Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

51ο Φεστιβάλ Κινμηματογράφου Θεσσαλονίκης


Πριν ένα χρόνο, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου έκλεινε τα 50 του χρόνια και το γιόρτασε με τη χειρότερη μάλλον διοργάνωση των τελευταίων ετών. Χωρίς κανένα εορταστικό κλίμα (πέρα από την γκλάμουρ παρουσία του Σάκη Ρουβά), χωρίς σημαντικά αφιερώματα, χωρίς καλό διαγωνιστικό και χωρίς σχεδόν καθόλου ελληνικές ταινίες (οι έλληνες κινηματογραφιστές απείχαν, διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση στην κατάθεση του νομοσχεδίου για το κινηματογράφο), οι διοργανωτές κατάφεραν να σπαταλήσουν 9 εκατομύρια ευρώ, αφήνοντας μάλιστα απλήρωτους και τους συμβασιούχους εργαζόμενους και απογειώνοντας το χρέος του Φεστιβάλ στα 5 εκατομύρια.




Επιστροφή στα βασικά
Φέτος, φυσικά, οι παχιές αγελάδες αποδήμησαν. Η κρατική επιχορήγηση περιορίστηκε από τα 4,5 εκ. στο 1 και ο συνολικός προϋπολογισμός φτάνει μόλις τα 2,5 εκατομύρια.
Έτσι, το Φεστιβάλ αποφάσισε, ή αναγκάστηκε, να επιστρέψει στα βασικά. Καλλιτεχνικός Διευθυντής ανέλαβε ο Δημήτρης Εϊπίδης, διευθυντής παλιότερα των «Νέων Οριζόντων», του τμήματος δηλαδή που ήταν αφιερωμένο στον ανεξάρτητο και πρωτοποριακό κινηματογράφο, ενώ επανέρχεται και οΜισέλ Δημόπουλος, ως Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής.
Βασικός στόχος της νέας διεύθυνσης να προσανατολίσουν ξανά το Φεστιβάλ προς τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Απέφυγαν λοιπόν το κλασικό κυνηγητό στα ονόματα του Χόλυγουντ (τα οποία άλλωστε δεν θα είχαν και να πληρώσουν) περιόρισαν τις συναυλίες και τα διάφορα “happenings” και υπόσχονται καλύτερη επιλογή δημιουργών και ταινιών.
Στο ίδιο πλαίσιο, το Φεστιβάλ αποφάσισε τη μείωση της τιμής του ατομικού εισιτηρίου στα 6 από τα 7 ευρώ, μια τιμή όμως που είναι ήδη υψηλή για τα δεδομένα ενός φεστιβάλ. Η κάρτα διαρκείας στοιχίζει 60 ευρώ, και η εκπτωτική 40. Ταυτόχρονα, δίνεται η δυνατότητα σε ανέργους να παρακολουθήσουν δωρεάν, με την επίδειξη της κάρτας ανεργίας τις προβολές της αίθουσας Ολύμπιον με ώρα έναρξης έως και τις 15:00 και τις προβολές στο λιμάνι με ώρα έναρξης έως και τις 13:00.
Τα φετινά αφιερώματα
Κεντρική θέση στο φετινό πρόγραμμα θα έχει το αφιέρωμα στο Σύγχρονο Αραβικό Κινηματογράφο, η οποία συνδέεται και με το αντίστοιχο άνοιγμα που επιχειρεί η εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή – και όχι μόνο. Το αφιέρωμα θα εγκαινιάσει έτσι και τη συνεργασία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τα Φεστιβάλ του Άμπου Ντάμπι και της Ντόχα.
