήταν επικίνδυνες. Στην περιοχή υπάρχουν και άλλες αυθαίρετες κατοικίες και ανήκουν σε Έλληνες ιδιοκτήτες, οι οποίοι δεν έχουν αντιμετωπίσει ποτέ πρόβλημα με το νόμο, ενώ οι πρόσφυγες έχουν δεχθεί κατά καιρούς απειλές και έχουν γίνει απόπειρες εκδιωγμού τους. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν αντιμετώπισαν ποτέ πρόβλημα με τους Κούρδους πρόσφυγες, μάλιστα πολλοί τους προσέφεραν χρήματα και στέγη μετά το συμβάν.

tvxs

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

18/12 Παγκόσμια Ημέρα του Μετανάστη - Εκδηλώσεις




Tην ώρα που η φτώχεια, η ανεργία και η ακρίβεια πλήττουν κάθε σπίτι, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως για τα προβλήματα των φτωχών φταίνε οι πιο φτωχοί και για την εξαθλίωση οι πιο εξαθλιωμένοι. Νεοναζί της Χρυσής Αυγής ανοίγουν κεφάλια μεταναστών και προσφύγων σε πλατείες και επιχειρούν να τους κάψουν ζωντανούς στους χώρους λατρείας τους. Καρατζαφέρηδες και Γεωργιάδηδες ορθώνουν ρατσιστικά λάβαρα απέναντι στους πρόσφυγες των πολέμων που διεξάγει η ΕΕ και η Δύση και συμμετέχει η Ελλάδα. Ο Υπουργός Προ.-Πο. Παπουτσής ισχυρίζεται πως θα σφραγίσει τα ανατολικά σύνορα γιατί «δε χωράμε άλλους» ξοδεύοντας ακόμα περισσότερα εγχώρια και κοινοτικά κονδύλια. Και την ίδια ώρα, κρατάει κλειστά τα δυτικά σύνορα, εγκλωβίζοντας στην Ελλάδα κάθε μετανάστη και πρόσφυγα που επιθυμεί να ταξιδέψει για άλλο προορισμό! Βέβαια, όλοι όσοι μέμφονται τους μετανάστες για όλα τα κακά, υποστηρίζουν κάθε αντεργατικό μέτρο:
• οι μισθοί και οι συντάξεις μας να κουτσουρεύονται,
• τα παιδιά μας να μένουν χωρίς πετρέλαιο στα σχολεία,
• χιλιάδες συμβασιούχοι και μόνιμοι υπάλληλοι να απολύονται,
• διαδηλωτές και μετανάστες μικροπωλητές να ενοχοποιούνται για τα λουκέτα στα μαγαζιά του κέντρου της Αθήνας,
• ναυτεργάτες να επιστρατεύονται όταν απεργούν ενάντια στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων…
Ε λοιπόν αρνούμαστε να ξεχάσουμε ποιοι φταίνε για τα πραγματικά μας προβλήματα, δεν πιστεύουμε τα ρατσιστικά τους ψέματα. Δε αποδεχόμαστε πως μπορεί να υπάρχουν χιλιάδες εξαθλιωμένοι ντόπιοι άστεγοι και πρόσφυγες που κοιμούνται στους δρόμους και ούτε ένας οργανωμένος ξενώνας φιλοξενίας στο κέντρο της Αθήνας. Όταν μάλιστα πριν λίγο καιρό, οι τραπεζίτες φίλοι της κυβέρνησης πήραν δώρα ύψους 25 δις Ευρώ… Αγωνιζόμαστε να σταματήσουν οι απάνθρωπες απελάσεις που κοστίζουν έως και 3000 Ευρώ ανά μετανάστη και τα ίδια χρήματα να διατεθούν στα σχολεία μας που δεν έχουν πετρέλαιο θέρμανσης και στα νοσοκομεία μας που δεν έχουν γάζες. Διεκδικούμε από την ΕΕ, αντί να ξοδεύει 150 εκατομμύρια Ευρώ την πενταετία 2007-2013 και 80 εκατομμύρια Ευρώ το χρόνο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τη FRONTEX, να διαθέσει τα ίδια χρήματα για προνοιακές δομές, συσσίτια απόρων και πρωτοβάθμια κέντρα υγείας σε κάθε γειτονιά. Ζητάμε άσυλο για κάθε πρόσφυγα, ελεύθερη μετακίνηση και επιλογή της χώρας προορισμού τους. Δεν νομιμοποιείται η κυβέρνηση και τα κόμματα του μνημονίου, να ισχυρίζονται πως δεν «χωράμε» άλλους μετανάστες, όταν αποδέχονται Ευρωπαϊκές συνθήκες σαν το «Δουβλίνο 2» που εξαναγκάζει τους ανθρώπους να φυλακίζονται σε χώρες πρώτης εισόδου στην ΕΕ, όπως η Ελλάδα. Δεν μπορεί να παραμένουν ανασφάλιστοι χωρίς άδειες παραμονής δεκάδες χιλιάδες μετανάστες εργάτες που ζουν χρόνια εδώ και από την άλλη να αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης και οι ασφαλιστικές εισφορές όλων μας.
Έλληνες και μετανάστες της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό» και του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστώνκαλούμε κάθε εργαζόμενο και νέο, κάθε έλληνα, μετανάστη και πρόσφυγα, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Ενάντια στα νέα μέτρα βαρβαρότητας και τους μνημονιακούς «μονόδρομους». Κόντρα στο ρατσισμό και τις φασιστικές συμμορίες. Θέλουμε ζωή με αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα για όλους. Γειτονιές αλληλεγγύης, όχι εξαθλίωσης και ρατσιστικού μίσους. Διάλυση των φασιστικών συμμοριών που σπέρνουν το φόβο στις πλατείες μας:
- την Τετάρτη 15 Δεκέµβρη, όλοι στη Γενική Απεργία και τις συγκεντρώσεις των συνδικάτων
- το Σάββατο 18 Δεκέµβρη, εκδηλώσεις στο ΠΑΝΤΕΙΟ για την Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» & Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών

Οι μετανάστες και το έλλειμμα της υγείας


Ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία από τρεις διαφορετικές πρόσφατες έρευνες σε μη νόμιμους μετανάστες δεν δικαιολογούν τους ισχυρισμούς του υπουργού Υγείας, Ανδρέα Λοβέρδου, ότι τα 150 από τα 400 εκατομμύρια ευρώ του ελλείμματος του υπουργείου Υγείας οφείλονται στη χρήση των κρατικών υγειονομικών υπηρεσιών από μη νόμιμους μετανάστες.



Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με τον Ν. 3386/2005 η πρόσβαση των μη νόμιμων μεταναστών στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας απαγορεύεται και η μοναδική εξαίρεση αφορά την παροχή ιατρικής βοήθειας σε επείγουσες περιπτώσεις και σε περιπτώσεις μεταδοτικών ασθενειών και επιδημιών. Οι επείγουσες περιπτώσεις στις οποίες το νοσοκομείο δέχεται να νοσηλεύσει κάποιον μη νόμιμο μετανάστη είναι λοιπόν αυτές που ενδέχεται να μην πληρώνονται.

Σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων των γιατρών, οι περιπτώσεις των μη νόμιμων μεταναστών οι οποίοι νοσηλεύονται είναι μετρημένες κάθε μήνα. Οι ίδιοι οι μετανάστες διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια στα νοσοκομεία λόγω της μη νόμιμης παραμονής τους και του φόβου σύλληψής τους από τις Αρχές, οπότε και περιορίζουν στο ελάχιστο τις μετακινήσεις τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση γυναίκας χωρίς χαρτιά η οποία πήγε στο νοσοκομείο, όπου και ξεψύχησε, όταν ο καρκίνος από τον οποίο έπασχε ήταν πια στο τελευταίο στάδιο.