Τιμώμενο πρόσωπο θα είναι ο ιρακινός σκηνοθέτης Μοχάμεντ Αλ – Νταράτζι.Ο 32χρονος σκηνοθέτης κατέφυγε στην Ευρώπη για να αποφύγει τις διώξεις του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, γύρισε όμως στην Βαγδάτη μετά το 2003. Ανάμεσα στα έργα του που θα προβληθούν θα είναι και η τελευταία του βραβευμένη ταινία, με τίτλο Son of Babylon.
Τιμώμενη του φετινού Φεστιβάλ θα είναι και η Σουσάνε Μπίερ, από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές φωνές της Δανίας, η οποία θα τιμηθεί με τον Χρυσό Αλέξανδρο. Το αφιέρωμα στο έργο της θα περιλαμβάνει και την τελευταία της ταινία με τίτλο In a better world (2010).
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμα αφιέρωμα στον ασιάτικο art-house κινηματογράφο και τον Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν, βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα στο πρόσφατο φεστιβάλ Κανών, ο οποίος θα δώσει και masterclass. Η Ντορότα Κετζιεζάφσκα, από τις πιο εμβληματικές εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου πολωνικού σινεμά, θα τιμηθεί επίσης με τον Χρυσό Αλέξανδρο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επίσης το αφιέρωμα στο θρύλο της Σχολής Κινουμένων Σχεδίων του Ζάγκρεμπ Μπόριβοϊ «Μπόρντο» Ντοβνίκοβιτς.
Οι ταινίες
Παρόλα αυτά, η τελετή έναρξης αφιερώνεται σε μια πολύ πιο κλασική «ηρωϊκή περιπέτεια», τις 127 Hours του Ντάνι Μπόιλ, σκηνοθέτη του γνωστού οσκαρικού Slumdog millionaire. Η αυλαία του φεστιβάλ πέφτει με την ταινίατου Ντάρεν Αρονόσφκι Μαύρος κύκνος, όπου η Νάταλι Πόρτμαν υποδύεται τη Νίνα, μια τελειομανής μπαλαρίνα ενός νεοϋορκέζικου θιάσου.
Στο ελληνικό διαγωνιστικό η συμμετοχή παραμένει και φέτος χαμηλή, αφού πολλοί κινηματογραφιστές συνεχίζουν έμμεσα το περσινό εμπάργκο. Συμμετέχουν 23 ταινίες, από τις οποίες οι 14 ψηφιακές. Οι δύο ελληνικές ταινίες που επιλέχτηκαν για το διεθνές διαγωνιστικό είναι η «Άπνοια» τουΑρη Μπαφαλούκα και το «Attenberg» της Αθηνάς Τσαγκάρη. Εκεί, θα συναντηθούν με άλλες 16 ταινίες από 20 χώρες, που διεκδικούν τον Χρυσό Αλέξανδρο (20.000 ευρώ), τον Αργυρό (10.000 ευρώ) και από φέτος τον Χάλκινο (5.000). Είναι οι: «Ζωικό Βασίλειο» (Αυστραλία), «Ζεφίρ» (Τουρκία), «Littlerock» (ΗΠΑ), «Κουρασμένοι» (Ιράκ), «Στις Παρυφές» (Ρουμανία, Αυστρία), «Οι Τέσσερις Φορές» (Ιταλία, Γερμανία, Ελβετία), «Το Παρόραμα» (Πολωνία), «Limbo» (Νορβηγία), «Αύριο» (Ρουμανία, Γαλλία, Ουγγαρία), «Γαϊδούρια» (Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία), «Ζο όπως Ζοναταν» (Καναδάς), «Μικρόφωνο» (Αίγυπτος), «Ζαν Ζαντί, ένας καλός άνθρωπος» (Μεξικό, Δομινικανή Δημοκρατία, Γερμανία), «Η Αρχή του Κακού» (Γαλλία).

alter thess

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

ΟΙ 9 ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΑΝ


Η ιστορία του κινηματογράφου είναι γεμάτη με περιπτώσεις που σοκάρουν και ενοχλούν και για αυτό τον λόγο απαγορεύονται από τους κινηματογράφους. Λίγη ανάρμοστη βία, λίγη θρησκευτική σάτιρα και μια δόση αιμομιξίας αποτελούν δοκιμασμένη συνταγή για να λογοκριθεί ένα φιλμ, με την πολύ απλή δικαιολογία ότι δεν αρμόζει στα κυρίαρχα ήθη και ιδεώδη μιας κοινωνίας. Η βρετανική εφημερίδα INDEPENDENT, βρήκε και παρουσίασε την πιο αμφιλεγόμενη κινηματογραφική συλλογή:





                                     1. A Clockwork Orange (1971)


Απαγορεύθηκε: στην Ιρλανδία (1971-2000), στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον ίδιο τον Stanley Kubrick (1973-1999), και στις Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Ν. Κορέα και Ισπανία.

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Anthony Burgess, το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" πρόκειται για την ιστορία του Άλεξ και της συμμορίας του, οι οποίοι σκοτώνουν άστεγους και βιάζουν γυναίκες με αυτοσκοπό τη βία.
Η ταινία είναι γνωστή για το κύμα μιμητών που προκάλεσε η βίαιη αυτή συμμορία στη Βρετανία, κάτι που, πολλοί πίστευαν ότι, οδήγησε τον Kubrick να αποσύρει την ταινία από τους βρετανικούς κινηματογράφους. Όπως αποκάλυψε όμως η σύζυγος του Christiane, μετά το θάνατό του, ο πραγματικός λόγος για την απαγόρευση της ταινίες ήταν οι σοβαρές απειλές που δεχόταν ο Kubrick και η οικογένειά του.






                                     2. Life of Brian (1979)
 


Απαγορεύθηκε: στη Νορβηγία (1979-1980), τη Σιγκαπούρη και την Ιρλανδία (1979-1987).
Η ξεκαρδιστική αυτή κωμωδία από τους Monty Pythons παρουσιάζει την ιστορία του Μπράιαν, που γεννιέται σε μια φάτνη ακριβώς δίπλα στον Ιησού και για αυτόν το λόγο, όλοι τον μπερδεύουν για τον Μεσσία. Η ταινία σατιρίζει έντονα τις περισσότερες πτυχές της χριστιανικής θρησκείας, κάτι που φυσικά εξόργισε την εκκλησία. Στην ουαλική πόλη Aberystwyth, η απαγόρευση ανεστάλη μόλις πέρυσι, ενώ στη Σουηδία διαφημίζουν την ταινία ως "ένα φιλμ τόσο αστείο που απαγορεύθηκε στη Νορβηγία"!






                                   3. All Quiet on the Western Front (1930)
 
Απαγορεύθηκε: στην Αυστρία και τη Γερμανία (1931-1945)
Η ταινία ακολουθεί μια ομάδα Γερμανών στρατιωτών που μέσα από τις εμπειρίες τους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, συνειδητοποιούν την τραγικότητα του πολέμου και την παρανοήσεις που δημιουργεί κανείς για τον εχθρό.
Λόγω των αντιπολεμικών και φαινομενικά αντιγερμανικών μηνυμάτων του, το φιλμ αυτό απαγορεύτηκε από τον Χίτλερ και το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα, κατά τη σύντομη παρουσία του στους γερμανικούς κινηματογράφους το 1930, οι Ναζί σαμποτάριζαν τις προβολές αφήνοντας ελεύθερους αρουραίους μέσα στις αίθουσες!








                                      4. Caligula (1979)

Απαγορεύθηκε: στον Καναδά και την Ισλανδία
Η γνωστή ιστορία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα, που ανέβηκε στο θρόνο με τις πιο βίαιες μεθόδους, διατήρησε το τυραννικό καθεστώς του με τις πιο σοκαριστικές πρακτικές και τελικά βυθίστηκες μέσα στην ίδια του την τρέλα.
Η ταινία θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη όχι μόνο για της σκηνές βίας, αλλά και για την έντονη παρουσία του "γυμνού" που περιέβαλε το άσβεστο σεξουαλικό πάθος του Καλιγούλα για την αδερφή του.











                                    5. Freaks (1932)
 
Απαγορεύθηκε: στην Ιταλία, τη Φινλανδία και την Ιρλανδία
Η ταινία αυτή μιλάει για έναν όμορφο νάνο ακροβάτη που αποφασίζει να παντρευτεί την επικεφαλής του τσίρκου που είναι επίσης νάνος, με τους φίλους του να αποκαλύπτουν πως τον θέλει μόνο και μόνο για την περιουσία του.
Ο σκηνοθέτης Tod Browning προχώρησε σε μια εξαιρετική κινηματογραφική πρωτοπορία, αφού χρησιμοποίησε πραγματικούς ανθρώπους με κάποια σωματική παραμόρφωση αντί για κοστούμια και μέικαπ. Η απόφασή του βέβαια σόκαρε σε μεγάλο βαθμό το κοινό της εποχής και παρά το γεγονός ότι πλέον η ταινία συμπεριλαμβάνεται στις "κλασικές", ο Browning δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να ξαναγυρίσει ταινία.