Πρόσφατα αφιχθείσες έγκυες αλλοδαπές χωρίς χαρτιά, οι οποίες επιθυμούν να φύγουν από την Ελλάδα, συνήθως φοβούνται να γεννήσουν στα νοσοκομεία γιατί ξέρουν ότι ο μόνος τρόπος να τις αφήσουν να πάρουν το νεογέννητο παιδί τους χωρίς να πληρώσουν είναι να κάνουν αίτηση ασύλου, κάτι το οποίο θέλουν πάση θυσία να αποφύγουν καθώς γνωρίζουν ότι οι χώρες της Ε.Ε. όπου θα καταλήξουν θα τις γυρίσουν πίσω στην Ελλάδα για εξέταση του αιτήματός τους με βάση τον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ. Σε αυτό το πλαίσιο δεν εκλείπουν οι περιπτώσεις αποβολών στο σπίτι από Αφγανές που έχουν φοβηθεί να πάνε στην κλινική.

Επειδή οι μη νόμιμοι μετανάστες δεν δικαιούνται ιατροφαρμακευτική κάλυψη εκτός νοσοκομείου, ακόμα και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις, όπως με διαβήτη και άσθμα, αγοράζουν τα φάρμακά τους. Η μοναδική βοήθεια υπό τη μορφή φαρμάκων για αυτούς προσφέρεται από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται και τους παρέχουν τα απαραίτητα φάρμακα, τα οποία συγκεντρώνουν από εράνους και δωρεές.

Οι νεοεισερχόμενοι μη νόμιμοι μετανάστες σπανίως πάνε τα παιδιά τους στις δημόσιες παιδικές κλινικές. Χαρακτηριστικά, από τα περίπου 85 παιδιά Αφγανών που εξετάστηκαν σε κινητή μονάδα που είχε φέρει το Χαμόγελο του Παιδιού σε συνεργασία με την Κοινότητα Αφγανών Ελλάδας για δύο μέρες το καλοκαίρι του 2010, μόνο 3 παιδάκια είχαν εξεταστεί σε ελληνικό νοσοκομείο παλαιότερα. Και τα 3 ήταν παιδάκια νόμιμων, αναγνωρισμένων προσφύγων στην Ελλάδα.

Τέλος, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος CLANDESTINO, το υπουργείο Υγείας μάς είχε παραχωρήσει το εξής στοιχείο στις 4-4-2008: το σύνολο της δαπάνης περίθαλψης των αλλοδαπών που δεν έχουν βιβλιάριο οικονομικής αδυναμίας και δεν έχουν εξοφλήσει τις οφειλές τους στα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας ανέρχεται στο ποσό των 5.099.325,80 ευρώ για το έτος 2007. Περιλαμβάνει δηλαδή μη νόμιμους μετανάστες καθώς και αλλοδαπούς κοινοτικούς (όπως Πολωνούς, Βούλγαρους, Ρουμάνους και άλλους) που τους επιτρέπεται η διαμονή στη χώρα και δεν έχουν φροντίσει για την ασφάλισή τους για διάφορους λόγους (ένας εκ των οποίων είναι ότι δουλεύουν παράνομα) και εποχικούς αλλοδαπούς που εργάζονται νόμιμα με το σύστημα της μετάκλησης και ουσιαστικά δεν έχουν βιβλιάριο υγείας. Το αξιοπερίεργο είναι το πώς φτάνουμε από τα 5 (που είναι ήδη μια σοβαρή υπερεκτίμηση των απλήρωτων νοσηλίων των μεταναστών χωρίς χαρτιά) στα 150 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε μία τετραετία α) όταν οι ροές μη νόμιμων μεταναστών (και ιδιαίτερα μη Αλβανών) προς τη χώρα μας είναι στα ίδια λίγο-πολύ επίπεδα τα τελευταία 3-4 χρόνια, β) όταν από διαφορετικές έρευνες διαφαίνεται ότι η πλειονότητα των μη νόμιμων μεταναστών αντιμετωπίζει τα όποια προβλήματα υγείας εν οίκω ή μέσω ΜΚΟ;

Πέραν του αβάσιμου του ισχυρισμού του κυρίου υπουργού, το πολιτικό ερώτημα του «από πού θα κόψουμε» παραμένει. Ομως, μια πιθανή πολιτική επιλογή απαγόρευσης της περίθαλψης μη νόμιμων μεταναστών όταν απειλείται η υγεία τους, πέραν του ότι αποτελεί κατάφωρη παραβίαση ενός θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος και αντιτίθεται σε διεθνείς συμβάσεις και την ελληνική νομοθεσία, θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

kathimerini.gr