                                         6. 120 Days of Sodom (1975)

Απαγορεύθηκε: στην Ιταλία, τη Φινλανδία, την Αυστραλία, τη Δυτική Γερμανία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νορβηγία.
Γνωστή και με τον τίτλο Salò, η ταινία αυτή βασίστηκε στο βιβλίο που έγραψε ο διάσημος Marquis de Sade όσο ήταν έγκλειστος στις φυλακές της Βαστίλλης το 1785. Στην ταινία του Pier Paolo Pasolini, τέσσερις ισχυροί άνδρες της Ιταλίας (ο Δούκας, ο Επίσκοπος, ο Μάγιστρος και ο Πρόεδρος) μαζεύουν μια ομάδα από 18 εφήβους και τους υποβάλουν σε βασανιστήρια επί 120 μέρες.
Η ταινία παραμένει απαγορευμένη σε πολλές χώρες λόγω των σκηνών σεξουαλικής βίας με θύματα ανηλίκους, παρόλο που ο Pasolini δε συμπεριέλαβε πολλές από τις φρικιαστικές περιγραφές του Marquis de Sade, που δικαίως έδωσε το όνομά του στην πρακτική του σαδισμού.




                                                  7. Visions of Ecstasy (1989)

Απαγορεύθηκε: στη Βρετανία
Αυτό το φιλμ μικρού μήκους αναπαριστά την Αγία Τερέζα της Άβιλα να ασελγεί πάνω στο άγαλμα του Χριστού, με αποτέλεσμα να μην αποσπάσει την απαραίτητη έγκριση του βρετανικού συμβουλίου κινηματογράφου, λόγω βλασφημίας.
Παρά τις προσπάθειες του σκηνοθέτη, που κατέφυγε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την καταγγελία της παραβίασης της ελευθερίας του λόγου, η ταινία παραμένει η μοναδική στο Ηνωμένο Βασίλειο που απαγορεύεται ως βλάσφημη.





                                                  8. No Pressure (2010)

Ένα ακόμα φιλμ μικρού μήκους παραγωγής του γνωστού Βρετανού κωμικού και σεναριογράφου, Richard Curtis, για λογαριασμό της περιβαλλοντικής καμπάνιας «10:10», που αποσύρθηκε ελάχιστα μετά την παρουσίασή του, επειδή περιέχει σκηνές που δείχνουν τους αντιρρησίες της κλιματικής αλλαγής να εκρήγνυνται βίαια!
Η τετράλεπτη αυτή ταινία «κατέβηκε» από τον ιστότοπο του «10:10» και τα σχέδια για την προβολή της στους κινηματογράφους ακυρώθηκαν, μετά τις διαμαρτυρίες τόσο του κοινού, όσο και βασικών υποστηρικτών της καμπάνιας, ότι βρήκαν αποκρουστική την απεικόνιση των ένθερμων περιβαλλοντικών ακτιβιστών να πατούν ένα κόκκινο κουμπί και να ανατινάζουν απρόθυμους υποστηρικτές, όπως η ηθοποιός Gillian Anderson και ο βετεράνος ποδοσφαιριστής David Ginola.




                                      9. Das Testament des Dr. Mabuse (1933)

Απαγορεύθηκε: στη Φινλανδία (1933), τη Γερμανία (1933-1945) και τη Σουηδία (1933-1952)
Η «διαθήκη του Δρ. Μαμπούζε» πρόκειται για την ιστορία ενός Βερολινέζου αστυνομικού που ερευνώντας μια υπόθεση, συνειδητοποιεί πως όλα τα στοιχεία οδηγούν σε έναν άνδρα, τον Δρ. Μαμπούζε που βρίσκεται έγκλειστος σε κάποιο ψυχιατρικό άσυλο εδώ και χρόνια.
Όταν ο Χίτλερ πήρε την εξουσία, δημιούργησε αμέσως το γνωστό Υπουργείο Προπαγάνδας με επικεφαλής τον Γκέμπελς, ο οποίος απαγόρευσε την ταινία στη Γερμανία με τη λογική πως θα υπέσκαπτε την εμπιστοσύνη του κοινού στους πολιτικούς ηγέτες. Ο Γκέμπελς αποκάλεσε την ταινία, «απειλή για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια», ενώ δήλωσε πως δεν μπορεί να επιτρέψει την προβολή της, μιας και «δείχνει πως μια υπερβολικά αφοσιωμένη ομάδα ανθρώπων είναι απόλυτα ικανή να ανατρέψει το κράτος με τη βία».